Іраклій Вісарыёнавіч Абашыдзэ

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іраклій Вісарыёнавіч Абашыдзэ
груз. ირაკლი ბესარიონის ძე აბაშიძე
сцяг
9-ы Старшыня Вярхоўнага Савета Грузінскай ССР
12 ліпеня 1971 — 14 лістапада 1990
Папярэднік: Рафаэл Рафаэлавіч Двалі
Пераемнік: Звіяд Канстанцінавіч Гамсахурдыя
 
Партыя: КПСС
Адукацыя:
Прафесія: паэт, палітык
Дзейнасць: паэт, палітык
Член у:
Нараджэнне: 10 верасня 1909(1909-09-10), 23 лістапада 1909(1909-11-23)[1] ці 11 кастрычніка 1909(1909-10-11)
Смерць: 14 студзеня 1992(1992-01-14) (82 гады) ці 1992
Пахаванне:
 
Узнагароды:
Герой Сацыялістычнай Працы  — 1979
Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Леніна
Ордэн Айчыннай вайны 2 ступені Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Дружбы народаў
Ордэн «Знак Пашаны»

Іра́клій Вісарыёнавіч Абашы́дзэ (груз. ირაკლი ბესარიონის ძე აბაშიძე; 10 [23] лістапада 1909 — 14 студзеня 1992) — грузінскі паэт і дзяржаўны дзеяч. Першы сакратар (затым старшыня кіраўніцтва) Саюза пісьменнікаў Грузінскай ССР (1953—1967). Акадэмік Акадэміі навук Грузіі (1960). Герой Сацыялістычнай Працы (1979).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сяле Хоні Кутаіскай губерні. Пачаў друкавацца ў 1928 годзе. У 1931 годзе скончыў філалагічны факультэт Тбіліскага ўніверсітэта і праз тры гады ўжо ўдзельнічаў у Першым з'ездзе Саюза пісьменнікаў СССР. У 1939 годзе ўступіў у УКП(б). У час Вялікай Айчыннай вайны пайшоў на фронт. Пазней быў галоўным рэдактарам часопіса «Мнатобі» (груз. მნათობი).

У розны час быў старшынёй Саюза пісьменнікаў Грузіі. У 1970 годзе стаў таксама віцэ-прэзідэнтам Акадэміі навук Грузінскай ССР. У 1960 годзе арганізаваў экспедыцыю ў грузінскі манастыр Святога Крыжа ў Іерусаліме, падчас якой была выяўлена фрэска Шоты Руставелі.

У 1960 годзе яму было прысвоена званне акадэміка Акадэміі навук Грузіі. З'яўляўся заснавальнікам і галоўным рэдактарам Грузінскай савецкай энцыклапедыі (тамы 1—12, 1975—1987), першым старшынёй таварыства Руставелі Грузіі (1980). У 1979 годзе яму было прысвоена званне Герой Сацыялістычнай Працы.

Паэзія Абашыдзэ заснавана на патрыятычных каштоўнасцях грузінскай культуры. Хоць Абашыдзэ быў даволі лаяльным да савецкага ладу, ён падтрымаў Звіяда Гамсахурдыя на шляху да незалежнасці Грузіі. Памёр Абашыдзэ 14 студзеня 1992 года ў Тбілісі і быў удастоены дзяржаўнага пахавання.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Асноўныя тэмы творчасці — Грузія ў мінулым і сучасным, лёс мастацтва, грамадзянскі абавязак паэта. Аўтар зборнікаў паэзіі «Набліжэнне» (1966), «І гэтыя песні — маёй Грузіі» (1971), «Радзіма» (1973), «Вятры ў даліне Рыёні» (1979), цыклаў вершаў «Па слядах Руставелі» (1959), «Палесціна, Палесціна» (прэмія імя Ш. Руставелі 1966), літаратурна-крытычных артыкулаў (зборнік «За высокае майстэрства», 1959). За цыкл «У палымянай Індыі» і кнігу «Па дарогах Індыі» ганараваны Міжнароднай прэміяй імя Дж. Нэру 1972.

Зноскі

  1. Г. Мерквиладзе Абашидзе Ираклий Виссарионович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. — Т. 1 : А — Ангоб. — С. 13. Праверана 27 ліпеня 2016.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Іраклій Вісарыёнавіч Абашыдзэ на сайце «Героі краіны»


Папярэднік:
Рафаэл Рафаэлавіч Двалі
9-ы Старшыня Вярхоўнага Савета Грузінскай ССР
Emblem of the Georgian SSR.svg

12 ліпеня 197114 лістапада 1990
Пераемнік:
Звіяд Канстанцінавіч Гамсахурдыя
Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.