Альфрэд Сцяпанавіч Майхровіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Альфрэд Сцяпанавіч Майхровіч
Дата нараджэння 2 чэрвеня 1937(1937-06-02)
Месца нараджэння
Дата смерці 11 сакавіка 2004(2004-03-11) (66 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці вучоны
Месца працы
Навуковая ступень доктар філасофскіх навук (1984)
Альма-матар
Прэміі

Альфрэд Сцяпанавіч Майхровіч (нар. 2 чэрвеня 1937, Мінск — 11 сакавіка 2004, Мінск) — беларускі вучоны ў галіне гісторыка-філасофскай навукі. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1996), доктар філасофскіх навук (1984), прафесар (1994).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Белдзяржуніверсітэт (1959). З 1969 года старшы навуковы супрацоўнік, з 1980 года загадчык аддзела, з 1994 года дырэктар Інстытута філасофіі і права Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. З 1999 года дырэктар Інстытута філасофіі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Асноўныя працы ў галіне гісторыі філасофіі, сацыяльнай філасофіі, эстэтыкі, этыкі. Даследаваў прыроду, заканамернасці і тэндэнцыі развіцця філасофскай думкі і культуры Беларусі; асаблівасці пачатковага перыяду яе фарміравання; Маральна-гуманістычны змест беларускага сярэднявяковага пісьменства; грамадска-палітычнае і гістарычнае свядомасць беларусаў XIV—XVI стст. (беларуска-літоўскія летапісы); светапогляд прадстаўнікоў ліберальна-дэмакратычнага і рэвалюцыйна-дэмакратычнага вызвольнага руху другой паловы XIX-пач. ХХ ст.; працэс зацвярджэння ў Беларусі ў 1920-я гады матэрыялістычнай філасофіі; катэгарыяльна-паняційнае ўтрыманне светапогляду і эстэтыкі Янкі Купалы і Якуба Коласа; працэс станаўлення ў Беларусі маральнай свядомасці і фарміравання этычнай думкі ў даакцябрскі перыяд; заканамернасці гістарычнага развіцця эстэтычнай свядомасці, тыпалогію яго формаў; метадалагічныя пытанні гісторыі філасофіі, грамадскай думкі і эстэтыкі Беларусі; праблемы сучаснага грамадска-палітычнага і сацыяльна-культурнага развіцця, фарміравання новых духоўна-ідэалагічных уяўленняў.

Аўтар больш за 90 навуковых прац, у т.л. 6 манаграфій.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Дзяржаўная прэмія БССР (1984) за цыкл работ па гісторыі філасофіі і грамадскай думкі Беларусі даакцябрскага перыяду. Прэмія Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1993) за манаграфію «Пошук сапраўднага быцця і чалавека: з гісторыі філасофіі і культуры Беларусі»[1].

Асноўныя працы[правіць | правіць зыходнік]

  • Об эстетическом освоении действительности. Мн.: Наука и техника, 1973.
  • Белорусские революционные демократы: важнейшие аспекты мировоззрения. Мн.: Наука и техника, 1977.
  • Янка Купала и Якуб Колас: вопросы мировоззрения. Мн.: Наука и техника, 1982.
  • Поиск истинного бытия и человека: из истории философии и культуры Беларуси. Мн.: Навука і тэхніка, 1992.
  • Якi ён, шлях Беларусi да дэмакратычнай дзяржавы. Мн.: Права і эканоміка, 1996.
  • Становление нравственного сознания: из истории духовной культуры Беларуси. Мн.: Беларускі кнігазбор, 1997.
  • Идеология: сущность, назначение, возможности. 3 изд. Мн.: Право и экономика, 2004.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]