Івашка Ільініч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Івашка Ільініч
POL COA Korczak.svg
Герб Корчак
 
Веравызнанне: Каталіцкая царква і праваслаўе
Нараджэнне: 1440
Смерць: 1490
Дынастыя: Род Ільінічаў
Жонка: Ганна Даўгірдаўна[d]
Дзеці: Юрый Іванавіч Ільініч і Мікалай Іванавіч Ільініч

Івашка Ільініч, або Іван Іллініч (каля 1440 — каля 1490) — вялікалітоўскі дзяржаўны і ваенны дзеяч, першы вядомы прадстаўнік роду Ільлінічаў герба «Корчак». Староста ваўкавыскі, канюшы віцебскі (1473), намеснік драгічынскі (каля 1475), віцебскі (1481), смаленскі (1486—1490).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Лічыцца, што Івашка і яго нашчадкі зваліся Іллінічамі ад імені свайго продка Іллі. Упершыню Івашка Іллініч успамінаецца ў бітве пад Хойніцамі, якая адбылася 18 верасня 1454 года і скончылася перамогай з Ордэна. За выратаванне ад палону караля і вялікага князя Казіміра Ягелончыка Івашку было падаравана Ваўкавыскае староства, а таксама ён быў узведзены ў рыцары з наданнем гербу «Корчак».

Верагодна, Івашка ужо ў маладосці перайшоў у каталіцтва. У 1473 годзе прызначаны канюшым віцебскім, каля 1475 заняў урад намесніка драгічынскага, ў 1482 — віцебскага, у 1486—1490 гадах быў намеснікам смаленскім. У 1470 годзе сястра Івана — Барбара, удава па пане Алехне Давойне, перадала брату маёнтак нябожчыка мужа Тарасава пад Мінскам. У 1477 годзе Івашка прадаў Тарасава пісару Ваську Любічу. У 1487 годзе абмяняў бацькаў маёнтак на дзяржаўны Чарнаўчыцы у Берасцейскім павеце.

Быў жанаты з Ганнай Даўгірдаўнай (магчыма, другім шлюбам), удавой Юшкі Гойцевіча(літ.) бел., дачкой Доўгірда. Запіс пад 1481 годам сведчыць, што Ганна перадала мужу трэцюю частку маёнткаў Лынтупы, Рэпухаў і Ваўковічы, якія ёй падарыў першы муж пан Юшка Гойцевіч.

Пад канец жыцця Іван Іллініч набыў мястэчка Мір у Навагрудскім павеце (па іншай інфармацыі Мір перайшоў да сына Івашкі — Юрыя). Напэўна, Ганна Даўгірдаўна перажыла Івана. У гэтым шлюбе Івашка Іллініч меў двух сыноў, ад якіх пайшлі дзве галіны роду Іллінічаў — старэйшы Мікалай Іванавіч (каля 1470 — пасля 1500) і малодшы Юрый Іванавіч (? — 1526), а таксама дачку Ганна, якая была замужам за Дабрагостам Нарбутавічам.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Нарбут А. Н. Генеалогия Белоруссии. — М., 1994. — Вып. 2. — С. 152—153.
  • Niesiecki K. Herbarz Polski. — Lipsk, 1893. — T. IV. — S. 401.