Перайсці да зместу

Іван Паўлавіч Мінаеў

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Іван Паўлавіч Мінаеў
Дата нараджэння 9 (21) кастрычніка 1840[1]
Месца нараджэння
Дата смерці 1 (13) чэрвеня 1890[1] (49 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Род дзейнасці індолаг
Навуковая сфера усходазнаўства
Месца працы
Навуковая ступень доктар навук ()
Навуковае званне
Альма-матар
Вядомыя вучні Сяргей Фёдаравіч Ольдэнбург, Fyodor Shcherbatskoy[d] і Dmitri Kudryavski[d]
Узнагароды
ордэн Святога Уладзіміра 3 ступені ордэн Святога Станіслава 2 ступені
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Іван Паўлавіч Мінаеў (9 (21) кастрычніка 1840, Тамбоў, Расійская імперыя — 1 (13) чэрвеня 1890, Санкт-Пецярбург) — рускі ўсходазнавец, заснавальнік рускай індалагічнай школы. Працы па будызме, філалогіі і лінгвістыцы, гістарычнай геаграфіі, фальклоры, сярэднявечнай і новай гісторыі Індыі.

З 1869 года дацэнт, з 1873 года прафесар Пецярбургскага ўніверсітэта, з 1871 года член Рускага геаграфічнага таварыства. Здзейсніў тры падарожжы (у 1874—1875, 1880, 1885—1886), падчас якіх наведаў Індыю, Цэйлон, Бірму і Непал. Навуковыя даследаванні Мінаева былі засяроджаныя на старажытнай, сярэднявечнай і новай гісторыі краін Паўднёвай Азіі (літаратура, філасофія, лінгвістыка, культура ў шырокім сэнсе, геаграфія, асабліва гістарычная, этнаграфія, фальклор).

Зноскі

  1. 1 2 Большая российская энциклопедия — М.: Большая российская энциклопедия, 2004. Праверана 30 кастрычніка 2021.
  2. 1 2 Минаев Иван Павлович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  3. 1 2 Katalog der Deutschen Nationalbibliothek Праверана 10 чэрвеня 2020.