Юбер Рабер

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Юбер Рабер
фр.: Hubert Robert
Мары Элізабет Віжэ-Лебрэн, партрэт Юбера Рабера, 1788, Луўр
Мары Элізабет Віжэ-Лебрэн, партрэт Юбера Рабера, 1788, Луўр
Дата нараджэння:

22 мая 1733(1733-05-22)

Месца нараджэння:

Парыж, Францыя

Дата смерці:

15 красавіка 1808(1808-04-15) (74 гады)

Месца смерці:

Парыж, Францыя

Грамадзянства:

Flag of France.svg Францыя

Жанр:

пейзаж

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Юбер Рабер (фр.: Hubert Robert, 22 мая 1733, Парыж15 красавіка 1808, там жа) — французскі пейзажыст, які атрымаў еўрапейскую вядомасць габарытнымі палотнамі з рамантызаванымі выявамі антычных руін у асяроддзі ідэалізаванай прыроды. Яго мянушкай была «Рабер развалін» (Robert des Ruines).

Юбер Рабер, Антычныя руіны, 17541765, Будапешт
Юбер Рабер, Тэраса ў Марлі, Санкт-Пецярбург, Эрмітаж
Юбер Рабер, Лесвіца ў палацы Фарнезэ ў Капрарола, Луўр


Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 17451751 вучыўся ў езуітаў у парыжскім Калеж-дэ-Франс, у 1754 адправіўся ў Рым разам з паслом Францыі Эцьенам Франсуа Шуазелем (у яго бацькі служыў бацька Рабера). Правёў там 11 гадоў, пазнаёміўся з Піранезі, які аказаў на яго вялікі ўплыў, з Фраганарам, іншымі мастакамі, калекцыянерамі мастацтва. У 1760 ездзіў з Фраганарам у Неапаль, наведваў разваліны Пампей.

У 1765 вярнуўся ў Парыж, у 1766 быў прыняты ў Каралеўскую Акадэмію жывапісу і скульптуры. Стаў планіроўшчыкам каралеўскіх садоў, хавальнікам каралеўскага музея, канцлерам Акадэміі і інш., займаўся ўбраннем рэзідэнцый караля, каралевы і вышэйшых прыдворных (палацы ў Трыяноне, Мерэвілі, Эрменанвілі).

Падчас Французскай рэвалюцыі быў у кастрычніку 1793 арыштаваны па падазроне ў нелаяльнасці, складзены ў турму Сент-Пелажы, затым у турму Сен-Лазар. Вызвалены ў 1794 пасля падзення Рабесп'ера.

Памёр ад апаплексічнага ўдару.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Вядомы маляўнічымі фантазіямі, чый асноўны матыў — паркі і рэальныя, а часцей уяўныя «велічныя руіны» (па выразе Дзідро), мноства эскізаў да якіх ён зрабіў падчас знаходжання ў Італіі.

Капрыча Рабера высока шанаваліся сучаснікамі, пра яго пісаў у паэме «Уяўленне» (1806) Жак Дэліль, Вальтэр абраў яго для ўпрыгожвання свайго замка ў Фернее. Яго карціны прадстаўлены ў Луўры, музеі Карнавале, пецярбургскім Эрмітажы і іншых палацах і сядзібах Расіі, у шматлікіх буйных музеях Еўропы, ЗША, Канады, Аўстраліі.

Пра маляўнічы свет мастака сняць дакументальны фільм Аляксандра Сакураў «Рабер. Шчаслівае жыццё» (1996).

Цікавыя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

Мастак меў звычай пакідаць на палотнах свае фірмовыя меткі. У кожнай карціне сярод надпісаў на сцяне руіны, на помніку, каменным абломку, нават на кляйме каровы і інш. можна знайсці імя: "Hubert Robert", "H. Robert" ці ініцыялы "H.R.". На некаторых карцінах сярод намаляваных людзей мастак пакідаў свой аўтапартрэт (сівавалосы мужчына сярэдніх гадоў).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Каменская, Т. Д. Гюбер Робер, 1733—1808 — Л.: Государственный Эрмитаж, 1939.
  • Немилова, И. Картины Гюбера Робера на литературные сюжеты в собрании Эрмитажа — М.: Искусство, 1956.
  • Дьяков Л. А. Гюбер Робер — М.: Изобразит. искусство, 1971.
  • Гюбер Робер и архитектурный пейзаж второй половины XVIII века — Л.: Искусство, Ленинградское отделение, 1984.
  • Ямпольский, М. Смерть и пространство (Сокуров, Юбер Робер) // О близком. Очерки немиметического зрения — М.: Новое литературное обозрение, 2001. — С. 124-146. — 240 с. — (Научная библиотека). — 3000 экз. — ISBN 5-86793-141-2.
  • Cayeux, Jean De Hubert Robert et les jardins — Paris: Herscher, 1987. — 160 p. — ISBN 2-7335-0144-5.
  • Radisich, Paula Rea Hubert Robert: painted spaces of the Enlightenment — Cambridge; New York: Cambridge University Press, 1998. — 207 p. — ISBN 0-521-59351-4.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.