Ібрагім аль-Джафары

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Ібрагім аль-Джафары
араб. إبراهيم الجعفري‎‎
Ibrahim al-Jaafari portrait.jpg

36-ы прэм’ер-міністр Ірака[d]
3 мая 2005 — 20 мая 2006
Папярэднік Аяд Алаўі
Пераемнік Нуры аль-Малікі
старшыня (Часовы кіраўнічы савет Ірака)
1 жніўня 2003 — 31 жніўня 2003
Папярэднік Махамед Бахр аль-Улум
Пераемнік Ахмед Чалабі
прэм’ер-міністр Ірака[d]
1 жніўня 2003 — 31 жніўня 2003
Minister of Foreign Affairs[d]
8 верасня 2014 — 25 кастрычніка 2018

Нараджэнне 25 сакавіка 1947(1947-03-25) (75 гадоў)
Веравызнанне шыіты
Партыя
Адукацыя
Дзейнасць палітык, дыпламат
Сайт al-jaffaary.net
Commons-logo.svg Ібрагім аль-Джафары на Вікісховішчы

Ібрагім Аль-Джафары (араб. براهيم الاشيقر الجعفري‎‎; нар. 25 сакавіка 1947, Кербела, Ірак) — іракскі палітычны і дзяржаўны дзеяч, прэм’ер-міністр краіны з красавіка 2005 па май 2006. Міністр замежных спраў з верасня 2014 па кастрычнік 2018. Адзін з лідараў партыі «Дава».

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў 1947 годзе ў горадзе Кербела і вучыўся ў Масульскім універсітэце на лекара (атрымаў дыплом бакалаўра ў 1974 годзе).

У 1968 стаў членам, а з 1974 — актывістам партыі «Дава», якая знаходзілася ў апазіцыі рэжыму Садама Хусейна. У 1980 эміграваў у Іран. Супрацоўнічаў з апазіцыйным іракскім саветам ісламскай рэвалюцыі. У 1989 перабраўся ў Лондан у якасці афіцыйнага прадстаўніка партыі «Дава» ў Вялікабрытаніі, дзе прыняў удзел у стварэнні шырокага фронту іракскай апазіцыі[1].

Выступаў супраць інтэрвенцыі ў Ірак[2].

Неўзабаве пасля ўварвання амерыканскіх войскаў у Ірак (2003) вярнуўся на радзіму. У ліпені ён увайшоў у Часовы кіраўнічы савет Ірака і стаў яго першым старшынёй, а таксама — на 1 месяц — першым пасля Садама Хусэйна выконваючым абавязкі прэзідэнта краіны.

Пад яго кіраўніцтвам Ісламская партыя «Дава» ўвайшла ў кааліцыю шыіцкіх партый і рухаў «Аб’яднаны Іракскі Альянс» (АІА) з 22 партый і рухаў, а сам аль-Джафары заняў месца намесніка лідара альянсу.

Быў адным з двух віцэ-прэзідэнтаў краіны пры часовым урадзе з 2004 па 2005 год. Адмовіўся заняць пасаду прэм’ер-міністра з-за вострых рознагалоссяў з прадстаўнікамі курдаў па пытанні аб аўтаноміі Курдыстана і прыналежнасці Кіркука[1].

7 красавіка 2005 года, пасля сур’ёзнага поспеху шыітаў на парламенцкіх выбарах (48,2 % галасоў і 140 з 275 месцаў у парламенце), прэзідэнт Джалал Талабані прызначыў яго прэм’ер-міністрам. 28 красавіка ён быў зацверджаны на гэтай пасадзе іракскім парламентам[3].

Знаходзячыся на сваёй пасадзе, не здолеў наладзіць нармальнае жыццё ў краіне, пакласці канец гвалту, і наладзіць адносіны з сунітамі, курдамі і свецкімі палітыкамі, настойваючы на ўвядзенні судаводства на аснове шарыяту.

Пасля прыняцця новай Канстытуцыі краіны 15 снежня 2005 года прайшлі новыя парламенцкія выбары. АІА атрымаў 128 месцаў і быў вымушаны фармаваць кааліцыю з іншымі партыямі, якая пасля паўгадавых перамоваў узгадніла на пасаду прэм’ера Нуры аль-Малікі.

У маі 2008 года пакінуў партыю «Дава», заснаваўшы і ўзначаліўшы новую партыю «Рух нацыянальных рэформаў»[4]. Уже

На выбарах 7 сакавіка 2010 года ўзначалены ім «Іракскі Нацыянальны альянс» (ІНА), які стаў пераемнікам АІА, атрымаў 70 месцаў, заняўшы трэцяе месца. ІНА ўвайшоў у кіроўны альянс разам з якія занялі другое месца «Кааліцыяй у падтрымку дзяржавы закона».

Пасля выбараў у красавіку 2014 года (партыя «Рух нацыянальных рэформаў» атрымала ўсяго 6 месцаў) новы прэм’ер-міністр краіны Х. Аль-Абадзі, прызначыў яго на пасаду міністра замежных спраў.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Nimrod Raphaeli Ibrahim al-Ja’fari: Iraq’s Designated Prime Minister, who is he? Архівавана 18 сакавіка 2006 года.. Free Muslims Coalition. 5 March 2005.
  2. Valentinas Mite and Kathleen Ridolfo. Iraq Looks to Jaafari Архівавана 30 чэрвеня 2017.. Asia Times. 9 April 2005.
  3. Profile: Ibrahim al-Jaafari
  4. «Sadr bloc demands pact referendum», Al Jazeera, May 31, 2008.