Аляксандр Генадзевіч Анюкоў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Аляксандр Анюкоў
Anyukov 2021.jpg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Аляксандр Генадзевіч Анюкоў
Нарадзіўся 28 верасня 1982(1982-09-28)[1][2][3] (39 гадоў)
Грамадзянства Flag of Russia.svg Расія
Рост 178 см
Вага 67 кг
Пазіцыя правы абаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб завяршыў кар’еру
Маладзёжныя клубы
1988—2000 Расія Усход (Самара)
Клубная кар’ера[* 1]
2000—2005 Расія Крылы Саветаў (Самара) 71 (3)
2000   Расія Крылы Саветаў-2 (Самара) 18 (1)
2005—2020 Расія Зеніт (СПб) 272 (11)
2018   Расія Зеніт-2 (СПб) 6 (1)
2019—2020   Расія Крылы Саветаў (Самара) 18 (0)
Нацыянальная зборная[* 2]
2003 Расія Расія (да 21) 8 (0)
2004—2013 Расія Расія 77 (1)[4]
Трэнерская кар’ера
2018 Расія Зеніт-2 (СПб) трэнер3
2019 Расія Зеніт (СПб) трэнер3
Узнагароды і медалі
Чэмпіянаты Еўропы
Бронза Аўстрыя/Швейцарыя 2008
Дзяржаўныя ўзнагароды

Заслужаны майстар спорту Расіі

  1. Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 3 жніўня 2020.
  2. Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 14 жніўня 2013
Commons-logo.svg Аляксандр Генадзевіч Анюкоў на Вікісховішчы

Алякса́ндр Гена́дзевіч Анюко́ў (руск.: Александр Геннадьевич Анюков; нар. 28 верасня 1982, Куйбышаў) — расійскі футбаліст, абаронца. Вядомы па выступах за санкт-пецярбургскі «Зеніт». Заслужаны майстар спорту Расіі (2008).

Пяціразовы чэмпіён Расіі ў складзе «Зеніта», чатырохкратны ўладальнік Суперкубка Расіі, ўладальнік Кубка Расіі (2010), Кубка УЕФА і Суперкубка УЕФА (2008). Бронзавы прызёр чэмпіянату Еўропы 2008 года.

Клубная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

«Крылы Саветаў»[правіць | правіць зыходнік]

Футболам пачаў займацца услед за сваім старэйшым братам прафесійным футбалістам Аляксеем. У шэсць гадоў пачаў наведваць футбольную секцыю. У складзе «самарцаў» быў чэмпіёнам расійскай дзіцячай футбольнай лігі ў 1994 і 1995 годзе. Сезон 2000 года пачаў ў другім дывізіёне ў складзе «Крылаў Саветаў-2», выступаючы на пазіцыі лібера. З гэтага сезона абаронца спадабаўся Аляксандру Тарханаву і стаў трэніравацца з асноўным складам самарскага клуба, а 10 верасня 2000 года ўпершыню згуляў у галоўнай камандзе ў Сочы ў кубкавай сустрэчы супраць «Жамчужыны» (1:0).

У чэмпіянатах краіны дэбютаваў 14 кастрычніка 2000 году ў матчы супраць «Зеніта» (0:1). За самарскі клуб правёў 71 матч чэмпіянату Расіі, забіў 3 галы.

«Зеніт»[правіць | правіць зыходнік]

У «Зеніт» перайшоў у ліпені 2005 года, калі самарскі клуб знаходзіўся ў крызіснай сітуацыі. Угаворы кіраўніцтва і асабістыя звароты віцэ-губернатара да іграка не пахіснулі жадання змяніць становішча і пераехаць у Пецярбург.

У чэрвені 2019 года завяршыў кар’еру і ўвайшоў у трэнерскі штаб Сяргей Семака ў «Зеніце»[5]. Аднак, у ліпені вырашыў вярнуцца на поле і на правах арэнды далучыўся да «Крылаў Саветаў»[6].

У маі 2020 года канчаткова завяршыў кар’еру.

Міжнародная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Выступаў за юнацкую і маладзёжную зборныя Расіі, з 2004 года рэгулярна запрашаўся ў галоўную каманду краіны.

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Клубныя[правіць | правіць зыходнік]

«Зеніт»

Міжнародныя[правіць | правіць зыходнік]

Расія

Зноскі

  1. Aleksandr Anyukov // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. ALEXANDER ANYUKOV // Base de Datos del Futbol Argentino
  3. Alexander Anyukov // AsMadrid: Grupo PRISA, 1967.
  4. Колькасць матчаў у зборнай прыведзеная з улікам таварыскай гульні Расія — Літва (0:0), згулянай 29 мая 2012 і не ўключанай у рэестр афіцыйных матчаў ФІФА
  5. Сергей Семак: «Обязанности Анюкова мы обозначим в процессе». by.tribuna.com.
  6. Анюков возобновил карьеру и перешел в «Крылья». by.tribuna.com.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Папярэднік:
Анатоль Цімашчук
Канстанцін Зыранаў
Даменіка Крышыта
Капітан «Зеніта» (СПб)
2009 — 2012
2014
2018 — 2019
Пераемнік:
Вячаслаў Малафееў
Дані
Браніслаў Іванавіч