Аляксандр Агінскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксандр Агінскі
Alaksandar Aginski. Аляксандар Агінскі (L. Willatz, 1667).jpg
Партрэт Аляксандра Агінскага з панегірыка, 1667
Herb Ogiński.png
Герб «Агінец»
Кашталян троцкі
1649 — 1667
Папярэднік Ян Анзельм Вільчак
Пераемнік Ян Себасцьян Кэнштарт
14-ы Ваявода менскі
1645 — 1649
Папярэднік Андрэй Масальскі
Пераемнік Гедэон Раецкі
 
Адукацыя
Дзейнасць дыпламат
Веравызнанне праваслаўе
Нараджэнне каля 1585
Смерць 1667(1667)
Род Агінскія
Бацька Багдан Агінскі
Маці Раіна Валовіч
Жонка 1) Аляксандра Шэмет
2) Кацярына Палубінская
Дзеці ад першага шлюбу:
Ян, Багдан
ад другога шлюбу:
Марцыян Аляксандр, Аляксандра Канстанцыя, Тэадора
 
Ваенная служба
Званне ротмістр

Аляксандр Агінскі (каля 1585 — 1667) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

Харунжы троцкі ў 1626—1636, харунжы надворны літоўскі ў 1636—1645, ваявода менскі ў 1645—1649 і кашталян троцкі з 1649, староста рагачоўскі; пасол на соймы 1623, 1626, 1632, 1633, 1635, 1643, дэпутат Трыбунала ВКЛ у 1619.

Герб Аляксандра Агінскага. 1648

Удзельнічаў у Кірхгольмскай бітве ў 1605, бітвах пад Смаленскам у 1611 і 1633, Хоцінскай бітве ў 1621.

Актыўны дзеяч праваслаўнага Віленскага Святадухаўскага брацтва. У 1612 падпісаў акт фундацыі праваслаўнай шляхты Менскага Петрапаўлаўскага манастыра. Аляксандр Агінскі быў апошнім праваслаўным (і ўвогуле некаталіцкім) сенатарам Рэчы Паспалітай.

Валодаў шматлікімі маёнткамі, у тым ліку Еўем.

Сям'я[правіць | правіць зыходнік]

З роду Агінскіх, сын Багдана і Раіны з Валовічаў.

Двойчы жанаты: з Аляксандрай Шэмет, ад якой меў сыноў Яна і Багдана, і з Кацярынай Палубінскай, дачкой Канстанціна Палубінскага, ад якой меў дзяцей:

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]