Розніца паміж версіямі "Каралёва Слабада 2"

Jump to navigation Jump to search
др
clean up, replaced: (лік)| → , лік|, га гораду → га горада, == У Сеціве == → == Спасылкі ==, ага павету → ага павета (4), азімер → азімір (2), І using AWB
др (clean up using AWB (7794))
др (clean up, replaced: (лік)| → , лік|, га гораду → га горада, == У Сеціве == → == Спасылкі ==, ага павету → ага павета (4), азімер → азімір (2), І using AWB)
{{НП-Беларусь
|статус = [[Вёска]]
|беларуская назва = Каралёва Слабада-2
|глава =
|першае згадванне = 1643
|ранейшыя імёны = [[Выява:Герб горада Казімір.jpg|23px|Герб г. Казімір]] [[Горад Казімір|Казімір]], КазімераваКазімірава Слабада, <br/>Каралеўская Слабодка, <br/>Казіміраўская Слабада
|статус з =
|плошча =
 
== Гісторыя ==
Па назве можна меркаваць, што пасяленне заснавана ў [[16 ст.|16]] — [[17 стагоддзе|17 ст]]. на землях [[Кароль|караля]] [[Рэч Паспалітая|Рэчы Паспалітай]] (выснова кандыдата філалагічных [[Навука|навук]] А. Ф. Рогалева, [[Горад|г.]] [[Гомель]])<ref>РОГАЛЕЎ А. Каралеўская Слабада // Светлагорскія навіны. [[1990]]. [[16 чэрвеня]]. С. [[2, (лік)|2]].</ref>. Паводле высноваўвысноў [[Доктар навук|доктара]] [[Гісторыя|гістарычных]] навук [[Сяргей Рассадзін|С. Я. Рассадзіна]] (г. [[Мінск]]), в. Каралеўская Слабада ўзнікла на месцы г. [[Горад Казімір|Казімір]]. Гэты горад быў утвораны ў [[1643]] г. з в. Слабада [[Горад Бабруйск|Бабруйскага]] староства [[Рэчыца|Рэчыцкага]] павету [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]] (ВКЛ), Рэч Паспалітая<ref name=rassadzin>РАССАДИН С. Е. Гербовый привилей 1643 г. на [[Магдэбургскае права|магдебургию]] г. Казимежу в старостве Бобруйском / Беларускі археаграфічны штогоднік. Вып 2. Мн., [[2001]], с. 215—223.</ref>. У некаторых дакументах Казімір, які існаваў да [[1655]] г., пададзены пад назвамі КазімераваКазімірава Слабада, Каралеўская Слабада.
 
Выказвалася меркаванне, што Каралеўская Слабада, магчыма, колісь называлася ''Бярэзінскае Сяло''<ref name=slounik>[http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/ Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. T. X. Warszawa, 1889, s. 799.]</ref>, якое разам са [[Гарадскі пасёлак Стрэшын|Стрэшынам]] у [[1399]] г. вялікі князь [[Вітаўт Кейстутавіч|Вітаўт]] перадаў віленскаму капітулу (рада святароў кафедральнага [[касцёл]]а свСв. Станіслава)<ref>[http://books.google.com.by/books?id=_x8tAAAAYAAJ&dq=Skarbiec+diplomatów+papiezkich+...+-&printsec=frontcover&source=bl&ots=EL0db8NxXs&sig=pUm2GhQGj#PPA317,M1 Daniłowicz I. Skarbiec diplomatów papiezkich, cesarskich, krolewskich, książęcych; uchwał narodowych, postanowień różnych władz i urzędów posługujących do krytycznego wyjaśninia dziejów Litwy, Rusi Litewskiéj i ościennych im krajów. T.1. Wilno, 1860, s. 317.]</ref>. У самой грамаце князя Вітаўта ад [[3 красавіка|03.]][[Красавік|04.]]1399 сяло не згадваецца, а гаворыцца: ''«дали есмо землю… на имя Березынская, къ Стрешину»''<ref>[http://arche.bymedia.net/2007-12/vaskou712.htm ВАСЬКОЎ Ул. Каталіцтва ва ўсходняй Гомельшчыне // Архэ. 2007. № 12.]</ref>.
 
У крыніцах [[18 ст.|18]] — [[19 ст.]] сустракаюцца таксама найменні Каралеўская Слабодка, Казіміраўская Слабада. У рашэнні Сейму Рэчы Паспалітай [[1 лютага|01.]][[Люты|02.]][[1717]] г. Каралеўская Слабодка названая сярод уладанняў Рэчыцкага паветупавета, якія ўносілі гіберну («зімовы хлеб», падатак для ўтрымання войска) на конную харугву надворнага падскарбія ВКЛ (з [[1713]] — [[:pl:Józef Franciszek Sapieha|Язэп Францішак Сапега]]). Вёска ўносіла 110 [[злоты]]х<ref>[http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/doccontent?id=65263&dirids=1 Dyspozycyje repartycyi tak lokacyi zimowej / Volumina Legum. T. VI. Petersburg, 1860, s. 184—201.]</ref>. З [[1 ліпеня|01.]][[Ліпень|07.]][[1736]] маёнтак Казіміраўская Слабада — ва ўладанні мужа і жонкі Садоўскіх, якія атрымалі яго ў цэсію ад Пятра Глушынскага<ref>КІТУРКА І. Матэрыялы па гісторыі [[Горад Рэчыца|Рэчыцкага]] рэгіёна ў кнізе запісаў Метрыкі ВКЛ за [[1735]]—[[1740]] гг. / Чацвёртыя міжнародныя [[Мітрафан Віктаравіч Доўнар-Запольскі|Доўнараўскія]] чытанні. Гомель, [[2004]], с. 56 — 64.</ref>.
 
З [[22 ліпеня|22.07.]][[1793]], у выніку ІІII-га падзелу Рэчы Паспалітай — у [[Расійская Імперыя|Расійскай Імперыі]], у Парыцкай воласці Бабруйскага паветупавета [[Мінская губерня|Мінскай губерні]]. У рэвізскай казцы (спісе сялян) [[1795]] г. вёска названая як Казіміраўская Слабада, а ў дадатку да дакумента — Каралеўская Слабада; у рэвізскіх казках [[1811]] і [[1834]] г. — Казіміраўская Слабада, у [[1850]] г. — Каралеўская Слабада. У гэты перыяд маёнткам валодалі Прушаноўскія<ref name=rassadzin>Рассадин С. Е. Гербовый привилей 1643 г. на [[Магдэбургскае права|магдебургию]] г. Казимежу в старостве Бобруйском / Беларускі археаграфічны штогоднік. Вып 2. Мн., [[2001]], с. 215—223.</ref>. За [[1835]] г. у Каралеўскай Слабадзе згадваецца грэка-каталіцкі храм<ref>ПОРОМЕНСКИЙ П. Паричское женское св. Марии Магдалины училище духовного ведомства. [[Санкт-Пецярбург|СПб.]], [[1910]].</ref>. З [[1874]] г. маёнтак належаў Марыі Бажанавай, меў 356 [[Валока|валок]], 2 млыны, мноства лугоў. Вёска мела 8 двароў, жыхары займаліся [[Сельская гаспадарка|сельскай гаспадаркай]], рыбалоўствам і плытніцтвам<ref name="slounik"/>.
 
Згодна апісанню [[1879]] г., Каралеўская Слабада — цэнтр [[Праваслаўе|праваслаўнага]] прыходу ў ІІII-ой благачыннай акрузе Бабруйскага паветупавета, у 3-х [[вярста]]х ад паштовай [[Дарога|дарогі]], у 7 вярстах ад паштовай станцыі Баравая, у 35 вярстах ад павятовага горадугорада і [[Чыгунка|чыгункі]]. У навакольнай мясцовасці мелася т. з. «Каменная магіла», ''«якая была адчынена, і ў ёй знойдзена некалькі манет і 3 крыжыка на пахаванні.»'' На [[Тэрыторыя|тэрыторыі]] прыходу быў таксама [[Каталіцызм|рымска-каталіцкі]] [[касцёл]], ''«у якім на памяці яшчэ прыхаджан вялі частыя малебствы свяшчэннікі з уніятаў»''<ref>Описание церквей и приходов [[Мінская епархія|Минской епархии]]. Т. 7: Бобруйский уезд. Мн., 1879, с. 71 — 73.</ref>.
 
Паводле дадзеных [[1886]] г., Каралеўская Слабада — сяло [[Парычы|Парыцкай]] воласці Бабруйскага паветупавета, тут 13 двароў, 108 жыхароў, царкоўны прыход<ref>Волости и важнейшие селения [[Еўропа|Европейской]] России. Вып. V. Губернии Литовской и Белорусской областей. СПб., 1886.</ref>. Пры царкве дзейнічала школа; праводзіліся кірмашы [[19 жніўня]]<ref>[http://nashkraj.info/content/view/101/125/ КАВАЛЕНКА А. Легенды і паданні Каралеўскай Слабады / Краязнаўчы сайт Гомеля і Гомельшчыны.]</ref>. У [[1887]] г. сюды перасяліліся выхадцы з [[Віленская губерня|Віленскай]] і [[Коўна|КовенскайКаўнас]]кай [[Губернія|губерній]] — стараабраднікі (мясцовая назва — ковенцы). Адбыўся падзел на 2 вёскі — Каралеўская Слабада-1 і −2.
 
У [[20 ст.]] у вёсцы працавала школа, мелася прыстань. З [[17 ліпеня|17.07.]][[1924]] — у складзе ўтворанага Парыцкага (з [[29 ліпеня|29.07.]][[1961]] — Светлагорскага) раёна; [[20 жніўня|20.08.]]1924 раён падзелены на сельсаветы, сярод якіх быў Каралеўскаслабадскі (да 16.07.[[1954]])<ref name=dulkur>ДУЛЕБА Г. І., КУРЫЛОВІЧ Г. М. З гісторыі населеных пунктаў Светлагоршчыны / Памяць: Светлагорск і Светлагорскі раён. У 2 кн. Кн. 2. Мн., [[2003]], с. 741—742.</ref>. У перыяд акупацыі падчас ІІII-ой сусветнай вайны уў вёсцы дзейнічала антыфашысцкая падпольная група<ref>[http://www.bobr.by/city/history/chronograph/ Хронограф / Bobr.by. Бобруйский портал.]</ref>.
 
== У наш час ==
* [[Каралёваслабодскі камень з крыжом]]
 
== У СецівеСпасылкі ==
* [http://svetlahorsk.belarda.org/index.php?id=22 Каралёва Слабада-2 / Рэгіянальны партал — Светлагорск.]
 
169 057

правак

Навігацыя