Іван Макаравіч Ільюшын

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іван Макаравіч Ільюшын
Іван Макаравіч Ільюшын.jpg
сцяг
4-ы Міністр асветы БССР
1951 — 1961
Прэм’ер-міністр: Аляксей Кляшчоў
Кірыл Мазураў
Мікалай Аўхімовіч
Ціхан Кісялёў
Папярэднік: Платон Саевіч
Пераемнік: ?
сцяг
Намеснік Старшыні Савета Міністраў БССР
25 сакавіка 1946 — 1947
Прэм’ер-міністр: Панцеляймон Панамарэнка
сцяг
Намеснік старшыні СНК БССР
1944 — 25 сакавіка 1946
Прэм’ер-міністр: Панцеляймон Панамарэнка
 
Партыя: УКП(б) (1930)
Адукацыя: БДУ (1930)
Навуковая ступень: кандыдат філасофскіх навук[d]
Месца працы:
Нараджэнне: 1 ліпеня 1903(1903-07-01)
Смерць: 5 кастрычніка 1997(1997-10-05) (94 гады)
 
Узнагароды:

Ордэн Леніна Ордэн Айчыннай вайны I ступені Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн «Знак Пашаны»

Іва́н Мака́равіч Ілью́шын (18 чэрвеня (1 ліпеня) 1903, в. Прокшанічы Магілёўскага павета (цяпер Магілёўскі раён) — 5 кастрычніка 1997, Мінск) — беларускі філосаф і савецкі дзяржаўны дзеяч, міністр асветы БССР (19511961). Член-карэспандэнт АН БССР (1950).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Пасля рэвалюцыі вучыўся ў школе 1 ступені, скончыў педагагічны тэхнікум, а пасля службы ў Чырвонай Арміі атрымаў вышэйшую адукацыю ў Беларускім дзяржаўным універсітэце ім. У. І. Леніна.

У 19321937 гадах — старшы навуковы супрацоўнік, вучоны сакратар Інстытута філасофіі (з 1935 — Інстытут філасофіі, савецкага будаўніцтва і права) АН БССР, адначасова выкладаў у ВНУ Мінска.

У 1937—1941 гадах — загадчык кафедры Беларускага інстытута фізічнай культуры і загадчык кафедры БДУ.

У 1941—1943 гадах — дацэнт, загадчык кафедры Ташкенцкага фінансава-эканамічнага інстытута, адначасова загадчык аддзела бухарскага абкама КП Узбекістана.

У 1943—1944 гадах — намеснік загадчыка аддзела ЦК КПБ, у 1944—1946 — галоўны рэдактар ​​часопіса «Бальшавiк Беларусi».

У 1944—1947 гадах — намеснік Старшыні Савета Міністраў БССР.

У 1947—1951 гадах — дырэктар адроджанага Інстытута філасофіі і права АН БССР, галоўны вучоны сакратар Прэзідыума АН БССР, у 1950 абраны членам-карэспандэнтам АН БССР.

У 1951—1961 гадах займаў пасаду міністра асветы БССР.

У 19621975 гадах — загадчык кафедры Мінскага радыётэхнічнага інстытута.

Член ЦК КПБ (1952—1961). Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР (1947—1963). Доўгі час з’яўляўся старшынёй Беларускага аддзялення Савецкага таварыства дружбы з ГДР.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

І. М. Ільюшын узнагароджаны ордэнам Леніна, ордэнамі Айчыннай вайны І ступені, Працоўнага Чырвонага Сцяга, «Знак Пашаны», медалямі СССР, ганаровымі граматамі і граматамі Вярхоўнага Савета БССР. Урад ГДР узнагародзіў яго медалём «За заслугі перад ГДР».

Творы[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар каля 50 навуковых прац, у тым ліку 2 манаграфій.

  • Аб пралетарскiм iнтэрнацыяналiзме ў нацыянальна-каланiяльным пытаннi. Мн., 1935 (сум. з С. Я. Вольфсоном).
  • Аб некаторых пытаннях гісторыі грамадскай думкі Беларусі // Бальшавік Беларусі, 1948, № 6.
  • Народное образование в Белорусской ССР. Народное образование в Белорусской ССР. — Минск : Учпедгиз БССР, 1961. — 438 с. (сум. з С. А. Умрейко).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Ильюшин Иван Макарович // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 257. — 737 с.
  • Иван Макарович Ильюшин (руск.) . Цэнтральная навуковая бібліятэка імя Я.Коласа НАН Беларусі.