Альбрэхт Пенк

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Альбрэхт Пенк
ням.: Albrecht Penck
Albrecht Penck.jpg
Дата нараджэння 25 верасня 1858(1858-09-25)
Месца нараджэння Ройдніц, цяпер у складзе Лейпцыга
Дата смерці 7 сакавіка 1945(1945-03-07) (86 гадоў)
Месца смерці Прага
Грамадзянства Германія
Род дзейнасці геолаг, географ, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера Геалогія, геаграфія
Месца працы Венскі ўніверсітэт, Універсітэт Гумбальта (Берлін)
Навуковая ступень доктарская ступень[d][1]
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Фердынанд Цыркель
Узнагароды і прэміі
Commons-logo.svg Альбрэхт Пенк на Вікісховішчы

Альбрэхт Пенк (ням.: Albrecht Penck; 25 верасня 1858, г. Лейпцыг, Германія7 сакавіка 1945) — нямецкі геамарфолаг і географ.

У 1885—1906 прафесар Венскага ўніверсітэта, у 1902—26 прафесар і дырэктар Інстытута геаграфіі і акіянаграфіі Берлінскага ўніверсітэта. З 1928 года выкладаў у нямецкім універсітэце Карла-Фердынанда ў Празе.

Навуковыя працы па тэорыі агульнай геамарфалогіі і палеагеаграфіі чацвярцічнага (антрапагенавага) перыяду, даследаванні па геамарфалогіі Альпаў, Пірэнеяў, Канады, Аўстраліі і іншых рэгіёнаў, а таксама гідраграфіі р. Дунай. Адзін з распрацоўшчыкаў геамарфапагічнай класіфікацыі кліматаў і канцэпцыі старажытнага зледзянення Альпаў (вылучыў 4 ледавіковыя эпохі).

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Пенк // БЭ ў 18 т. Т. 12. Мн., 2001.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]