Ігар Канстанцінавіч Раманаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ігар Канстанцінавіч
руск.: Игорь Константинович
Ігар Канстанцінавіч
 
Адукацыя Пажскі корпус
Дзейнасць ваенны
Нараджэнне 29 мая 1894(1894-05-29)
Стрэльна
Смерць 5 (18) ліпеня 1918(1918-07-18) (24 гады)
блізу Алапаеўвска
Пермская губерня
Дынастыя Дынастыя Раманавых
Бацька вялікі князь Канстанцін Канстанцінавіч
Маці вялікая княгіня Лізавета Маўрыкіеўна
 
Ваенная служба
Гады службы 1914—1917
Прыналежнасць Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Званне штабс-ротмістр
Бітвы Першая сусветная вайна
 
Узнагароды
ордэн Святога апостала Андрэя Першазванага RUS Imperial Order of Saint Vladimir ribbon.svg
Gold Sword for Bravery

І́гар Канстанці́навіч Рама́наў (29 мая (10 чэрвеня) 1894, Стрэльна18 ліпеня 1918, каля Алапаеўска) — рускі князь імператарскай крыві, сын вялікага князя Канстанціна Канстанцінавіча і вялікай княгіні Лізаветы Маўрыкіеўны, праўнук імператара Мікалая I.

12 ліпеня 1914 года скончыў Пажскі корпус, залічаны ў карнеты з прызначэннем у лейб-гвардыі Гусарскі полк. Напачатку Першай сусветнай вайны пайшоў з палком на фронт. 27 кастрычніка 1914 года ўзнагароджаны ордэнамі Святой Ганны 4-й ступені з надпісам «За адвагу» і Святога Станіслава 3-й ступені з мячамі і бантам[1]. У кастрычніку 1915 года быў адпраўлены для лячэння запалення лёгкіх у Петраград. У звязку з немагчымасцю па хваробе працягваць службу на фронце, адлічаны з ладу. 27 лютага 1916 года падараваны званнем флігель-ад'ютанта[2]. Узведзены ў штабс-ротмістры.

Пасля рэвалюцыі па дэкрэце бальшавікоў быў арыштаваны і высланы з Петраграда спачатку ў Вятку, а потам на Урал. Нядоўга ўтрымваўся ў Екацярынбурзе, дзе адзін з зычліўцаў прапанаваў князю свой пашпарт, каб той смог бегчы. «Ігар Канстанцінавіч казаў, што ён не зрабіў нічога дрэннага перад Радзімай і не лічыць магчымым таму звяртацца да падобных мер».

Утрымваўся ў Алапаеўску. У ноч на 18 ліпеня 1918 года быў па-зверску забіты разам з шэрагам іншых чальцоў роду Раманавых, улучаючы сваіх братоў Іаана і Канстанціна — скінуты ў старую шахту, якую закідалі гранатамі (гл. Алапаеўскія мучанікі).

У 1919 годзе рэшткі князя былі пахаваны ў Алапаевском саборы. Потым рэшткі князя белагвардзейцамі былі перавезены ў Пекін у склеп пры храме Святога Серафіма Сароўскага (пасля 1945 года на месцы пахавання быў пабудаваны гараж).

Князь Ігар Канстанцінавіч не быў жанаты і не пакінуў нашчадкаў.

Кананізаваны Рускай праваслаўнай царквой за мяжой у саоры Навамучанікаў Расійскіх 1 лістапада 1981 года.

8 чэрвеня 2009 года Генеральная пракуратура Расіі пасмяротна рэабілітавала Ігара Канстанцінавіча[3].

Зноскі

  1. Найвысокі загад пра чыны вайскоўцаў ад 27 кастрычніка 1914 года // Дадатак да часопіса «Разведчык» № 1255. — 1914. — С. 358.
  2. Дадатак да Найвысокага загаду пра чыны вайскоўцаў ад 27 лютага 1916 года.
  3. Генпрокуратура решила реабилитировать казненных членов царской семьи

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Григорян В. Г. Романовы: Биографический справочник. — М.: АСТ: Астрел: Хранитель, 2007. — 207 с.
  • Вел. кн. Гавриил Константинович. В Мраморном дворце. — Нью-Йорк, 1955 (переиздание: СПб., 1993).
  • Пчелов, Евгений Владимирович|Пчелов Е. В. Романовы. История династии. — М.: ОЛМА-ПРЕСС, 2004.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]