Іван Ігнацьевіч Якубоўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Іван Ігнацьевіч Якубоўскі
Дата нараджэння

7 студзеня 1912(1912-01-07)

Месца нараджэння

в. Зайцава, Магілёўская губерня, Расійская імперыя
(цяпер Горацкі раён, Магілёўская вобласць, Беларусь)

Дата смерці

30 лістапада 1976(1976-11-30) (64 гады)

Месца смерці

Масква, СССР

Прыналежнасць

Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік

Род войскаў

танкавыя войскі,
мотастралковыя войскі(руск.) бел.

Гады службы

19321976

Званне

Маршал Савецкага Саюза

Камандаваў

91-я асобная танкавая брыгада,
Група савецкіх войскаў у Германіі(руск.) бел.,
Кіеўская ваенная акруга,
Аб'яднаныя ўзброеныя сілы краін Варшаўскага дагавора

Бітвы/войны

Польскі паход РСЧА, 1939;
Савецка-фінская вайна;
Вялікая Айчынная вайна:

Узнагароды і прэміі
Медаль «Залатая Зорка» Медаль «Залатая Зорка»
Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Леніна
Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонага Сцяга
Ордэн Суворава II ступені Ордэн Суворава II ступені Ордэн Айчыннай вайны I ступені Ордэн Чырвонай Зоркі
Ордэн «За службу Радзіме ва Узброеных Сілах СССР» III ступені
Медаль «За баявыя заслугі»
Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»
Медаль «За абарону Масквы»
Медаль «За абарону Сталінграда»
Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» 20 years of victory rib.png 30 years of victory rib.png
Медаль «За ўзяцце Берліна»
Медаль «За вызваленне Прагі»
Медаль «Ветэран Узброеных Сіл СССР»
Медаль «За асваенне цалінных зямель»
Юбілейны медаль «30 гадоў Савецкай Арміі і Флоту»
Медаль «40 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «50 гадоў Узброеных Сіл СССР»

замежныя ўзнагароды:

Герой Чэхаславацкай Сацыялістычнай Рэспублікі
Ордэн Клемента Готвальда
Чэхаславацкі Ваенны крыж 1939
Дукельскі памятны медаль
Чэхаславацкі залаты медаль «За ўмацаванне дружбы па зброі»
Ордэн Адраджэння Польшчы 2-й ступені
Ордэн Адраджэння Польшчы 3-й ступені
Ордэн Крыж Грунвальда III ступені
Медаль «Перамогі і Свабоды»
Медаль «За Одру, Нісу, Балтыку»
POL Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego BAR.png
Ордэн Сухэ-Батара
Ордэн Сухэ-Батара
Медаль «50 гадоў Мангольскай Народнай Рэвалюцыі»
Медаль «30 гадоў Перамогі над мілітарысцкай Японіяй» (Манголія)
Медаль «30 гадоў Халхін-Гольскай Перамогі
Медаль «50 гадоў Мангольскай Народнай Арміі»
Ордэн Народнай Рэспублікі Балгарыя
Ордэн Народнай Рэспублікі Балгарыя
Медаль «100 гадоў Вызвалення Балгарыі ад асманскага рабства»
Медаль «За ўмацаванне братэрства па зброі»
Ордэн Сцяга ВНР з дыяментамі
Ордэн «23 жніўня» I ступені
Кавалер ордэна Зоркі Сацыялістычнай Рэспублікі Румынія 1 ступені GDR Marks-order bar.png
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» I ступені, ГДР
GDR Brotherhood in Arms Medal - Gold BAR.png
Фрагмент помніка Івану Якубоўскаму на плошчы ў гонар яго імя ў Горках

Іван Ігнацьевіч Якубоўскі (7 студзеня 1912, в. Зайцава, Горацкі раён, Магілёўская вобласць — 30 лістапада 1976) — савецкі военачальнік, Маршал Савецкага Саюза. Двойчы двойчы Герой Савецкага Саюза (10.01.1944, 23.09.1944). Герой ЧССР(руск.) бел. (30.04.1970).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Дзяцінства і адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 7 студзеня 1912 года ў вёсцы Зайцава Горацкага раёна Магілеўскай вобласці ў сялянскай сям'і шостым дзіцем. Беларус. Працаваў па найму ў вёсцы, скончыў сельскую школу. З 1930 года — сакратар кустовай ячэйкі Макараўскага сельсавета Горацкага павета, затым працаваў на цагляным заводзе ў горадзе Горкі. Скончыў 2 курса Аршанскага педагагічнага тэхнікума ў 1932 годзе.

Член ВКП(б)/КПСС з 1937 года.

Служба ў перадваенныя гады[правіць | правіць зыходнік]

У 1932 годзе прызваны ў Чырвоную Армію. Скончыў Беларускую Аб'яднаную ваенную школу імя М. І. Калініна ў Мінску ў 1934 годзе, накіраваны служыць камандзірам навучальнага ўзвода ў 27-ю Омскую Чырванасцяжную стралковую дывізію(руск.) бел. (Віцебск).

У 1935 годзе скончыў Ленінградскія бранетанкавыя курсы ўдасканалення камскладу імя А. С. Бубнова. Служыў у Беларускай ваеннай акрузе — камандзір танкавага ўзвода, камандзір танкавай роты, начальнік штаба танкавага батальёна, выкладчык Пухавіцкага пяхотнага вучылішча, камандзір навучальнага танкавага батальёна. Камандаваў танкавай ротай у Польскім паходзе РККА ў верасні 1939 года ў складзе войскаў Беларускага фронту і ў савецка-фінскай вайне 19391940 гадоў.

Вялікая Айчынная вайна[правіць | правіць зыходнік]

У Вялікую Айчынную вайну маёр Якубоўскі ўступіў на пасадзе(руск.) бел. камандзіра вучэбнага танкавага батальёна 26-й танкавай дывізіі(руск.) бел. 20-га мехкорпуса(руск.) бел. Заходняга фронту(руск.) бел.. Удзельнічаў у абарончых баях у Беларусі, абароне Мінска. У ліпені 1941 года — камандзір 51-га танкавага палка 26-й танкавай дывізіі 20-га мехкорпуса, ваяваў у абложаным Магілёве, быў прадстаўлены да ордэна Чырвонага Сцяга. У ліпені — верасні 1941 года — камандзір танкавага палка 121-й брыгады(руск.) бел. 3-й арміі(руск.) бел. Заходняга фронту (Арлоўскі напрамак). У верасні — снежні 1941 года — у рэзерве.

Са студзеня 1942 года — намеснік камандзіра 91-й асобнай танкавай брыгады, удзельнічаў у Барвенкава-Лазоўскай наступальнай аперацыі(руск.) бел.. З сакавіка 1942 года — камандзір 91-й танкавай брыгады, вызначыўся ў абарончых баях у Данбасе ўлетку 1942 года, у абарончым і наступальным этапах Сталінградскай бітвы, змагаючыся на Паўднёвым(руск.) бел., Паўднёва-Заходнім(руск.) бел., Сталінградскім(руск.) бел. і Данскім(руск.) бел. франтах. Палкоўнік (30.11.1942).

Увесну 1943 года брыгада была перакінутая на Цэнтральны фронт і ўключана ў склад 3-й гвардзейскай танкавай арміі(руск.) бел., у якой ваяваў да канца вайны. На чале брыгады геройску змагаўся на Варонежскім(руск.) бел., Бранскім, Цэнтральным, 1-м Украінскім франтах у Курскай бітве на Арлоўскім напрамку, у бітве за Дняпро, у вызваленні Кіева(руск.) бел. і Фастава(руск.) бел.. За гераізм у баях за Фастаў, дзе брыгада толькі за дзень бою знішчыла 30 танкаў ворага, палкоўніку І. І. Якубоўскаму 10 студзеня 1944 года прысвоена званне Героя Савецкага Саюза. Увесну 1944 года танкавая брыгада(руск.) бел. палкоўніка Якубоўскага паспяхова дзейнічала ў Праскураўска-Чарнавіцкай наступальнай аперацыі(руск.) бел..

Пазней намеснік камандзіра 6-га і 7-га гвардзейскіх танкавых корпусаў.

Пасляваенны час[правіць | правіць зыходнік]

Генерал арміі (27 красавіка 1962). Маршал Савецкага Саюза (12 красавіка 1967). Узнагароджаны 4 ордэнамі Леніна, 4 ордэнамі Чырвонага Сцяга, 2 ордэнамі Суворава 2-й ступені, ордэнамі Айчыннай вайны 1-й ступені, Чырвонай Зоркі, «За службу Радзіме ва Узброеных Сілах СССР» 3-й ступені, медалямі, замежнымі ўзнагародамі. Герой Чэхаславацкай Сацыялістычнай Рэспублікі (ЧССР) (28 красавіка 1970).

Памёр 30 лістапада 1976. Пахаваны ў Маскве на Чырвонай плошчы, у Крамлёўскай сцяне.

Ушанаванне памяці[правіць | правіць зыходнік]

У Горках усталяваны бронзавы бюст І. І. Якубоўскага. Імем Якубоўскага названыя вуліцы ў Мінску і ў іншых гарадах.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Ліўшыц У. М. Ён быў салдатам Айчыны // С Горками и академией связаны судьбой. — Горки, 2013. — С. 54-74.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Commons