Януш Тышкевіч

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Януш Скумін-Тышкевіч
Януш Скумін-Тышкевіч
Януш Скумін-Тышкевіч. Гравюра К. Гётке з кнігі А. Дубовіча «Адпраўка асобы». Вільня, 1642
POL COA Leliwa.svg
Герб «Ляліва»
 
Нараджэнне: каля 1572
Смерць: 27 мая 1642(1642-05-27)
Дынастыя: Тышкевічы
Бацька: Фёдар Тышкевіч
Маці: Кацярына Ляцкая
Жонка: Барбара Нарушэвіч
Дзеці: Яўгенія Тышкевіч

Януш Скумін ТЫШКЕВІЧ (каля 157227 мая 1642) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч. Ваявода мсціслаўскі, троцкі1626), віленскі1640), староста браслаўскі, юрборскі і навадворскі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Прадстаўнік старэйшай лініі роду Тышкевічаў (Скумін-Тышкевічы) гербу «Ляліва», сын Тэадора, ваяводы наваградскага, і Кацярыны з Ляцкіх.

Навучаўся ў Падуанскім універсітэце. Удзельнічаў у пасольствах у Прусію, перамовах са Швецыяй. Ваяваў супраць шведаў у Інфлянтах у вайне Рэчы Паспалітай са Швецыяй (16001618) і супраць туркаў у Хоцінскай бітве (1621).

Аўтар дзённіка мірных перамоў са Швецыяй у 1625. Браў удзел у рэлігійнай палеміцы падчас складання Берасцейскай уніі (1596), выдаў брашуру «Ліст да Барэцкага і Сматрыцкага супраць царквы ўсходняй»[1].

У 1618 зрабіў ахвяраванне на карысць кляштара бенедыкцінцаў у Гродна.

Першы раз ажаніўся з Барбарай, дачкой Станіслава Нарушэвіча, другі — з Соф’яй Замяхоўскай. У першым шлюбе меў дачку Кацярыну Яўгенію, якая стала жонкай Аляксандра Людвіка Радзівіла.

Зноскі

  1. Грыцкевіч А. Тышкевічы // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 681.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]