Ілля Паўлавіч Мазурук

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Ілля Паўлавіч Мазурук
Дата нараджэння

7 (20) ліпеня 1906(1906-07-20)

Месца нараджэння

Брэст-Літоўск, Гродзенская губерня

Дата смерці

2 студзеня 1989(1989-01-02) (82 гады)

Месца смерці

Масква

Месца пахавання

Траякураўскія могілкі[d]

Прыналежнасць

Flag of Russia.svg Расійская імперыя Flag of the Soviet Union.svg СССР

Род войскаў

авіяцыя

Гады службы

19271953

Званне

генерал-маёр

Бітвы/войны

Савецка-фінляндская вайна 1939-1940, Вялікая Айчынная вайна

Узнагароды і прэміі
Медаль «Залатая Зорка»
Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонага Сцяга
Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Айчыннай вайны I ступені Ордэн Айчыннай вайны I ступені Ордэн Айчыннай вайны I ступені
Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонай Зоркі Ордэн Чырвонай Зоркі
Ордэн Чырвонай Зоркі
медалі, імянная зброя, узнагароды замежных дзяржаў
Аўтограф

Роспись Мазурука.jpg

Commons-logo.svg Ілля Паўлавіч Мазурук на Вікісховішчы

Ілля Паўлавіч Мазурук (7 (20) ліпеня 1906, Брэст-Літоўск2 студзеня 1989, Масква) — савецкі палярны лётчык, Герой Савецкага Саюза (1937), генерал-маёр авіяцыі (1946). Заслужаны палярны лётчык (1937).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

І. П. Мазурук нарадзіўся ў горадзе Брэст-Літоўск Гродзенскай губерні (зараз горад Брэст у Беларусі). З 1915 г. жыў у горадзе Льгоў (зараз у Курскай вобласці Расіі), дзе скончыў пачатковую школу. У 1919—1920 гг. працаваў на чыгуначнай станцыі Льгоў. У 1923—1924 гг. працаваў у Ліпецку, у 1926—1927 гг. намеснік загадныка агітацыйна-прапагандыстскім аддзелам Арлоўскага гаркама партыі[1].
У Чырвонай Арміі з 1927 года. У 1928 г. скончыў Ленінградскую ваенна-тэарэтычную школу ВПС, у 1929 г. — Барысаглебскую ваенную авіяцыйную школу лётчыкаў і быў дэмабілізаваны[1]. У 1930—1938 гг. І. П. Мазурук камандзір атрада Грамадзянскага паветранага флоту і Упраўлення Паўночнага марскога шляху. Асабліва вызначыўся ў якасці камандзіра самалёта ТБ-3 падчас высадкі першай дрэйфуючай палярнай станцыі «Паўночны полюс-1» у 1937 годзе. У 1938—1941 гг. начальнік палярнай авіяцыі.
У 1939 г. І. П. Мазурук скончыў Курсы ўдасканалення каманднага саставу пры Ваенна-паветранай акадэміі імя М. Я. Жукоўскага. Падчас савецка-фінляндскай вайны ў снежні 1939 – сакавіку 1940 г. у якасці камандзіра асобнай эскадрыллі начных бамбардзіроўшчыкаў, на самалёце ТБ-3 зрабіў некалькі баявых вылетаў[1].
З 1943 г. камандзір авіядывізіі і намеснік начальніка трасы Аляска — Сібір па дастаўцы самалётаў у СССР па ленд-лізу з ЗША. Пасля вайны зноў на пасадзе начальніка Упраўлення Паўночнага марскога шляху і адначасова начальнік Упраўлення Палярнай авіяцыі. У 1947—1953 гг. І. П. Мазурук намеснік начальніка НДІ Грамадзянскага паветранага флоту. З лістапада 1949 года — начальнік лётнай інспекцыі — намеснік начальніка Упраўлення Палярнай авіяцыі.

З лютага 1953 г. генерал-маёр І. П. Мазурук у запасе. У 1955—1956 гг. узначальваў лётны атрад 1-й савецкай Антарктычнай экспедыцыі. Здзейсніў 254 палёты на дрэйфуючыя станцыі «Паўночны полюс». У студзені 1956 года І. П. Мазурук першым у свеце здзейсніў пасадку самалёта Ан-2 на вяршыню айсберга ў Антарктыдзе.

Жыў у Маскве. Памёр 2 студзеня 1989 г. Пахаваны на Траекураўскіх могілках.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • Памятка пилоту для полётов в северных и таёжных условиях — М., 1949;
  • Лётчики-испытатели Аэрофлота — М., 1991 (сумесна з А. А. Лебедзевым);
  • Над Арктикой и Антарктикой — М., 1991 (сумесна з А. А. Лебедзевым).

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

  • Імем Героя названы вуліцы ў Ліпецку, Брэсце, пасёлку Сеймчан у Магаданскай вобласці.
  • У Беларусі ў 2006 годзе выпушчаны паштовы канверт, прысвечаны І. П. Мазуруку.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Долготович Б. Д. Адмиралы земли белорусской: биограф. справочник / Б. Д. Долготович; под ред. А. А. Римашевского — Мн.: Беларусь, 2009. — С. 90—91. — 98 с. — 1500 экз. — ISBN 978-985-01-0821-0.(руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Ілля Паўлавіч Мазурук на сайце «Героі краіны»