Акно Овертана

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

«Акно О́вертана» — палітычная тэорыя, якая апісвае межы ідэй, якія могуць быць прыняты грамадствам, як «акно». Паводле тэорыі, палітычная жыццяздольнасць якой-небудзь ідэі залежыць у большасці ад таго, ці трапляе яна ў «акно», чым ад пераваг пэўнага палітыка[1]. У кожны пэўны момант «акно» ўключае ў сябе вобласць палітычных ідэй, якія можна лічыць прымальнымі ў бягучым стане грамадскай думкі, погляды, якіх палітык можа прытрымлівацца без боязі быць абвінавачаным ў залішнім радыкалізме або экстрэмізме. Зрух «акна», пры якім робяцца магчымымі тыя ці іншыя палітычныя дзеянні, адбываецца не тады, калі ідэі мяняюцца сярод палітыкаў, а тады, калі яны мяняюцца ў грамадстве, якое галасуе за гэтых палітыкаў.

Тэорыя названая ў гонар аўтара — Джозэфа Овертана (1960—2003)[2], былога віцэ-прэзідэнта Макінскага цэнтра публічнай палітыкі(англ.) бел.[3].

У культуры[правіць | правіць зыходнік]

Падобная ідэя выказана ў рамане «Фінеас Фін» (1869) Энтані Тролапа.

У рамане «Дзень Бумеранг» (2007, Boomsday) Крыстафера Баклі «Акно Овертана» прыменена да сістэмы сацыяльнай абароны ў Злучаных Штатах.

У 2010 годзе быў апублікаваны палітычны трылер Глена Бэка «Акно Овертана».

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Joseph Lehman A Brief Explanation of the Overton Window. Mackinac Center for Public Policy. Праверана 7 ліпеня 2012.
  2. NNDB «intelligence aggregator» Web site, «Joseph P. Overton»
  3. Joseph Overton biography and article index. Mackinac. Праверана 30 жніўня 2013.
Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.