Ірына Аляксандраўна Еўса

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ірына Аляксандраўна Еўса
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння 15 кастрычніка 1956(1956-10-15) (64 гады)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Альма-матар
Месца працы
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці паэтэса, перакладчыца, пісьменніца
Гады творчасці 1976 — цяп. час
Узнагароды

Ірына Аляксандраўна Еўса (укр.: Ірина Олександрівна Євса; 15 кастрычніка 1956, Харкаў) — украінская паэтка, перакладчыца (піша на рускай мове).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзілася 15 кастрычніка 1956 года ў Харкаве ў сям’і ваеннага. Вучылася на філалагічным факультэце Харкаўскага ўніверсітэта. У 1981 годзе скончыла Літаратурны інстытут імя А. М. Горкага. Жыве ў Харкаве.

Працавала ў Кніжнай палаце Украіны (1981—1986), камерцыйнай фірме «Апіс» (з 1988). Была сурэдактарам ​​літаратурнага часопіса «Бурсацкий спуск» (з 1992).

Член Саюза пісьменнікаў Украіны (з 1978), Саюза пісьменнікаў СССР (з 1979), Нацыянальнага саюза пісьменнікаў Украіны (з 1993), Сусветнага ПЭН-клуба.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Друкавалася ў альманаху «Стрелец», «Анталогіі рускіх паэтаў Украіны», расійскіх і ўкраінскіх літаратурных часопісах «Литературная учёба», «Радуга», «©оюз Писателей», «Византийский ангел», «Соты», «Крещатик», «Дружба», «Бурсацкий спуск», «Подъём».

Перакладала вершы Сапфо, «Залатыя вершы» Піфагора, рубаі Амара Хаяма, «Песню песень», творы ўкраінскіх, польскіх, армянскіх паэтаў. Вершы Ірыны Еўсы перакладаліся на азербайджанскую, армянскую, грузінскую, літоўскую, сербскую і ўкраінскую мовы.

Укладальнік (сумесна з Андрэем Дзмітрыевым і Станіславам Мінаковым) анталогіі сучасных рускіх паэтаў Украіны «Дзікае Поле. Вершы рускіх паэтаў Украіны канца XX стагоддзя» (2000).

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Паэтычныя зборнікі
  • Евса И. А. Отзвук. — Харьков, 1976.
  • Евса И. А. Дыхание. — Харьков, 1978.
  • Евса И. А. Август. — К. : Радянський письменник, 1985.
  • Евса И. А. Сад. — Харьков : Прапор, 1986.
  • Евса И. А. День седьмой. — К. : Радянський письменник, 1986.
  • Евса И. А. Изгнание из рая. — Харьков : Основа, 1995.
  • Евса И. А. Наверное, снилось… — Харьков ; Париж ; Москва ; Нью-Йорк : Третья волна, 1999.
  • Евса И. А. Лодка на фаянсе. — Харьков : Крок, 2000.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

  • Прэмія Міжнароднага фонда памяці Барыса Чычыбабіна (Кіеў, 2000)
  • Прэмія фестываля «Культурны герой XXI стагоддзя» (Кіеў, 2002).
  • Прэмія «Народнае прызнанне» (Харкаў, 2004).
  • Прэмія часопіса «Звезда» (Санкт-Пецярбург, 2008)[1].
  • Руская прэмія (2015) за зборнік вершаў «Паўднёва-Усход»[2].
  • Міжнародная Валошынскай прэмія за кнігу «Паўднёва-ўсход» (Кактэбель, 2016)[3].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Касымов, Александр. Владимир Гандельсман. Цапля; Ирина Евса. Наверное, снилось…; Иосиф Гальперин. Щепоть // Знамя. — 2000. — № 9.
  • Иванова, Екатерина. Свет как опасность // Вопросы литературы. — 2012. — № 6.
  • Невзглядова, Елена. Три поэта // Звезда. — 2009. — № 1.
  • Гарбер, Марина. Журнальный ряд // Интерпоэзия. — 2016. — № 1.