Іван Фролавіч Клімаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іван Фролавіч Клімаў
Іван Фролавіч Клімаў.gif
сцяг
Намеснік старшыні Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР
1968 — 1974
сцяг
Намеснік Старшыні Савета Міністраў БССР
1962 — 1968
Прэм’ер-міністр: Ціхан Кісялёў
сцяг
Міністр нарыхтовак БССР
1961 — 1961
Прэм’ер-міністр: Ціхан Кісялёў
Папярэднік: пасада ўтвораная
Пераемнік: Дзмітрый Цябут
сцяг
Першы намеснік Старшыні Савета Міністраў БССР
жнівень 1953 — 1962
Прэм’ер-міністр: Кірыл Мазураў
Мікалай Аўхімовіч
Ціхан Кісялёў
сцяг
Першы сакратар Баранавіцкага абласнога камітэта КП Беларусі
1952 — жнівень 1953
Папярэднік: Мікалай Пакроўскі
Пераемнік: Сяргей Прытыцкі
сцяг
Першы сакратар Вілейскага (Маладзечанскага) абласнога камітэта КП Беларусі
кастрычнік 1940 — 1951
Папярэднік: Пётр Калінін
Пераемнік: Васіль Доркін
 
Партыя: УКП(б) (з 1925)
Адукацыя:
Дзейнасць: палітык
Нараджэнне: 10 верасня 1903(1903-09-10)
Смерць: 9 кастрычніка 1991(1991-10-09) (88 гадоў)
 
Узнагароды:
ордэн Леніна ордэн Чырвонага Сцяга ордэн Айчыннай вайны II ступені ордэн Дружбы народаў

Іва́н Фро́лавіч Клі́маў (10 верасня 1903, в. Касцюкоўка Магілёўскай губерні9 кастрычніка 1991, г. Мінск) – савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

З 1923 года ён быў актывістам прафсаюза і камсамола, а з 1925 года быў партыйным дзеячам, з 1931 года працаваў у ЦК Камуністычнай Партыі (бальшавікоў) Беларусі.

У 1936 годзе быў выкладчыкам Рэспубліканскай школы прапагандыстаў партыі пры ЦК КП(б)Б, затым дырэктарам гэтай школы, пасля ў 1940-х ён быў дырэктарам партыйных курсаў пры ЦК КП(б)Б, у кастрычніку 1940 ён стаў 1-м сакратаром Вілейскага абкама КП(б)Б. У 1941 быў палітычным афіцэрам Чырвонай Арміі (у 13 арміі), у 1941–1942 гг. быў сакратаром Ташкенцкага абласнога камітэта Камуністычнай Партыі (бальшавікоў) Узбекістана па працы з кадрамі.

З 28 мая 1943 да ліпеня 1944 быў 1-м сакратаром Вілейскага падпольнага абласнога камітэта КП(б)Б. Пасля вызвалення Вілейкі летам 1944 года зноў уступіў у пасаду 1-га сакратара Маладзечанскага абласнога камітэта КП(б)Б; у 1949 годзе завочна скончыў Вышэйшую партыйную школу пры ЦК ВКП(б).

У 19511952 гадах – слухач курсаў пры ЦК УКП(б), з 1952 па жнівень 1953 года – 1-ы сакратар Баранавіцкага абласнога камітэта КП(б)Б, са жніўня 1953 да 1962 года – 1-ы намеснік старшыні Савета Міністраў Беларускай ССР.

У 1961 годзе быў міністрам па нарыхтоўкам Беларускай ССР, у 1962–1968 гадах – намеснік старшыні Савета Міністраў Беларускай ССР, а ў 1968–1974 гадах – намеснік старшыні Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР.

З 1974 года быў навуковым супрацоўнікам Інстытута гісторыі партыі пры ЦК КПБ, а з 1980 года – старшыня Камісіі па справах былых партызан і актывістаў падполля ў Прэзідыуме Вярхоўнага Савета Беларускай ССР.

З 18 лютага 1949 па 4 лютага 1976 года ён быў членам ЦК КП(б)Б, у 19551960 гадах – член Бюро ЦК КП(б)Б. З 6 лютага 1976 года – член Рэвізійнай Камісіі КПБ. У 1980 годзе атрымаў званне Заслужанага работніка культуры Беларускай ССР.

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • І. Ф. Клімаў, М. Е. Гракаў Партызаны Віленшчыны — 2-е выд.. — Мн.: Беларусь, 1970.
  • І. Ф. Клімаў Далёкае і блізкае — 1987.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]