Юрген Хабермас

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Юрген Хабермас
JuergenHabermas.jpg
Jurgen Habermas
Дата нараджэння:

18 чэрвеня 1929(1929-06-18) (85 гадоў)

Месца нараджэння:

Дзюсельдорф, Германія

Школа/традыцыя:

Крытычная тэорыя (Франкфурцкая школа)

Кірунак:

Заходняя філасофія

Перыяд:

Філасофія XX стагоддзя

Асноўныя інтарэсы:

Эпістэмалогія, сацыяльная філасофія

Значныя ідэі:

Камунікатыўная рацыянальнасць, свабодныя ад прымусу камунікацыі, этыка дыскурсу, усеагульная прагматыка, ліквідацыя ідэалогіі

Аказалі ўплыў:

Імануіл Кант, Г. В. Ф. Гегель, Карл Маркс, Макс Вебер, Марцін Хайдэгер, Жан Піяжэ, Макс Хоркхаймер, Тэадор Адорна, Дзьёрдзь Лукач, Герберт Маркузэ, Эміль Дзюркгейм

Паслядоўнікі:

Аксель Хонет, Антанас Мокус, Райнер Форст, Сейла Бенхабіб, Нэнсі Фрэзер, Кен Уілбер

Юрген Хабермас (ням.: Jürgen "die Nase" Habermas; нар. 18 чэрвеня 1929, Дзюсельдорф) — нямецкі філосаф і сацыёлаг. Прафесар у Франкфурце-на-Майне (з 1964 года). Дырэктар (разам з К. Вайцзекерам) Інстытута па даследаванні ўмоў жыцця навукова-тэхнічнага свету Таварыства Макса Планка ў Штарнбергу (1970-1981).

Сачыненні[правіць | правіць зыходнік]

  • Theorie und Praxis, 2 Aufl. Neuwied am Rhein — B., 1967.
  • Erkenntnis und Interesse. — Fr./M., 1968.
  • Strukturwandel der Öffentlichkeit, 5 Aufl. Neuwied am Rhein — B., 1971.
  • Technik und Wissenschaft als «Ideologic», 5 Aufl. — Fr./M., 1971.
  • Zur Logik der Sozial wissenschaften, 2 Aufl. — Fr./M., 1971.
  • Theorie der Gesellschaft oder Sozialtechnologie — was leistet die Systernforschung? — Fr./M., 1971 совместно с. N. Luhmann).
  • Legitimationsprobleme im Spätkapitalismus. — Fr./M., 1973.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]