Ігар Кастроў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Футбол
Ігар Кастроў
Нарадзіўся 3 жніўня 1987(1987-08-03)[1] (35 гадоў)
Грамадзянства Flag of Moldova.svg Малдова
Рост 176 см
Вага 74 кг[2]
Пазіцыя паўабаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб Беларусь Гомель
Нумар 8
Клубная кар’ера[* 1]
2004—2008 Малдова Дынама (Бендэр) 86 (7)
2008—2010 Ізраіль Хапаэль (Беэр-Шэва) 33 (6)
2009   Ізраіль Макабі (Герцлія) 16 (5)
2010 Злучаныя Штаты Амерыкі Канзас Сіці Візардс 0 (0)
2010 Малдова Іскра-Сталь (Рыбніца) 17 (0)
2011—2012 Малдова Ціраспаль 57 (5)
2013 Малдова Дачыя (Кішынёў) 7 (0)
2013 Беларусь Славія (Мазыр) 13 (0)
2014 Малдова Кастулень 13 (0)
2014 Малдова Верыс (Кішынёў) 11 (0)
2015 Казахстан Кызыл-Жар (Петрапаўлаўск) 7 (0)
2015 Малдова Дынама-Аўта (Ціраспаль) 15 (0)
2016—2020 Беларусь Славія (Мазыр) 125 (10)
2021— Беларусь Гомель 28 (1)
  1. Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 18 студзеня 2022.

Ігар Кастроў (нар. 3 жніўня 1987) — малдаўскі футбаліст, паўабаронца беларускага клуба «Гомель».

Клубная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Пачынаў кар’еру ў Малдове, пасля гуляў у Ізраілі і ЗША. У 2010 годзе вярнуўся ў чэмпіянат Малдовы, дзе гуляў за розныя клубы.

У ліпені 2013 года перайшоў у мазырскую «Славію»[3]. Адразу замацаваўся ў асноўным складзе на пазіцыі атакуючага паўабаронцы. Быў адным з найлепшых у камандзе, але не здолеў выратаваць «Славію» ад вылету ў Першую лігу.

У лютым 2014 года вярнуўся ў Малдову, стаўшы іграком клуба «Кастулень»[4]. Улетку 2014 года перайшоў у «Верыс», але ўвосень той спыніў існаванне.

У лютым 2015 года стаў іграком казахстанскага клуба «Кызыл-Жар»[5]. Улетку таго ж года зноў апынуўся ў Малдове, трапіўшы ў склад «Дынама-Аўта».

У студзені 2016 года прыбыў на прагляд у «Славію»[6]. У лютым, разарваўшы кантракт з «Дынама-Аўта», афіцыйна аформіў вяртанне ў беларускі клуб[7]. У складзе «Славіі» замацаваўся ў якасці асноўнага цэнтральнага паўабаронцы. У снежні 2016 года падоўжыў кантракт з мазырскім клубам[8]. У сезоне 2017 заставаўся іграком асновы, але каманда ў другі раз выбыла ў Першую лігу. Атрымаўшы статус нелегіянера, застаўся ў камандзе і ў сезоне 2018, у якім дапамог мазыранам атрымаць перамогу ў Першай лізе. У 2019—2020 гадах заставаўся асноўным іграком «Славіі» ў Вышэйшай лізе.

У студзені 2021 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Славію»[9]. Неўзабаве стаў трэніравацца з «Гомелем» і хутка падпісаў пагадненне з клубам[10]. Замацаваўся ў аснове, гуляў пераважна ў стартавым складзе каманды. У студзені 2022 года падоўжыў кантракт з «Гомелем»[11].

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі