Ёван Стэрыя Попавіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ёван Стэрыя Попавіч
сербск.: Јован Стерија Поповић
Sterija.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 13 студзеня 1806(1806-01-13)[1]
Месца нараджэння:
Дата смерці: 10 сакавіка 1856(1856-03-10)[1] (50 гадоў)
Месца смерці:
Грамадзянства:
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: драматург, паэт, педагог, пісьменнік, адвакат, пісьменнік-фантаст
Мова твораў: сербская мова[4]
Грамадская дзейнасць
Член у
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Ёван Стэрыя Попавіч (сербск.: Јован Стерија Поповић; 13 студзеня 1806, Вршац10 сакавіка 1856, Вршац) — сербскі паэт, празаік, драматург і перакладчык. Лічыцца заснавальнікам сербскай драмы. Першы і адзін з найвыбітнейшых сербскіх камедыяграфаў.

Сын грэка і сербкі. Пасля заканчэння юрыдычнага факультэта працаваў адвакатам, настаўнікам у ліцэі ў горадзе Крагуевац, быў загадчыкам аддзялення міністэрства асветы ў Бялградзе і арганізатарам сербскага тэатральнага і навуковага жыцця, складаў падручнікі.

Літаратурная дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Літаратурную дзейнасць пачаў з слабых вершаў, прысвечаных грэчаскім героям. Да паэзіі зноў вярнуўся пры канцы жыцця. Ад паэтычнай творчасці перайшоў да гістарычных раманаў і драматургіі, але найбольшага поспеху дасягнуў як камедыяграф. У маладосці падпаў пад уплыў заснавальніка сербскага рамана Мілавана Відакавіча і напісаў раманы «Boj na Kosovu» i «Zoraida». Таксама, як і Відакавіч, намагаўся перанесці сюжэты з замежнай літаратуры на сербскае гістарычнае тло. У адным са сваіх пазнейшых сатырычных твораў («Roman bez romana») кпіў з літаратурных опусаў такога кшталту, крытыкуючы творчасць Відакавіча і яго эпігонаў.

Але перш за ўсё Стэрыя — драматург. Аўтары, якія пісалі драматургічныя творы да яго, не мелі літаратурнага поспеху. Стэрыя — першы пісьменнік, які сур'ёзна займаецца гэтым родам літаратуры, прысвячае сябе тэатру. Піша гістарычныя драмы і камедыі з сучаснага жыцця, якія мелі значна большую папулярнасць. У сваіх камедыях высьмейвае мяшчанства, эгаізм, пыхлівасць і іншыя заганы. Упершыню ўвёў у сербскую літаратуру вобраз простага малога чалавека. Меў выдатнае пачуццё кампазіцыі.

У некаторых гістарычных творах сама гісторыя з'яўляецца адно тлом, на якім адбываецца дзеянне.

Тэатр Ё. С. Попавіч успрымаў як сродак маральнага выхавання і асветы. Пры канцы жыцця выдаў зборнік вершаў.

Перакладаў з грэчаскай і французскай моў.

Творы[правіць | правіць зыходнік]

Драматургія[правіць | правіць зыходнік]

  • «Лажа и паралажа»
  • «Тврдица»
  • «Покондирена тиква»
  • «Женидба и удадба»
  • «Превара за превару»
  • «Волшебни магарац»
  • «Смрт Стефана Дечанског»
  • «Невидимост или Светислав и Милена»
  • «Наход Симеон или несретно супружество»
  • «Аjдуци»
  • «Скендербег»

Проза[правіць | правіць зыходнік]

  • «Боj на Косову»
  • 1,0 1,1 Jovan Sterija Popović // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  • Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #11879289X // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 19 снежня 2014.
  • Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #11879289X // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 1 студзеня 2015.
  • data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.