Перайсці да зместу

Аляксандр Сцяпанавіч Папоў

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Аляксандр Сцяпанавіч Папоў
руск.: Александр Попов
Сцяг3-і Рэктар Санкт-Пецярбургскага імператарскага электратэхнічнага інстытута Аляксандра III
1859 — 1905
Папярэднік Мікалай Мікалаевіч Качалаў

Нараджэнне 4 (16) сакавіка 1859[1]
Смерць 31 снежня 1905 (13 студзеня 1906)[1] (46 гадоў)
Месца пахавання
Бацька Сцяпан Пятровіч Папоў (1827—1897)
Маці Ганна Сцяпанаўна Папова (Панамарова) (1830—1903)
Грамадзянства
Адукацыя
Навуковая ступень кандыдат фізіка-матэматычных навук ()
Дзейнасць фізіка
Месца працы
Цывільны чын стацкі саветнік
Аўтограф Выява аўтографа
Узнагароды
ордэн Святой Ганны 2 ступені ордэн Святой Ганны 3 ступені ордэн Святога Станіслава 2 ступені медаль «У памяць валадарання імператара Аляксандра III»
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Аляксандр Сцяпанавіч Папоў (руск.: Александр Попов; 4 (16) сакавіка 1859[1], Краснатур’інск, Пермская губерня[1] — 31 снежня 1905 (13 студзеня 1906)[1], Санкт-Пецярбург[2][1][…]) — расійскі фізік і электратэхнік, прафесар.

Скончыў Пецярбургскі ўніверсітэт (1882). З 1883 года выкладаў у ваенных навучальных установах у Кранштаце. З 1901 года прафесар Пецярбургскага электратэхнічнага інстытута (з 1905 года рэктар). Навуковыя працы па электра- і радыётэхніцы. Сканструяваў кагерэр — прыстасаванне для выяўлення электра-магнітных ваганняў (1894). 7.5.1895 на пасяджэнні Расійскага фізіка-хімічнага таварыства прадэманстраваў работу першага ў свеце радыёпрыёмніка. Ажыццявіў тэлеграфаванне без правадоў, перадаўшы радыёграму на адлегласць 250 м (1896), а пазней серыю доследаў па радыётэлеграфіі на адлегласць да 150 км. Для практычнай сувязі (на адлегласці, большай за 40 км) прыборы Папова былі выкарыстаны ў 1900 годзе ў час аперацыі па выратаванні браняносца «Генерал-адмірал Апраксін». Залаты медаль на Сусветнай выстаўцы ў Парыжы (1900).

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Большая российская энциклопедия. Электронная версия — Большая российская энциклопедия, 2016. Праверана 31 кастрычніка 2021.
  2. 1 2 Попов Александр Степанович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  3. ↑ Deutsche Nationalbibliothek Land // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016. Праверана 6 красавіка 2024.
  4. ↑ Юсупов Р. М. Развитие информатики и информационных технологий в Санкт-Петербурге (Ленинграде) // История информатики и кибернетики в Санкт-Петербурге (Ленинграде). Вып.1. Яркие фрагменты истории — СПб.: Наука, 2008. — С. 34. — 356 с. — ISBN 978-5-02-025358-2
  5. ↑ А.С. Попов – Э. Дюкрете. Письма и документы. 1898–1905 гг. — СПб.: 2009. — С. 36. — 340 с.
  6. ↑ Игоревна З. Л., Анатольевич П. М., Урвалов В. А. Летопись жизни и деятельности Александра Степановича Попова — СПб.: Санкт-Петербургский государственный электротехнический университет «ЛЭТИ» им. В.И.Ульянова (Ленина), 2008. — С. 529. — 560 с. — ISBN 5-7629-0936-0