Альгова (Віцебскі раён)
Аграгарадок
Альгова 
  Альгова
 Альгова
 | ||||||||||||||||||||||||||
Альго́ва[3] (трансліт.: Aĺhova, руск.: Ольгово) — аграгарадок[4] у Бабініцкім сельсавеце Віцебскага раёна, за 4 км ад ракі Дзвіны, на аўтамабільнай дарозе H2314, за 1 км на поўнач ад Віцебска, за 3 км ад чыгуначнай станцыі Віцебск. Плошча 367,5780 га[1].
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]Вёска вядома з XVI ст. як каралеўскае ўладанне, у 1598 годзе прыватная ўласнасць Яна Кісяля ў Віцебскім ваяводстве Вялікага Княства Літоўскага. У 1641 годзе паселішча конных мяшчан у складзе Віцебскай эканоміі, 2 валокі зямлі, 4 селяніны.
У 18 ст. вёска ў Віцебскім ваяводстве Вялікага Княства Літоўскагая. У 1770 годзе ў складзе маёнтка Марцьянава ва ўладанні Агінскіх.
Пасля 1-га падзелу Рэчы Паспалітай у 1772 годзе ў Расійскай імперыі, у Віцебскім павеце Пскоўскай, з 1776 года Полацкай губерняў. У 1783-1785 гадах -- вёска. З 1796 года ў Беларускай, з 1802 года ў Віцебскай губернях.
У пачатку 19 ст. Альгова ў складзе радавога маёнтка памешчыкаў Лянковічаў. У 1833 годзе мелася карчма. У 1846 годзе прыватная ўласнасць палкоўніка ў адстаўцы памешчыка Мікалая Лянковіча. У 1905 годзе вёска ў Мішкаўскай воласці Віцебскага павета Віцебскай губерні. Вёска належала Падбярэзскаму сельскагаспадарчаму таварыству, якое мела 144 дзесяціны зямлі. У 1909 годзе на сродкі памешчыка Косава і сялян пабудаваны цагляны будынак школы, а пры ёй лазня і хлеў.
У сакавіку 1924 года вернута ў склад БССР. З 20 жніўня 1924 года ў Ялагаўскім сельсавеце Віцебскага раёна Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). Альгоўскую школу наведвалі 20 дзяцей з Альгова і 68 з навакольных вёсак. У 1929 годзе арганізаваны калгас імя Чырвонай Арміі, у які ўвайшло 187 двароў, 768 жыхароў. У 1931 годзе калгас абслугоўвала Віцебская МТС. У калгасе працавалі 6 палводчых, 1 жывёлагадоўчая, 2 агародніцкія брыгады, кузня, лесапілка, шавецкая і калёсная майстэрні. З 20 лютага 1938 года ў Віцебскай вобласці. У 1938 годзе з вёскай Альгова аб’ядналіся вёскі Баркоўшчына і Батрукі. З сярэдзіны ліпеня 1941 года да канца чэрвеня 1944 года акупіравана нацысцкімі войскамі. У баях з немцамі тут загінулі 450 савецкіх салдат.
З 16 красавіка 1954 года вёска ў Бабініцкім сельсавеце, цэнтр калгаса імя Чырвонай Арміі. З 27 снежня 1991 года цэнтр вытворча-камерцыйнага таварыства «Альгова», з 22 жніўня 1996 года зноў у калгасе імя Чырвонай Арміі. У 1997 годзе цэнтр калгаса імя Чырвонай Арміі, з 25 верасня 2003 года — цэнтр ЗАТ «Альгоўскае», з 2008 года — СВК «Альгоўскае». З 2008 года — аграгарадок[4].
У 2011 годзе частка тэрыторыі аграгарадка Альгова ўключана ў склад Віцебска[5].
У 2024 годзе за высокія паказчыкі, дасягнутыя ў ходзе правядзення ў 2023 годзе рэспубліканскага агляду санітарнага стану і добраўпарадкавання населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь, аг. Вольгава прызнаны адным з пераможцаў, узнагароджаны пераходным вымпелам[6][7][8].
Насельніцтва
[правіць | правіць зыходнік]- 21 двор, 85 жыхароў (1783-85)
- 41 рэвізская душа (1833)
- 8 двароў, 58 жыхароў (1847)
- (21 двор, 177 жыхароў) — вёска, (1 двор, 6 жыхароў) — былая карчма, (2 двары, 11 жыхароў) — новая карчма (1905)
- 27 двароў, 145 жыхароў — Альгова-1, 23 двары, 125 жыхароў — Альгова-2 (1926)
- 321 двор, 1024 жыхары (1995)
- 555 гаспадарак, 1399 жыхароў (1997)
- 574 гаспадаркі, 1479 жыхароў (2003)
- 689 гаспадарак, 1623 жыхары (2018)
Інфраструктура
[правіць | правіць зыходнік]У 2018 годзе працавалі вучэбна-педагагічны комплекс яслі-сад-базавая школа, дзіцячы сад, філіял Бабініцкай дзіцячай школы мастацтваў, ФАП, сельскі Дом культуры (дзейнічае ўзорны харэаграфічны калектыў «ОльКІра»), бібліятэка, аддзяленне сувязі, АТС, аддзяленне ААТ «ААБ Беларусбанк», магазін.
Памятныя мясціны
[правіць | правіць зыходнік]- Брацкая магіла (1941–1944) —
Гісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, шыфр 213Д000260.
Вядомыя ўраджэнцы і жыхары
[правіць | правіць зыходнік]- Алена Алегаўна Толабава — беларуская мастачка.
Зноскі
- 1 2 Решение Витебского районного Совета депутатов 30 ноября 2017 г. № 175 «Об установлении границ сельских населенных пунктов Витебского района Витебской области и признании утратившими силу некоторых решений Витебского районного Совета депутатов» (руск.) Архівавана 24 лістапада 2020.
- ↑ http://pop-stat.mashke.org/belarus-census-2019/viciebskaja.htm
- ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Віцебская вобласць: нарматыўны даведнік / У. М. Генкін, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2009. — 668 с. ISBN 978-985-458-192-7 (DJVU).
- 1 2 Решение Витебского районного Совета депутатов от 13 марта 2008 года № 89 "О преобразовании сельских населенных пунктов Витебского района в агрогородки"(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 14 чэрвеня 2024.
- ↑ Указ Президента Республики Беларусь от 14 января 2011 года № 18 "О некоторых вопросах административно-территориального устройства г. Витебска и Витебского района"(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 14 чэрвеня 2024.
- ↑ Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 29 мая 2024 года № 386 "Об итогах республиканского смотра санитарного состояния и благоустройства населенных пунктов Республики Беларусь за 2023 год"(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 14 чэрвеня 2024.
- ↑ Какие населенные пункты Беларуси признаны самыми благоустроенными по итогам 2023 года?.
- ↑ Агрогородок Ольгово Витебского района признали победителем в республиканском смотре благоустройства. Витебские вести.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 1: А — Аршын / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 1. — С. 277. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0036-6 (т. 1).
- Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 10: Віцебская вобласць, кн. 2 / рэдкал.: У. У. Андрыевіч (гал. рэд.) і інш. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2019. — 728 с.: іл. — 1 000 экз. — ISBN 978-985-11-1126-4.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Альгова (Віцебскі раён)
