Абрука (востраў)

Абрука
	эст. Abruka
	; Бераг
Характарыстыкі
Плошча	8,78 км²
Насельніцтва	30 чал.
Шчыльнасць насельніцтва	3,42 чал./км²
Размяшчэнне
	58°08′55,20″ пн. ш. 22°30′27,97″ у. д.HGЯO
Архіпелаг	Заходні Эстонскі архіпелаг
Акваторыя	Балтыйскае мора
Краіна	Эстонія;
Муніцыпалітэт	Павет Саарэ
	Абрука
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Абрука (эст.: Abruka) — адзін з астравоў Заходняга Эстонскага (Маанзундскага) архіпелага. Агульная плошча — 8,78 км². Насельніцтва (2014 г.) — 30 чал.

Геаграфія і прырода

Востраў Абрука месціцца ў паўночна-заходняй частцы Рыжскага заліва, за 3,9 км ад вострава Саарэмаа. Даўжыня з поўначы на поўдзень — 6,4 км. Найбольшая шырыня — 3,1 км.

Цэнтральную частку вострава займае шырокалісцевы лес (92 га) з такімі рэдкімі для Эстоніі пародамі дрэў, як дуб, ліпа, ціс, плюшч, ляшчына. Востраў Абрука насяляюць каля 2000 птушак, ёсць дзікі і алені. Для аховы прыроды на востраве створаны нацыянальны парк.

Гісторыя

У познім сярэднявеччы востраў Абрука належаў Эзэль-Вікскаму біскупству. Тут трымалі коней, колькасць якіх даходзіла да 150. Першыя сяляне з’явіліся толькі ў шведскі перыяд панавання (другая палова XVII ст. — першая чвэрць XVIII ст.). Яны займаліся пераважна рыбалоўствам. У XIX ст. на востраве быў адчынены першы маяк. У 1883 г. адчынена школа (працавала да 1972 г.). Пасля II сусветнай вайны насельніцтва вострава Абрука пачало стала зніжацца, што было выклікана абмежаваннямі ў жыцці на малым востраве.

Інфраструктура

На востраве Абрука стала пражывае каля 10—12 чалавек, аднак улетку насельніцтва павялічваецца да 30. Асноўныя заняткі мясцовых жыхароў — сельская гаспадарка і абслугоўванне турыстаў. На востраве маюцца 2 маякі, мемарыял ахвярам парома «Эстонія» (1994 г.).

Спасылкі