Іосіф Іпалітавіч Жылінскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іосіф Іпалітавіч Жылінскі
Дата нараджэння 20 красавіка 1834(1834-04-20)
Месца нараджэння
Дата смерці 1916
Род дзейнасці вучоны
Альма-матар
Узнагароды і прэміі
кавалер Ордэна Святога Аляксандра Неўскага ордэн Белага арла ордэн Святога Уладзіміра 2 ступені Ордэн Святой Ганны I ступені ордэн Святога Станіслава I ступені ордэн Святога Уладзіміра 3 ступені ордэн Святога Уладзіміра 4 ступені ордэн Святой Ганны 2 ступені

Іосіф Іпалітавіч Жылі́нскі[1] (1834 — 1916) — геадэзіст.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Пецярбургскі інстытут інжынераў шляхоў зносін (1854). Праслухаў тэарэтычны курс па геадэзіі на геадэзічным аддзяленні Мікалаеўскай акадэміі Генштаба і прайшоў практыку ў Пулкаўскай абсерваторыі.

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

У 1863—1873 гг. кіраваў градусным вымярэннем дугі паралелі 52 градусы паўночнай шыраты (на Беларусі гэта прыблізна па лініі Брэст — Пінск — Мазыр — Гомель). У 1881—1893 гг. кіраваў трыянгуляцыяй заходняй тэрыторыі Расійскай імперыі.

У 1873—1898 гг. узначальваў Заходнюю экспедыцыю па асушэнні балот Палесся, пазней — забалочаных земляў Маскоўскай, Разанскай, Уладзімірскай губерняў Расіі.

Удзельнічаў у астранома-геадэзічных работах за мяжою.

Сярод апублікаваных прац:

  • Очерк работ Западной экспедиции по осушению болот (1873—1898). — СПб., 1899.

Зноскі

  1. Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 2. Гатня — Катынь / Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ, 1983. — Т. 2. — 522 с. — 10 000 экз.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]