Касмічная праграма «Вояджэр»: Розніца паміж версіямі

Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
няма тлумачэння праўкі
Няма тлумачэння праўкі
Няма тлумачэння праўкі
'''Вояджэр''' (ангеланг. ''voyager'' - вандроўнік) — праект серыі [[ЗША|амерыканскіх]] касмічных апаратаў для даследаванні далёкіх планет Сонечнай сістэмы.
 
Праект лічыцца адным з самых паспяховых у гісторыі міжпланетных даследаванняў. Абодва «Вояджэра» упершыню перадалі якасныя здымкі [[Юпітэр|Юпітэра]] і Сатурна[[Сатурн]]а, а «Вояджэр-2» упершыню дасягнуў Няптуна[[Няптун]]а і Ўрана[[Уран]]а. «Вояджэры» сталі трэцім і чацвёртым касмічнымі апаратамі, якія пакінулі межы Сонечнай сістэмы (першымі двума былі «[[КА Піянер-10|Піянер-10]]» і «[[КА Піянер-11|Піянер-11]]»).
 
Апараты серыі «Вояджер» — даволі буйныя машыны. Гэта высакааўтаномныя робаты-зонды, абсталяваныя ўласнымі энэргаўстановамі, ракетнымі рухавікамі, кампутарамі, сістэмамі радыёсувязі, кіраванні і навуковымі прыборамі для даследавання планет, агульнай масай каля 815 кг.
 
Апараты былі створаныя ў Лабараторыі рэактыўнага руху (ангеланг. ''Jet Propulsion Laboratory — JPL'') НАСА.
 
 
Першапачаткова планавалася даследаваць толькі Юпітэр і Сатурн. Аднак дзякуючы таму, што ўсё планеты-гіганты ўдала размясціліся ў параўнальна вузкім сектары Сонечнай сістэмы («парад планет»), было магчыма выкарыстанне гравітацыйных манеўраў для аблёту ўсіх вонкавых планет, за выключэннем Плутона. Таму траекторыя палёту была разлічаная зыходзячы з гэтай магчымасці, хоць афіцыйна вывучэнне Ўрана і Няптуна не ўвайшло ў праграму місіі (для гарантаванага дасягнення гэтых планет запатрабавалася бы будаўніцтва даражэйшых апаратаў з больш высокімі характарыстыкамі па надзейнасці).
 
Пасля таго, як [[КА Вояджэр-1|Вояджэр-1]] паспяхова выканаў праграму даследавання Сатурна і яго спадарожніка Тытана, было прынята канчатковае рашэнне накіраваць [[КА Вояджэр-2|Вояджэр-2]] да ЎранаУрана і Няптуну. Для гэтага прыйшлося злёгку змяніць яго траекторыю, адмовіўшыся ад блізкага пралёта каля Тытана.
 
 
Ананімны ўдзельнік

Навігацыя