Этрурыя

Зона рассялення этрускаў

Этрурыя (лац.: Etruria, Hetruria) — паўночна-заходняя вобласць старажытней Італіі, межавалая на поўначы з Лігурыяй, Галіяй і зямлёй венетаў, на ўсходзе — з Умбрыяй па рацэ Тыбр, на паўднёвым захадзе — з Лацыумам; заходнюю мяжу яе складала названае па імі жыхароў краіны — тырэнаў — Тырэнскае, ці Тускае, мора.

Літаратура

• Ed. Meyer, «Geschichte des Abendlandes» (т. II, Штутгарт, 1893);
• Jung, «Grundriss der Geographie von Italien und dem Orbis Romanus» (Мюнхен, 1897);
• Iw. Müller, «Handbuch der klassischen Altertumswissenschaft» (III т., 3 адз., I палова).

Гл. таксама

• Этрускія некропалі ў Чэрветэры