Іван Паўлавіч Мінаеў
| Іван Паўлавіч Мінаеў | |
|---|---|
| | |
| Дата нараджэння | 9 (21) кастрычніка 1840[1] |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 1 (13) чэрвеня 1890[1] (49 гадоў) |
| Месца смерці | |
| Месца пахавання | |
| Грамадзянства | |
| Род дзейнасці | індолаг |
| Навуковая сфера | усходазнаўства |
| Месца працы | |
| Навуковая ступень | доктар навук () |
| Навуковае званне |
|
| Альма-матар | |
| Вядомыя вучні | Сяргей Фёдаравіч Ольдэнбург, Fyodor Shcherbatskoy[d] і Dmitri Kudryavski[d] |
| Узнагароды | |
Іван Паўлавіч Мінаеў (9 (21) кастрычніка 1840, Тамбоў, Расійская імперыя — 1 (13) чэрвеня 1890, Санкт-Пецярбург) — рускі ўсходазнавец, заснавальнік рускай індалагічнай школы. Працы па будызме, філалогіі і лінгвістыцы, гістарычнай геаграфіі, фальклоры, сярэднявечнай і новай гісторыі Індыі.
З 1869 года дацэнт, з 1873 года прафесар Пецярбургскага ўніверсітэта, з 1871 года член Рускага геаграфічнага таварыства. Здзейсніў тры падарожжы (у 1874—1875, 1880, 1885—1886), падчас якіх наведаў Індыю, Цэйлон, Бірму і Непал. Навуковыя даследаванні Мінаева былі засяроджаныя на старажытнай, сярэднявечнай і новай гісторыі краін Паўднёвай Азіі (літаратура, філасофія, лінгвістыка, культура ў шырокім сэнсе, геаграфія, асабліва гістарычная, этнаграфія, фальклор).
Зноскі
- 1 2 Большая российская энциклопедия — М.: Большая российская энциклопедия, 2004. Праверана 30 кастрычніка 2021.
- 1 2 Минаев Иван Павлович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
- 1 2 Katalog der Deutschen Nationalbibliothek Праверана 10 чэрвеня 2020.
- Нарадзіліся 21 кастрычніка
- Нарадзіліся ў 1840 годзе
- Нарадзіліся ў Тамбове
- Памерлі 13 чэрвеня
- Памерлі ў 1890 годзе
- Памерлі ў Санкт-Пецярбургу
- Пахаваныя на Новадзявочых могілках (Санкт-Пецярбург)
- Дактары навук
- Выпускнікі СПбДУ
- Кавалеры ордэна Святога Уладзіміра 3 ступені
- Кавалеры ордэна Святога Станіслава 2 ступені
- Асобы
- Вучоныя паводле алфавіта
- Падарожнікі Расіі
- Географы Расіі