Аймякон
| Сяло | |
| Аймякон | |
|---|---|
| Өймөкөөн | |
 | |
| 63°27′ пн. ш. 142°47′ у. д.HGЯO | |
| Краіна |
 Расія |
| Гісторыя і геаграфія | |
| Вышыня цэнтра | 741 м |
| Тып клімату | wet continental climate[d] і Кантынентальны клімат |
| Водныя аб’екты | Індыгірка |
| Часавы пояс | UTC+11 |
| Насельніцтва | |
| Насельніцтва | 521 чалавек (2001) |
| Афіцыйная мова | якуцкая мова і руская |
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |
| Тэлефонны код | 41154 |
| Паштовы індэкс | 678752 |
| Паказаць/схаваць карты | |
|
  Аймякон
 |
|
Аймякон (руск.: Оймякон) — пасёлак у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Аймяконскага ўлуса Якуціі. Насельніцтва 527 чал. (2005). Вышыня 741 м над у.м. Размешчаны на левым беразе ракі Індыгірка. Разам з горадам Верхаянск лічыцца полюсам холада Зямлі (найменьшая тэмпература, афіцыйна зафіксаваная ў Аймяконе —67,7 °C.
Аймякон найбольш вядомы як адзін з «Полюсаў холаду» на планеце; па шэрагу параметраў Аймяконская даліна — найбольш суровае месца на Зямлі, дзе пражывае пастаяннае насельніцтва.
Насельніцтва
[правіць | правіць зыходнік]Зноскі
- ↑ http://demoscope.ru/weekly/ssp/rus_pop_39_4.php
- ↑ Энциклопедия Якутии / СО РАН. Якут. науч. центр, АН Респ. Саха (Якутия), ООО «Якут. энциклопедия». — М. ; Якутск, 2000–2007. — Загл. парал. рус., якут. Том 1 : [Общие сведения. История. Народное образование и культура. Языки. Фольклор / гл. ред. Ф. Г. Сафронов. — М. : Якут. энцикл. : Энцикл. Якутии-М, 2000. — 539, [1] с. : ил., портр. — 3000 экз.]
- ↑ Итоги Всероссийской переписи населения 2002 г.
- ↑ Итоги Всероссийской переписи населения 2010 г. Том 1: Численность и размещение населения Республики Саха (Якутия)
- ↑ Численность населения по данным переписи на 1 октября 2021 г.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Аймякон
Слоўнікі і энцыклапедыі | |
|---|---|
| Нарматыўны кантроль |
