Аляксій I (Патрыярх Маскоўскі)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Патрыярх Аляксій I
Патрыярх Аляксій I
13-ы Патрыярх Маскоўскі і ўсяе Русі
4 лютага 1945 — 17 красавіка 1970
Абранне:

2 лютага 1945

Інтранізацыя:

4 лютага 1945

Царква:

Руская праваслаўная царква

Папярэднік:

Патрыярх Сергій

Пераемнік:

Патрыярх Пімен

Мітрапаліт Ленінградскі і Наўгародскі
5 кастрычніка 1933 — 4 лютага 1945
Папярэднік:

Серафім (Чычагаў)

Пераемнік:

Рыгор (Чукаў)

Мітрапаліт Наўгародскі і Старарускі
24 жніўня — 5 кастрычніка 1933
Папярэднік:

Арсеній (Стадніцкі)

Пераемнік:

Венедыкт (Цясляроў)

Мітрапаліт Старарускі,
вікарый Наўгародскай епархіі
19 мая 1932 — 24 жніўня 1933
Папярэднік:

Феадор (Яцкоўскі)

Пераемнік:

Інакенцій (Ціханаў)

Архіепіскап Хутынскі,
вікарый Наўгародскай епархіі
2 верасня 1926 — 31 мая 1932
Архіепіскап Ямбургскі,
вікарый Петраградскай епархіі
21 лютага 1921 — 24 чэрвеня 1922
Папярэднік:

Анастасій (Аляксандраў)

Пераемнік:

Гаўрыіл (Ваяводзін)

Архіепіскап Ціхвінскі,
вікарый Петраградскай епархіі
28 красавіка 1913 — 21 лютага 1921
Папярэднік:

Андронік (Мікольскі)

Пераемнік:

Антоній (Дзямянскі)


Адукацыя:

Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя М. В. Ламаносава

Прафесія:

святар, багаслоў, манах

Імя пры нараджэнні:

Сяргей Уладзіміравіч Сіманскі

Нараджэнне:

27 кастрычніка (8 лістапада) 1877(1877-11-08)
Масква, Расійская імперыя

Смерць:

17 красавіка 1970(1970-04-17) (92 гады)
Перадзелкіна, СССР

Пахаванне:

Троіца-Сергіева лаўра

Прыняцце свяшчэннага сану:

21 снежня 1903 (3 студзеня 1904)

Прыняцце манаства:

(22) лютага 1902

Епіскапская хіратонія:

28 красавіка (11 мая) 1913


Узнагароды:
Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга
Медаль «За абарону Ленінграда»
Медаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.»
Ордэн Святога роўнаапостальнага вялікага князя Уладзіміра I ступені, РПЦ
Лагатып Вікісховішча Патрыярх Аляксій I на Вікісховішчы

Аляксій I (свецкае імя Сяргей Уладзіміравіч Сіманскі; 27 красавіка (8 лістапада) 187717 красавіка 1970), епіскап Рускай Праваслаўнай Царквы; Патрыярх Маскоўскі і всея Русі c 2 лютага 1945 да 17 красавіка 1970. Займаў Патрыяршы пасад Рускай Царквы больш за 25 гадоў, даўжэй усіх у гісторыі. Ні пры жыцці, ні па смерці — да інтранізацыі Аляксія II — ніколі не выкарыстоўваўся нумар пры імі.

Нарадзіўся ў Маскве ў сям'і камергера Двара Яго Імператарскай Вялікасці. Скончыў юрыдычны факультэт Маскоўскага ўніверсітэта. У 18991900 на вайсковай службе, выйшаў запас прапаршчыкам. У 1904 скончыў Маскоўскую духоўную семінарыю са ступенем кандыдата багаслоўя.

У 1902 годзе пастрыжаны ў манахі. У том жа годзе ўзведзены ў сан іерадзякана, у 1903 годзе — у сан іераманаха. У 19041906 — інспектар Пскоўскай духоўнай семінарыі і выкладчык Свяшчэннага Пісання Новага Запавета. У 1906 годзе ўзведзены ў сан архімандрыта і прызначаны рэктарам Тульскай духоўнай семінарыі. З 1908 года старшыня Тульскага аддзела Саюза рускага народа.

З 1911 — рэктар Наўгародскай духоўнай семінарыі, настаяцель манастыра Св. Антонія Рымляніна. З 1913 — епіскпа Ціхвінскі, вікарый Наўгародскай епархіі.

Пасля рэвалюцыім некалькі разоў арыштоўваўся, ссылаўся ў Казахстан. Быў епіскапам Ямбургскім, вікарыям Петраградскай епархіі. Подтрымліваў мітрапаліта Сергія. З 1932 — мітрапаліт Старарускі, з 1933 — мітрапаліт Наўгародскі, у тым жа годзе пастаўлены мітрапалітам Ленінградскім с захаваннем кіравання Наўнародскай епархіяй.

Падчас блакады Ленінграда заставаўся ў горадзе. У 1943 удзельнічаў у сустрэчы вышэйшых іерархаў РПЦ са Сталіным. Удзельнічаў у выбранні на патрыяршы прастол Сергія (Старгародскага).

Пасля смерці Патрыярха Сергія стаў месцаахоўнікам Патрыяршага Прастола. 2 лютага 1945 года абраны Патрыярхам.

Памёр 17 красавіка 1970. Пахаваны ў Троіца-Сергіевай лаўры.

Шаблон:Патрыяршыя месцаахоўнікі Шаблон:Блакада Ленінграда Шаблон:Епіскапы Пецярбурга