Sega Saturn

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці


Sega Saturn
Saturn sega.jpg
Вытворца

SEGA

Тып

Гульнявая прыстаўка

Пакаленне

Пятае

Дата выхаду

Японія 22 лістапада 1994
Злучаныя Штаты Амерыкі 27 красавіка 1995
Канада 11 мая 1995
Еўрапейскі саюз 8 ліпеня 1995

Носьбіт

CD-ROM/картрыдж

Бэстсэлер

Virtual Fighter 2

Папярэднік

Sega Mega Drive/Genesis

Паслядоўнік

Dreamcast

Sega Saturn (яп.: セガサターン Сэга Сата: н?) - гульнявая прыстаўка з разраднасцю 32 біта. Яна была выпушчана 22 лістапада 1994 ў Японіі, у маі 1995 у ЗША і 8 ліпеня 1995 у Еўропе. 170000 асобнікаў было распрададзена ў першы ж дзень запуску ў Японіі. Але ўсяго толькі 5000 асобнікаў было прададзена ва ўікенд у ЗША. Найбольш папулярнай кансоль апынулася ў Францыі.

Распрацоўка[правіць | правіць зыходнік]

Мацярынская плата Saturn была даволі складанай і дарагой у вытворчасці

Каманда Away Team ў Sega, якая складалася з 27 супрацоўнікаў, уключаючы інжынераў, распрацоўшчыкаў і маркетолагаў, на працягу двух гадоў працавала выключна над тым, каб Sega Saturn у дакладнасці задавальняла патрабаванням як амерыканскага так і японскага рынку. Saturn была даволі моцнай сістэмай для таго часу, але яе архітэктура, з дзвума цэнтральнымі і шасцю перыферыйнымі працэсарамі, рабіла выключна складаным ужыванне гэтай магутнасці. Хадзілі чуткі, што першапачаткова сістэма мела толькі адзін цэнтральны працэсар (які прадстаўляе выдатныя магчымасці для 2D-графікі, але з абмежаванай 3D-графікай), але пазней быў дададзены другі, для павелічэння прадукцыйнасці 3D.

Распрацоўка трэцімі фірмамі была ўскладена, паколькі спачатку не было прадастаўлена неабходных бібліятэк і сродкаў распрацоўкі, што патрабавала ад распрацоўшчыкаў напісання кода на мове асэмблера, для дасягнення патрэбнай прадукцыйнасці. Часта праграмісты выкарыстоўвалі толькі адзін цэнтральны працэсар, для спрашчэння распрацоўкі - напрыклад, як у Alien Trilogy.

Асноўны недахоп архітэктуры з двума ЦП быў у тым, што абодва працэсара выкарысталі адну шыну даных і адну агульную памяць 2 Мбайт (не лічачы 4 Кбайт памяці ўнутры чыпа). Гэта азначала, што калі не зрабіць вельмі акуратны падзел апрацоўкі паміж працэсарамі, то вялікая верагоднасць, што другі ЦП будзе прастойваць, чакаючы пакуль першы ЦП скончыць працу, што істотна зніжае прадукцыйнасць сістэмы.

У апаратнай частцы сістэмы моцна не хапала спецыялізаваных сродкаў для апрацоўкі асвятлення і для дэкампрэсіі відэа. Тым не менш, пры правільным выкарыстанні двух працэсараў, Saturn дэманстраваў уражальныя вынікі, такія як порты Quake і Duke Nukem 3D ад Lobotomy Software, выпушчаныя ў 1997 годзе, а таксама больш познія гульні, як напрыклад Burning Rangers, у якой прысутнічалі эфекты паўпразрыстасці.

З пункту гледжання рынку, праблемы складанасці архітэктуры Saturn азначалі, што прыстаўка хутка страціла падтрымку з боку трэціх фірм. У адрозненне ад PlayStation, якая аперуе трохвугольнікамі ў якасці базавых геаметрычных прымітываў, Saturn аперыраваў чатырохкутнікамі. Гэта стварала перашкоду для пераходу на Saturn, бо асноўныя інструменты 3D графікі, якія выкарыстоўваюцца ў індустрыі, засноўваюцца на трохвугольніках; шматплатформенныя гульні таксама будаваліся на аснове трохвугольнікаў, маючы на ўвазе магчымасць пераносу на PlayStation з яе шырокім рынкам.

Пры правільным выкарыстанні, заснаваны на чатырохвугольнікавым рэндэрынгу Saturn, даваў менш скажэнняў тэкстур, чым той што выкарыстоўваўся ў гульнях PlayStation. Апаратная частка, нацэленая на чатырохкутнікі, і на 50% большы аб'ём відэапамяці таксама давала Saturn перавагу ў 2D-гульнях, што прыцягнула многіх распрацоўшчыкаў RPG, аркад і іншых традыцыйных двухмерных гульняў. Для сістэмы было выпушчана два модуля пашырэння памяці - адзін ад SNK на 1 Мбайт для гульні King of Fighters '96, а другі ад Capcom на 4 Мбайт для X-Men vs. Street Fighter. Абедзве кампаніі былі да гэтага добра вядомыя сваімі двухмернымі файтынгамі, і многія іх наступныя гульні выкарыстоўвалі выпушчаныя імі модулі памяці.

Тэхнічныя характарыстыкі[правіць | правіць зыходнік]

  • Працэсары:
    • Два цэнтральных працэсары: Hitachi SuperH-2 7604 32-бітных RISC-працэсары на частаце 28,63 МГц; у кожным маецца кэш-памяць на 4 Кбайт, з якой 2 Кбайт можа быць выкарыстана як непасрэдна адрасаванай АЗП
    • Кантролер CD-прываду: SH-1 32-бітны RISC-працэсар
    • Відэапрацэсар VDP 1 уласнай распрацоўкі, на частаце 7,1590 МГц для NTSC і 6,7116 МГц для PAL
    • Відэапрацэсар VDP 2 уласнай распрацоўкі, на частаце 7,1590 МГц для NTSC і 6,7116 МГц для PAL
    • Saturn Control Unit (SCU) уласнай распрацоўкі з лічбавым сігнальным працэсарам для геаметрычнай апрацоўкі і кантролерам прамога доступу да памяці, на частаце 14,3 МГц
    • Гукавы кантролер Motorola 68EC000, на частаце 11,3 МГц
    • Гукавы DSP-працэсар Yamaha FH1 - «Sega Custom Sound Processor» (SCSP) на частаце 22,6 МГц
    • «System Manager & Peripheral Control» (SMPC) - Hitachi 4-bit MCU
  • Памяць
    • 1 Мбайт SDRAM
    • 1 Мбайт DRAM, аб'яднаная з SDRAM для атрымання 2 Мбайт АЗП
    • 1,5 Мбайт відэа-АЗП
    • 4 Кбайт колернай памяці ўнутры чыпа VDP2
    • 512 Кбайт аўдыё-АЗП
    • 512 Кбайт кэша CD
    • 32 Кбайт энерганезалежнага АЗП з сілкаваннем ад батарэйкі
    • 512 Кбайт сістэмнага ПЗП
  • Сістэма захоўвання
    • CD-прывад падвойнай хуткасці
  • Увод / вывад
    • Порты кантролераў: два 7-разрадных двунакіраваных паралельных порты
    • Высокахуткасны паслядоўны камунікацыйны порт
    • Раз'ём картрыджу
    • Унутраны порт пашырэння для далучэння MPEG-карты
    • Кампазітныя раз'ёмы відэа/стэрэа
    • NTSC/PAL RF
    • S-Video
    • RGB
    • EDTV
    • Hi-Vision
  • Крыніцы сілкавання
    • Блок сілкавання: AC100 60 Гц (Японія), AC120 60 Гц (ЗША), AC240 50 Гц (Еўропа)
    • 3-вольтавая літыевая батарэйка - для энерганезалежнай памяці і гадзінніка рэальнага часу
    • Энергаспажыванне: 25 Вт
  • Памеры: 260 × 230 × 83 мм

Сумяшчальнасць[правіць | правіць зыходнік]

Акрамя запуску гульняў, усе мадэлі Saturn маглі прайграваць аўдыё-CD і CD + G дыскі. Sega таксама прапаноўвала дыск з праграмай, якая выкарыстоўвалася для прагляду PhotoCD. Sega, JVC і Hitachi выпусцілі апаратны модуль, які дазваляе выкарыстоўваць прыстаўку для прайгравання VideoCD. Акрамя таго, JVC выпускала такі VideoCD-модуль, які дазваляе праглядаць PhotoCD, што рабіла непатрэбным асобны праграмны дыск.