Якаб Фрыдрых Эрхарт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Якаб Фрыдрых Эрхарт
ням.: Jakob Friedrich Ehrhart
Дата нараджэння:

4 лістапада 1742(1742-11-04)

Месца нараджэння:

Хольдэрбанк, Швейцарыя

Дата смерці:

26 чэрвеня 1795(1795-06-26) (52 гады)

Месца смерці:

Гановер, Свяшчэнная Рымская імперыя

Краіна:

Flag of Switzerland.svg Швейцарыя
Banner of the Holy Roman Emperor (after 1400).svg Свяшчэнная Рымская імперыя

Навуковая сфера:

батаніка, мікалогія, фармацыя

Сістэматык жывой прыроды
Band 1x200px.png
Jakob Friedrich Ehrhart на Віківідах
Старонка на Віківідах

Якаб Фрыдрых Эрхарт (ням.: Jakob Friedrich Ehrhart[1][2] або ням.: Friedrich Ehrhart[2][3][4], 4 лістапада 1742 — 26 чэрвеня 1795) — нямецка-швейцарскі[2][3] батанік[2][4], міколаг[1] і фармацэўт[4].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Якаб Фрыдрых Эрхарт нарадзіўся ў камуне Хольдэрбанк[4] 4 лістапада 1742 года.

З юнацкасці Эрхарт вывучаў прыродазнаўчыя навукі. З 1774 па 1776 год ён вучыўся ва Упсальскім універсітэце, у тым ліку ў выбітнага шведскага вучонага Карла Лінея[4]. З 1778 года Якаб Фрыдрых Эрхарт парадкаваў калекцыі нямецкага натураліста, хіміка і фармацэўта Іагана Герхарда Рэйнхарда Андрээ у Гановеры.

15 верасня 1779 года ён выявіў невялікае балота, вада якога мела моцны пах серы. Гэта крыніца серы неўзабаве стала выкарыстоўвацца для лячэння падагры і рэўматызму[5].

Якаб Фрыдрых Эрхарт памёр у Гановеры 26 чэрвеня 1795 года.

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Якаб Фрыдрых Эрхарт спецыялізаваўся на папарацепадобных, мохападобныя і на насенных раслінах, а таксама на мікалогіі[1].

Навуковыя працы[правіць | правіць зыходнік]

  • Chloris hanoverana. 1776.
  • Supplementum systematis vegetabilium, generum et specierum plantarum. 1781.
  • Beiträge zur Naturkunde. 7 Bände, 1787 bis 1792.

Ушанаванні[правіць | правіць зыходнік]

Род раслін Ehrharta Thunb. сямейства Злакі быў названы ў яго гонар.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Commons