Ілья Раманавіч Прыгожын

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Ілья Прыгожын
Ілья Раманавіч Прыгожын
Ilya Prigogine 1977c.jpg
Дата нараджэння 12 (25) студзеня 1917[1] ці 25 студзеня 1917(1917-01-25)[2]
Месца нараджэння
Дата смерці 28 мая 2003(2003-05-28)[1][4][…] (86 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці філосаф, фізік, выкладчык універсітэта, хімік, навуковы работнік, пісьменнік-дакументаліст
Навуковая сфера хімія і фізіка
Месца працы
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Тэафіл дэ Дандэр[d]
Вядомыя вучні Pierre M. V. Résibois[d][7]
Вядомы як першаадкрывальнік дысіпатыўных структур
Член у
Узнагароды
Commons-logo.svg Ілья Прыгожын на Вікісховішчы

Ілья Раманавіч Прыгожын (фр.: Ilya Prigogine; 25 студзеня 1917, Масква — 28 мая 2003, Брусель) — бельгійскі і амерыканскі фізік і хімік расійскага паходжання, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі (1977), віконт Бельгіі.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. The Fine Art Archive — 2003. Праверана 1 красавіка 2021.
  3. Пригожин Илья Романович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  4. Ilya Prigogine // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  5. Ilya Prigogine // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  6. (unspecified title) Праверана 3 ліпеня 2019.
  7. Матэматычная генеалогія — 1997.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]