Юны лучнік

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Michelangelo (attr.), giovane arciere, 1491-92 ca. 01.JPG
Мікеланджэла
Юны лучнік, каля 1491 —1492 рр.
італ.: Giovane arciere
Мармур.
Вышыня: 97 см
Музей мастацтва Метраполітэн, Нью-Ёрк, ЗША

«Юны лучнік» (італ.: Giovane arciere) — мармуровая статуя, створаная каля 1491 — 1492 гг. Аўтарам гэтай скульптуры лічаць Мікеланджэла[1], хоць гэта і не падтрымлівае шэраг даследчыкаў, у прыватнасці Уільям Уолес[2]. Гэтую статую яшчэ называюць «Манхэтэнскім Амурам», і даследчыкі мяркуюць, што менавіта гэтая праца з'яўляецца страчанай статуяй «Купідон ў натуральную велічыню»[3], выкананага Мікеланджэла па замове Якопа Галі[а][4].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Статуя «Юны лучнік» была куплена архітэктарам Стэнфардам Уайтам (англ.: Stanford White) для Манхэтэнскай рэзідэнцыі сям'і Пэйн Уітні (англ.: Payne Whitney). Гэты будынак быў Нью-Ёркскі офісам аддзела культуры пасольства Францыі ў ЗША[5]. Скульптура была ўстаноўлена ў холе, над фантанам, дызайн якога распрацаваў Уайт.

У 1990 році її ретельніше оглянув Джеймс Девід Дрейпер (англ.: James David Draper), куратар музея мастацтва Метраполітэн. Дрэйпер вырашыў, што гэта праца фларэнційскага скульптара, які быў знаёмы з тэхнікай Бертольда дзі Джавані, настаўніка Мікеланджэла.

У 1996 і 1997 гадах выйшлі публікацыі Кэтлін Вейл-Харыс Брант (англ.: Kathleen Weil-Garris Brandt), прафесара Інстытута мастацтваў і Каледжа навук і мастацтваў Нью-Ёркскага ўніверсітэта, у «Burlington Magazine», у якіх аўтарства гэтай статуі прыпісвалася Мікеланджэла[2].

З 2009 года скульптура знаходзіцца ў Нью-Ёркскім музеі мастацтва Метраполітэн, ва ўмовах асаблівай арэнды ад Францыі. Тэрмін арэнды — 10 гадоў[5].

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Michelangelo (attr.), giovane arciere, 1491-92 ca. 02.JPG

Гэта незавершаная мармуровая фігура аголенага хлопчыка. У скульптуры адсутнічаюць рукі і ногі ад каленяў. Выраз твару хлопца спакойны, галава некалькі схілена налева.

Кучаравыя валасы юнага лучніка Брант лічыць доказ аўтарства Мікеланджэла, тады як Джэймс Бек (англ.: James Beck), прафесар Калумбійскага ўніверсітэта, падкрэсліваў яго ненатуральнасць, імпрэсіяністычнасць[1]. Завершанасць калчана таксама выклікае пытанні, бо для скульптара не было тыповым завяршаць другарадную дэталь, пакінуўшы няскончаным вочы і вушы[1]. Таксама ў кампазіцыі статуі адсутнічае контрапост, што можна лічыць доказам юнацтва[б] і недасведчанасці Мікеланджэла (Дрэйпер).

Спіна хлопца таксама выклікае пытанні. Брант лічыць, што гэта яшчэ адзін доказ неспрактыкаванасці Мікеланджэла, але на думку Леа Стайнберга, «занадта доўгая крыжавая костка супярэчыць нармальнай даўжыні спіны»[1].

Заўвагі[правіць | правіць зыходнік]

а. ^ Гл. «Амур, які стаіць»
б. ^ У той час Мікеланджэла споўнілася 15 або 16 гадоў

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Miranda Siegel Is This a Michelangelo? Or a persuasive nineteenth-century fake? (25 кастрычніка 2009). Праверана 21 сакавіка 2012.
  2. 2,0 2,1 Ann Landi Little Archer, Big Mystery (1 снежня 2009). Праверана 21 сакавіка 2012.
  3. Вазарі, 1970, с. 308
  4. Adrian Darmon Michelangelo in Paris (2000). Праверана 10 красавіка 2012.
  5. 5,0 5,1 Marble Sculpture Attributed to Michelangelo on Loan to Metropolitan Museum from French Republic (2 лістапада 2009). Праверана 21 сакавіка 2012.

Для далейшага чытання[правіць | правіць зыходнік]

  • Jean-René Gaborit. Le Cupidon de Manhattan : un Michel-Ange retrouvé ? — М.: Réunion des Musées Nationaux, 2000. — 56 с. (фр.) 

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]