Ёган Морыц Насау-Зігенскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Ёган Морыц Насау-Зігенскі
ням.: Johann Moritz Fürst von Nassau-Siegen
Portrait of Johan Maurits (1604-1679), Count of Nassau-Siegen.jpg
Нараджэнне 17 чэрвеня 1604(1604-06-17)[1][2][3]
Смерць Памылка Lua у Модуль:Sources-utils на радку 598: bad argument #2 to 'getLabelByLang' (string expected, got nil).
Месца пахавання
Род Насаускі дом[d]
Бацька John VII, Count of Nassau-Siegen[d]
Маці Margrethe of Slesvig-Holsten-Sønderborg[d]
Адукацыя
Дзейнасць палітык, ваенны
Званне генерал
Узнагароды
Knight of the Order of the Elephant
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы
Маст. Якаб Вілемс Дэлфцкі Старэйшы. Партрэт князя Ёгана Морыца Насау-Зігенскага

Князь Ёган-Морыц Насау-Зігенскі (ням.: Johann Moritz Fürst von Nassau-Siegen; 17 чэрвеня 1604, Дыленбург — 20 снежня 1679, Гау) — фельдмаршал Злучаных правінцый, празваны «бразіліянцам».

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Прадстаўнік Насаўскага дому, нарадзіўся ў фамільным замку Дыленбург. Як малодшы ў сям'і ён не разлічваў атрымаць у спадчыну вотчыны продкаў. Траюрадны пляменнік Вільгельма Маўклівага, у 1621 годзе ён паступіў на галандскую службу, дзе служыў пад кіраўніцтвам свайго кузена, прынца Фрыдэрыка Генрыха. У 1626 годзе адрозніўся пры ўзяцці Хертагенбоса.

У 1636 годзе па рэкамендацыі прынца Фрэдэрыка Генрыха Галандская Вест-Індская кампанія прызначыла Насау-Зігена кіраўніком галандскімі ўладаннямі ў Бразіліі. У пачатку наступнага года ён прыбыў у Рэсіфі і за кароткі час пашырыў уладанні галандцаў на адрэзак узбярэжжа ад Сержыпі да Сан-Луіса. Пад яго кіраўніцтвам галандцы адабралі ў партугальцаў востраў Сан-Тамэ, крэпасць Сан-Жоржы-да-Міна на Залатым беразе і горад Луанда.

Кіраванне Бразіліяй зрабіла Морыца адным з найбагацейшых грамадзян Злучаных правінцый. Ён пабудаваў у Рэсіфі новы горад, названы ў яго гонар Маўрыцстадам, а ў Гаазе побач з Біненхофам узвёў уласную рэзідэнцыю — Маўрыцхёйс. Паэт Каспар Барлеус апеў яго дасягненні ў паэме на латыні. Тым не менш яго марнатраўнасць і грандыёзныя заваявальныя планы ўстрывожылі кіраўніцтва Вест-Індскай кампаніі. Пасля няўдалай экспедыцыі ў Чылі ён быў адкліканы ў Еўропу (у 1644 годзе).

Насау-Зіген разлічваў прыняць удзел у Трыццацігадовай вайне, аднак яна неўзабаве скончылася, і ён прыняў прапанову курфюрста Брандэнбурга стаць яго намеснікам у Юліх-Клевэ-Бергу. Ён стаў камандорам ордэна Святога Іаана і ў 1652 годзе быў ганараваны тытулам імперскага князя (фюрста).

У 1661 годзе заключыў абарончы саюз паміж Англіяй і Брандэнбургам. Калі пачалася Другая англа-галандская вайна, вярнуўся на галандскую службу і адбіў уварванне мюнстэрскага біскупа Хрыстафора-Бернхарда фон Галена. У 16721674 гадах ваяваў супраць Людовіка XIV, асабліва адрозніўся ў бітве пры Сенефе.

Князь Насау-Зіген быў халасты і бяздзетны. Апошнія гады правёў у Клевэ. Знакаміты авантурыст Карл Насау-Зіген лічыў сябе нашчадкам яго старэйшага брата. Бразілец Паўлу Сетубал напісаў пра яго гістарычны раман.

Зноскі

  1. а б Johan Maurits — 2009.
  2. John Maurice, Prince of Nassau-Siegen // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. John Maurice Of Nassau // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Deutsche Nationalbibliothek, Staatsbibliothek zu Berlin, Bayerische Staatsbibliothek et al. Record #118738097 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 13 снежня 2014.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]