Эпіметэй

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Эпіметэй (стар.-грэч.: Ἐπιμηθεύς, «які думае пасля», таксама Эпімефей) — у старажытнагрэчаскай міфалогіі тытан, сын Япета і Клімены (паводле Апаладора, Асіі)[1], брат Праметэя, Атланта і Менетыя.

Першы прыняў ад Зеўса дзяўчыну, створаную ім[2]. Эпіметэй не паслухаўся парады свайго брата-празорцы Праметэя і ажаніўся на Пандоры, якая, адкрыўшы куфэрак, падораны ёй Зеўсам, выпусціла на свет усе людскія беды, закладзеныя ў ім.

Зноскі

  1. Псеўда-Апаладор. Міфалагічная бібліятэка I 2, 3; 7, 2
  2. Гесіёд. Тэагонія 513

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]