Абдулразак Гурна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Абдулразак Гурна
англ.: Abdulrazak Gurnah
суахілі: Abdulrazak Gurnah
араб. عبد الرزاق سالم قرنح‎‎[1]
AbulrazakGurnahHebronPanel (cropped).jpg
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні Abdulrazak Gurnah
Дата нараджэння 20 снежня 1948(1948-12-20)[2][3][…] (73 гады)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Альма-матар
Месца працы
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці раманіст, выкладчык універсітэта, празаік
Гады творчасці 1987 — цяп. час
Жанр проза
Мова твораў англійская
Грамадская дзейнасць
Член у
Узнагароды
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Абдулразак Гурна (англ.: Abdulrazak Gurnah, суахілі: Abdulrazak Gurnah; нар. 20 снежня 1948, Занзібар) — англійскі пісьменнік танзанійскага паходжання. Жыве ў Вялікабрытаніі. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па літаратуры (2021).

Аўтар раманаў «Рай»[en] (1994), уключанага ў шорт-ліст Букераўскай і Уітбрэдаўскай прэмій, «Дэзертырства»[en] (2005) і «Ля мора» (2001), уключанага ў лонг-ліст Букераўскай прэміі і шорт-ліст кніжнай прэміі Los Angeles Times Book Prize[en].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся на востраве Занзібар у сям’і мусульман арабскага паходжання. У 1968 годзе, праз антыарабскія настроі на Занзібары, пераехаў у Вялікабрытанію, дзе працягваў вучобу. У 1980—1982 гадах чытаў лекцыі ва Універсітэце Баера ў Нігерыі. У 1982 годзе абараніў доктарскую ступень у Кенцкім універсітэце. У 1985 годзе прыняты выкладчыкам ў Кенцкі ўніверсітэт і прачытаў курс лекцый, прысвечаны посткаланіяльнай літаратуры і творчасці пісьменнікаў дыяспар, найперш выхадцаў з брытанскіх калоній на ўсходзе Афрыкі, Індыі і Карыбскіх астравах. Станам на 2021 год у званні прафесара ўзначальвае аспірантуру на кафедры англійскай мовы ў Кенцкім універсітэце[7][8].

Стаў адказным рэдактарам двухтомнага зборніка «Эсэ пра афрыканскае пісьменства». Рэдактар «Кампаньёна да Салмана Рушдзі» і часопіса «Уасафіры»[9]. Аўтар даследаванняў творчасці шэрагу сучасных посткаланіяльных пісьменнікаў, у тым ліку Відзьядхара Сураджпрасада Найпала, Салмана Рушдзі і Зоі Уікамб[en].

У 2021 годзе атрымаў Нобелеўскую прэмію па літаратуры за «бескампраміснае і спачувальнае даследаванне наступстваў каланіялізму і лёсу бежанца ў прорве паміж культурамі і кантынентамі»[10].

Творы[правіць | правіць зыходнік]

  • «Памяць пра ад’езд» (англ.: Memory of Departure, 1987)
  • «Шлях пілігрымаў» (англ.: Pilgrims Way, 1988)
  • «Доці» (англ.: Dottie, 1990)
  • «Рай» (англ.: Paradise, 1994)
  • «Захапленне цішынёй» (англ.: Admiring Silence, 1996)
  • «Ля мора» (англ.: By the Sea, 2001)
  • «Дэзертырства» (англ.: Desertion, 2005)
  • «Мая маці жыла на ферме ў Афрыцы» (англ.: My Mother Lived on a Farm in Africa, 2006) — зборнік апавяданняў
  • «Апошні падарунак» (англ.: The Last Gift, 2011)
  • «Гравійнае сэрца» (англ.: Gravel Heart, 2017)

Зноскі

  1. https://www.alarabiya.net/culture-and-art/2021/10/08/-عبدالرزاق-قرنه-ما-قصة-صاحب-نوبل-الجديد-وعلاقة-الأدب-بالجينات؟
  2. Deutsche Nationalbibliothek, Staatsbibliothek zu Berlin, Bayerische Staatsbibliothek et al. Record #120520435 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 16 кастрычніка 2015.
  3. Abdulrazak Gurnah // CONOR.SI Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Abdulrazak Gurnah // MAK
  5. https://www.youm7.com/story/2021/10/7/فوز-التنزانى-عبد-الرزاق-جرنة-بجائزة-نوبل-فى-الأدب-لعام/5487602
  6. 6,0 6,1 https://rsliterature.org/fellow/abdulrazak-gurnah-3/ Праверана 7 кастрычніка 2021.
  7. Chelsea Haith. Abdulrazak Gurnah(англ.) . British Council. Праверана 27.7.2020.
  8. Abdulrazak Gurnah(англ.) . Wasafiri. Праверана 27.7.2020.
  9. Mark Pringle. Abdulrazak Gurnah. Biography(англ.) . Writers make worlds. Праверана 27.7.2020.
  10. Назван лауреат Нобелевской премии по литературе