Перайсці да зместу

Алехна Судзімонтавіч

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Алехна Судзімонтавіч
польск.: Olechno Sudymuntowicz
Герб «Пагоня»
Герб «Пагоня»
староста гарадзенскі[d]
1458 — 1459
Папярэднік Пётр Лелюш
Пераемнік Станка Судзівоевіч[d]
канцлер вялікі літоўскі
1477 — 1491
Папярэднік Міхал Кезгайлавіч
Пераемнік Мікалай Радзівіл Стары
падкаморы вялікі літоўскі
1449 — 1453

Смерць не раней за 13 жніўня 1490 і не пазней за 1 сакавіка 1491
Род Судзімонтавічы[d][1]
Бацька Судзімонт Доргевіч[2][3]
Жонка каля Ядвіга з Манівідаў[d][4][5][…] і Ядвіга з Тшацежа[d][5]
Дзеці Соф’я Судзімонтаўна[d][6][7][…], Ядвіга Судзімонтаўна[d][5], Ядвіга Судзімонтаўна[d][8][5], Аляксандра Судзімонтаўна[d][7][5], Ганна Судзімонтаўна[d][7][5] і Адам Судзімонтавіч[d][5]
Грамадзянства
Бітвы

Алехна Судзімонтавіч або Алехна Кміта Судзімонтавіч[11] (? — паміж 13 жніўня 1490 і 1 сакавіка 1491) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч. Падчашы вялікі літоўскі (1448—1477), намеснік полацкі (1463—1477), ваявода віленскі (з 1477) і адначасова канцлер вялікі літоўскі (з 1478)[12].

Валодаў маёнткамі Докшыцы, Прусавічы, Далькевічы, Вольберавічы, Гняздзілава, Запонне, Нябышына, Палачаны, Лужаны, Занарач.

З літоўскага баярскага роду, сын Судзімонта Доргевіча, старосты крэўскага і прыхільніка Жыгімонта Кейстутавіча. Продкі не адаптаваны да польскіх гербаў у 1413 годзе, Судзімонт карыстаўся гербам «Пагоня»[12].

Упершыню згадана пад 1446 годам, калі атрымаў розныя маёнткі ў ваколіцах Горадні і Наваградка. У 1449—1453 гадах быў падкаморым вялікага князя Казіміра, якому абавязаны сваім кар’ерным узростам. У 1458—1459 гадах быў намеснікам гарадзенскім.

Ажаніўся з Ядвігай, дачкой Івашкі Манівідавіча. У гэты шлюбе меў дзяцей:

Часам дочкамі Судзімонта называюць[12] віленскіх манашак Дароту і Святохну, гэтаму аднак няма пераканаўчага пацвярджэння ў крыніцах[13].

  1. Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografiiWarszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 127–131. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
  2. Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 304, 305. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
  3. Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografiiWarszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 124–127. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
  4. Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 263, 305. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
  5. а б в г д е ё Wróbel W. Krąg rodzinny Zofii z Chożowa Holszańskiej i jej testament z 29 VII 1518 r. // Rody, rodziny Mazowsza i Podlasia. Źródła do badań genealogicznych / пад рэд. D. K. Rembiszewska, H. KrajewskaŁomża: Łomżyńskie Towarzystwo Naukowe im. Wagów, 2013. — С. 345–366. — 413 с. — ISBN 978-83-86175-84-0
  6. Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. WolffWarszawa: 1895. — С. 102.
  7. а б в Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 305. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
  8. Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 259, 272. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
  9. Пятраўскас Р. Літоўская знаць у канцы XIV—XV ст.: Склад — структура — улада — 2 — Смаленск: 2014. — С. 306. — 386 с. — ISBN 978-5-00076-015-4
  10. Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografiiWarszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 129. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
  11. Wiśniewski J. Osadnictwo wschodniej Białostocczyzny: geneza, rozwój oraz zróżnicowanie i przemiany etniczne // «Acta Baltico-Slavica» T. XI, 1977. S. 7—78.
  12. а б в г ЭнцВКЛ 2005.
  13. Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii. — Warszawa: «DiG», 2011. — S. 127—136.