Аларых I

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Аларых I
гоцк.: 𐌰𐌻𐌰𐍂𐌴𐌹𐌺𐍃/Alareiks
02-ALARICO.JPG
Гравюра XVIII стагоддзя
правадыр вестготаў
382 — 395
Папярэднік Фрытыгерн
Пераемнік Прыняцце каралеўскага тытула
1-ы кароль вестготаў
395 — 410
Папярэднік Пасада заснавана
Пераемнік Атаўльф

Нараджэнне не раней за 365 і не пазней за 370
Памылка Lua у Модуль:Wikidata/Places на радку 303: attempt to index field 'datavalue' (a nil value).
Смерць снежань 410[1]
Месца пахавання
Род Балты[1]
Бацька Атанарых[d][1]
Маці невядома
Жонка Anonyma[d][1][2]
Веравызнанне хрысціянін арыянскага толку
Дзейнасць суверэн, Caudillo
Commons-logo.svg Аларых I на Вікісховішчы

Аларых або Аларык (лат. Alaricus) (каля 370—410 н.э.) — правадыр вестготаў з 395 г. Ваяваў супраць рымлян. Як хаўруснік аднаго з варагуючых паміж сабой рымскіх імператараў у 395 г. захапіў Афіны, спустошыў Карынф, Аргас і Спарту. Усходне-рымскі імператар Аркадзій, сын Феадосія I, падпісаў мірнае пагадненне з Аларыхам, прызначыўшы яго намеснікам Ілірыі, дзе былі паселеныя вестготы на правах федэратаў. У 401 г. Аларых узняў паўстанне і прывёў войска ў Італію, але, двойчы разбіты ў 402 г. Стыліхонам, адступіў. У 408 г. уварваўся ў Італію зноў, тройчы браў у аблогу Рым і завалодаў ім толькі 14 жніўня 410 г., перадаўшы яго на тры дні рабаўнікам. Нашэсце Аларыха паскорыла заняпад і знікненне Заходняй Рымскай імперыі.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Лисовый И. А., Ревяко К. А. Античный мир в терминах, именах и названиях.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]