Іасія (цар іўдзейскі)
Выгляд
| Іасія | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Амон, цар іудзейскі | ||||||
| Пераемнік | Іяхаз, цар іудзейскі | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне |
648 да н.э. |
||||||
| Смерць |
609 да н.э. |
||||||
| Месца пахавання | |||||||
| Род | дом Давіда[d] | ||||||
| Бацька | Амон, цар іудзейскі[2] | ||||||
| Маці | Jedidah[d] | ||||||
| Жонка | Hamutal[d] і Zebudah[d] | ||||||
| Дзеці | Johanan[d][3], Іякім[4], Седэкія, Іяхаз, цар іудзейскі[5] і Shallum[d][6] | ||||||
| Грамадзянства | |||||||
| Веравызнанне | Яхвізм[d][7] | ||||||

Іасія, Асія (іўр.: יֹאשִׁיָּהוּ) — паводле біблейскіх звестак, сын і пераемнік Амона, цар іўдзейскі, які стаў царом пасля смерці бацькі, калі яму было толькі 8 гадоў.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Дасягнуўшы свайго паўналецця, праявіў сябе заўзятым ворагам паганскага ідалапаклонства. Рашуча разбураў паганскія капішчы і ахвярнікі, знішчаў ідалаў і куміраў. Будучы абаронцам рэлігійнай чысціні, ён паспяхова знішчаў сляды паганства не толькі на тэрыторыі свайго Іўдзейскага царства, але і на землях, падуладных Ізраільскаму царству. У бітве з егіпцянамі на 31-м годзе свайго валадарства Іасія атрымаў смяротную рану, ад якой памёр, і быў пахаваны ў Іерусаліме. Яго смерць аплакаў Ерамія ў сваёй жалобнай песні[8].
Зноскі
- ↑ the Chronicler ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β
- ↑ 26 // ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ
- ↑ the Chronicler 15 // ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α
- ↑ 34 // ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ
- ↑ 30 // ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ
- ↑ 1 Chronicles 3
- ↑ https://bibleinterp.arizona.edu/articles/2008/12/isb288001
- ↑ Скарына Ф. Творы: Прадмовы, сказанні, пасляслоўі, акафісты, пасхалія / Уступ. арт., падрыхт. тэкстаў, камент., слоўнік А. Ф. Коршунава, паказальнікі А. Ф. Коршунава, В. А. Чамярыцкага. — Мн.: Навука і тэхніка, 1990. — С. 172. — 207 с.: іл. ISBN 5-343-00151-3.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Скарына Ф. Творы: Прадмовы, сказанні, пасляслоўі, акафісты, пасхалія / Уступ. арт., падрыхт. тэкстаў, камент., слоўнік А. Ф. Коршунава, паказальнікі А. Ф. Коршунава, В. А. Чамярыцкага. — Мн.: Навука і тэхніка, 1990. — С. 172. — 207 с.: іл. ISBN 5-343-00151-3.