Аляксандр Андрэевіч Самарскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксандр Андрэевіч Самарскі
Самарский Александр Андреевич.jpg
Дата нараджэння

19 лютага 1919(1919-02-19)[1][2]

Месца нараджэння

Свістуны[d], Екацярынаслаўская губерня[d], Вольная тэрыторыя

Дата смерці

11 лютага 2008(2008-02-11)[2] (88 гадоў)

Месца смерці

Масква, Расія

Месца пахавання

Траякураўскія могілкі

Грамадзянства

Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Russia.svg Расія

Род дзейнасці

матэматык

Навуковая сфера

матэматычная фізіка, вылічальная матэматыка, лікавы аналіз, матэматычнае мадэліраванне[d] і матэматычная мадэль[d]

Месца працы

Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя М. В. Ламаносава
факультэт вылічальнай матэматыкі і кібернетыкі МДУ[d]
MSU Faculty of Physics[d]
MSU Faculty of Mechanics and Mathematics[d]
Маскоўскі фізіка-тэхнічны інстытут
Інстытут прыкладной матэматыкі імя М. У. Келдыша РАН[d]
Q4201583?

Навуковая ступень

доктар фізіка-матэматычных навук[d]

Альма-матар

MSU Faculty of Physics[d]

Навуковы кіраўнік

Андрэй Мікалаевіч Ціханаў

Узнагароды і прэміі

Алякса́ндр Андрэ́евіч Сама́рскі (19 лютага 1919, хут. Свістуны, цяпер Амвросіўскага раёна Данецкай вобласці, Украіна — 11 лютага 2008, Масква) — савецкі і расійскі матэматык, адзін з заснавальнікаў тэорыі матэматычнага мадэліравання і вылічальнага эксперыменту. Акадэмік РАН (1976; член-карэспандэнт 1966). Замежны член НАН Беларусі (2000). Герой Сацыялістычнай Працы (1979).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Маскоўскі ўніверсітэт (1945). З 1953 у Інстытуце прыкладной матэматыкі АН СССР, з 1990 у Інстытуце матэматычнага мадэліравання РАН (у 1990—1998 дырэктар).

Навуковы ўклад[правіць | правіць зыходнік]

Навуковыя працы па матэматычнай фізіцы, тэорыі дыферэнцыяльных ураўненняў, тэорыі нелінейных працэсаў, вылічальнай матэматыцы.

Пабудаваў агульныя тэорыі рознасных схем[ru], ітэрацыйных метадаў рашэння сетачных ураўненняў. Распрацаваў новыя прынцыпы апраксімацыі мнагамерных задач, аналітычныя і лікавыя метады рашэння актуальных задач ядзернай фізікі, фізікі плазмы, цеплаправоднасці і інш. Правёў разлік ядзернага выбуху[ru] і дынамікі выбуху тэрмаядзернага зараду.

Сааўтар адкрыцця эфекту Т-слоя[ru] ў плазме, адзін са стваральнікаў тэорыі рэжымаў з абвастрэннем у нелінейных суцэльных асяроддзях.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Творы[правіць | правіць зыходнік]

  • Математическое моделирование: Идеи. Методы. Примеры. М., 1997 (разам з А. П. Міхайлавым).
  • Разностные схемы с операторными множителями. Мн., 1998 (разам з П. М. Вабішчэвічам, П. П. Матусам).
  • Уравнення математической физики. 6 изд. М., 1999 (разам з А. М. Ціханавым).
  • Численные методы математической физики. М., 2000 (разам з А. У. Гуліным).

Зноскі

  1. Самарский Александр Андреевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  2. 2,0 2,1 MacTutor History of Mathematics archive Праверана 22 жніўня 2017.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Самарскі Аляксандр Андрэевіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. С. 135.
  • А. А. Самарский: (К 80-летию со дня рождения) // Дифференц. уравнения. 1999. Т. 35, № 2.