Іньяцыа Сілонэ

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іньяцыа Сілонэ
Ignazio Silone
Silone.JPG
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні: Secondo Tranquilli
Дата нараджэння: 1 мая 1900(1900-05-01)[1][2][…]
Месца нараджэння:
Дата смерці: 22 жніўня 1978(1978-08-22)[1][2][…] (78 гадоў)
Месца смерці:
Грамадзянства:
Месца працы:
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: пісьменнік, публіцыст, палітычны дзеяч
Жанр: раман
Валодае мовамі: італьянская мова[2]
Грамадская дзейнасць
Партыя
Член у
Прэміі: Іерусалімская прэмія (1969)
Узнагароды:
Афіцыйны сайт(італ.) 
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Іньяцыа Сілонэ (італ.: Ignazio Silone; 1 мая 190022 жніўня 1978) — італьянскі пісьменнік, публіцыст, палітычны дзеяч сацыялістычнай арыентацыі.

Магіла Іньяцыа Сілонэ ў Пешыне

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1911 годзе страціў бацьку, у 1915 — маці і іншых членаў сям'і падчас Авецанскага землетрасення. У 1917 уступіў у Італьянскую сацыялістычную партыю. У 1921 стаў адным з заснавальнікаў Італьянскай камуністычнай партыі. Брат Іньяцыа быў арыштаваны як член ІКП і памёр ад збіцця ў турме (1931).

У 1927 наведаў СССР. У 1930 па ідэйных меркаваннях парваў з ІКП. У яго былі выяўлены сухоты, выявіліся прыступы дэпрэсіі. У 19311945 жыў у Швейцарыі, пачаў актыўна займацца літаратурай. Антыфашысцкі раман «Фантамара» (1933) адразу ж з'явіўся ў перакладах на нямецкі (1933) і англійскі (1934), атрымаў высокую ацэнку Троцкага і стаў пачаткам абруцкай трылогіі Сілонэ, якая ўключыла пазней раманы «Хлеб і віно» (1937) і «Насенне пад снегам» (1943). Выступаў з публіцыстыкай, накіраванай супраць таталітарызму («Школа дыктатараў», 1938). У гады вайны ўвайшоў у швейцарскую падпольную арганізацыю, якая падтрымлівала рух Супраціўлення ў Італіі, паралельна стаў агентам разведслужбы ЗША (падпольная мянушка – Лен).

Пасля вызвалення Італіі вярнуўся на радзіму, стаў актыўным дзеячам сацыялістычнай партыі, рэдактарам газеты «Аванці». Актыўна выступаў супраць сталінізму, перайшоў на пазіцыі хрысціянскага сацыялізму. Разам з Андрэ Жыдам, Артурам Кестлерам і інш. удзельнічаў у знакамітай антытаталітарнай анталогіі «Бог, які пацярпеў крах» (1949). Браў удзел у працы міжнароднага Кангрэса за волю культуры. Пасля публікацыі матэрыялаў пра яго сувязь з амерыканскай разведслужбай (1967) адышоў ад палітыкі, засяродзіўшыся на літаратуры.

Працы[правіць | правіць зыходнік]

Раманы[правіць | правіць зыходнік]

  • 1930 «Фантамара» (Fontamara)
  • 1934 «Вандроўка ў Парыж» (Un viaggio a Parigi)
  • 1936 «Хлеб і віно» (Pane e Vino)
  • 1941 «Насенне пад снегам» (Il seme sotto la neve)
  • 1952 «Жменя ажыны» (Una manciata di more)
  • 1956 «Сакрэт Лукі» (Il segreto di Luca)
  • 1960 «Ліса і камеліі» (La volpe e le camelie)
  • 1968 «Лёс аднаго беднага хрысціяніна» (L'avventura di un povero cristiano) - прэмія Кампьела
  • 1971 «Севярына» (L'avventura di un povero cristiano) - завершаны жонкай, апублікаваны пасмяротна ў 1981 годзе

Публіцыстыка[правіць | правіць зыходнік]

  • 1934 «Фашызм. Паходжанне і развіццё» (Il Fascismo. Origini e sviluppo)
  • 1938 «Школа дыктатараў» (La scuola dei dittatori)
  • 1939 «Жывыя думкі аб Мазыні» (The living thoughts of Mazzini)
  • 1944 «Дакладная цыдулка са швейцарскай турмы» (Memoriale dal carcere svizzero)
  • 1965 «Яно - выйсце бяспекі» (Uscita di sicurezza)

П'есы[правіць | правіць зыходнік]

  • 1944 «І ён схаваўся» (Ed egli si nascose)
  • 1969 «Прыгода беднага хрысціяніна» (L'avventura di un povero cristiano)

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118797220 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 27 красавіка 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  3. 3,0 3,1 Ignazio Silone // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118797220 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 11 снежня 2014.
  5. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118797220 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 31 снежня 2014.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]