Аляксандр Уладзіміравіч Захарчанка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксандр Уладзіміравіч Захарчанка
руск.: Александр Владимирович Захарченко
укр.: Олександр Володимирович Захарченко
2014-12-27. Александр Захарченко.jpg
Дата нараджэння: 26 чэрвеня 1976(1976-06-26)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 31 жніўня 2018(2018-08-31)[1] (42 гады)
Месца смерці:
Пахаванне:
Грамадзянства:
Адукацыя:
Веравызнанне: хрысціянства
Партыя:
Род дзейнасці: палітык
Узнагароды:
Герой Данецкай Народнай Рэспублікі ордэн Дружбы Орден За верность долгу (Крым) (лента).png
Аўтограф Аўтограф
av-zakharchenko.su
Commons-logo.svg Аляксандр Уладзіміравіч Захарчанка на Вікісховішчы

Аляксандр Уладзіміравіч Захарчанка (укр.: Олександр Володимирович Захарченко; 26 чэрвеня 1976, Данецк, УССР, СССР — 31 жніўня 2018, Данецк, Украіна/ДНР[3]) — кіраўнік непрызнанай Данецкай Народнай Рэспублікі. Старшыня Савета міністраў (7 жніўня 2014 па 31 жніўня 2018 года) і вярхоўны галоўнакамандуючы ўзброенымі сіламі ДНР. Генерал-маёр ДНР (2016), генерал-маёр ЛНР (2015).

Бiяграфiя[правіць | правіць зыходнік]

Раннія гады[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 26 чэрвеня 1976 г. у Данецку ў сям'і шахцёра з 35-гадовым стажам Уладзіміра Захарчанка (цяпер пражывае ў Арцёмаўску)[4]. Бацька па нацыянальнасці — украiнец, а маці — руская[4].

Скончыў сярэднюю агульнаадукацыйную школу № 4 Данецка[4][5].

Пасля заканчэння з адзнакай Данецкага тэхнікума прамысловай аўтаматыкі пачаў працаваць на шахце горным электрамеханікам[4][5][6][7][8]. Па прафесіі — тэхнік-электрамеханік 6-га разраду[4][5][9][8]. Вучыўся ў Данецкам юрыдычным інстытуце МУС Украіны (няскончаная вышэйшая адукацыя)[4][6][5][7][8].

Займаўся прадпрымальніцкай дзейнасцю ў галіне вугальнай прамысловасці[4][5]. Па дадзеных стваральніка ўкраінскага інтэрнэт-выданні Insider журналіста Сяргея Шчарбіна, які спасылаецца на рэестр юрыдычных асоб, Захарчанка быў у ліку сузаснавальнікаў размешчанага ў Данецку ТАА «Дэльта-Форт» (выданне кніг, аптовая продажа харчавання.i алкаголю). Ён паказвае, што ў 2006 годзе Захарчанка займаў пасаду дырэктара ТАА «Гандлёвы дом Кантынент», які ўваходзіў у склад «Азоўскай харчовай кампаніі» ўладальнікам якой з'яўляецца А. Ляшчынскі, i які меў судовы працэс з «Дэльта -Форт»; таксама адзначаецца, што адным з заснавальнікаў фірмы з’яўляецца С. Кій, блізкі да Р. Ахметава; у той жа час прэс-служба групы «System Capital Management» паведаміла Шчарбіна, што Захарчанка ніколі не працаваў у яе структурах: «Пералічаныя кампаніі («Дэльта-Форт», «ГД Кантынент», «Азоўская харчовая кампанія», «Шчыт») ніякага дачынення да групы SCM не маюць»[10]. Таксама Шчарбіна адзначаў, што чалавек з такім жа імем, як і ў Захарчанка, з‚яўляўся кіраўніком філіяла ТАА «Комплекс Агромарс» (уладальнік Е. Сігал) у Данецку, якое называе адным «з найбуйнейшых вытворцаў курынага мяса»[10].

ДНР[правіць | правіць зыходнік]

Са снежня 2013 года ўзначальваў Данецкай аддзяленне харкаўскай грамадскай арганізацыі «Апора»[8][11][12]. У ходзе пратэстаў на паўднёвым усходзе Украіны вясной 2014 года, 16 красавіка ўзначаліў групу з 7 ўзброеных чалавек, якія занялі будынак данецкай гарадской адміністрацыі[8][11].

У маі 2014 года быў прызначаны ваенным камендантам Данецка[8][13][14].. У ліпені 2014 года прызначаны на пасаду намесніка міністра ўнутраных спраў ДНР [7] [9]. Камандзір падраздзялення «Апора» арміі ДНР[15] да 7 ліпеня 2014 годаа[16]. Асабіста ўдзельнічаў у баях, быў паранены ў руку, камандуючы атакай на населены пункт Кажеўня (укр. Кожевня) 22 ліпеня 2014 года[6][8][17][18]. Ад 23 ліпеня мае воінскае званне генерал-маёра.

7 жніўня 2014 года, пасля сыходу ў адстаўку з пасады старшыні Савета Міністраў Данецкай Народнай Рэспублікі Аляксандра Барадай, заняў яго пасаду[8][19]. 8 жніўня зацвердзілі на пасадзе Вярхоўным саветам ДНР: за — звыш 50 дэпутатаў, устрымаліся — 6, супраць — 1[20]. У гэты ж дзень прыняў прысягу на вернасць народу ДНР[21][22]..

30 жніўня 2014 года на Захарчанка было здзейснены замах. Сам ён не пацярпеў, аднак кіроўца машыны, на якой ён ехаў, атрымаў раненне[8][23].

У кастрычніку падаў дакументы ў Цэнтральную выбарчую камісію ДНР як кандыдат на пасаду кіраўніка Данецкай Народнай Рэспублікі, стаўшы першым зарэгістраваліся кандыдатам[24].

3 лістапада, пасля выбараў у ДНР, ЦВК рэспублікі абвясціла, што Захарчанка перамог на іх: за яго аддалі галасы 765 тысяч чалавек, што склала каля 75% грамадзян, якія галасавалі[8][25][26]. МЗС РФ заявіла пра павагу волевыяўлення жыхароў Данецкага рэгіёну[27], кіраўніцтва краін Еўрасаюза, ЗША, Украiны, а таксама генеральны сакратар ААН Пан Гі Мун, назвалі мінулыя выбары нелегітымнымі і парушаючымі зняволеныя ў верасні 2014 года мінскія пагаднення[28][29][30]..

4 лістапада ў Данецкам акадэмічным музычна-драматычным тэатры прайшла інаўгурацыя Захарчанка. Аляксандр Уладзіміравіч прыняў прысягу, паклаўшы руку на Бiблiю. Кіраўнік Цэнтрвыбаркама рэспублікі Раман Лягін ўручыў Захарчанка пасведчанне кіраўніка ДНР[31].

12 лютага 2015 года Аляксандр Захарчанка і кіраўнік ЛНР Ігар Платніцкі падпісалі дакумент, ўзгоднены з «нармандскай чацвёркай»[32].

17 лютага 2015 года быў паранены ў нагу падчас баёў за Дэбальцева, з-за чаго доўгі час перасоўваўся на мыліцах або з кіем[8][33].

28 лютага 2015 года на I з’ездзе грамадскага руху «Данецкая рэспубліка» абраны яго старшынёй[34].

У красавіку 2016 года года МГБ ДНР паведамляла, што прадухіліла замах на кіраўніка ДНР, якое рыхтавала з ужываннем выбуховага прыстасавання ў стралковым комплексе «Артэміда» ў Данецку група асоб, якая прыбыла з тэрыторыі падкантрольнай цяперашнім уладам Украіны[8][35]; ў ліпені таго ж года пад Данецкам Захарчанка трапіў пад артылерыйскі і мінамётных абстрэл, які далятаў з украінскага боку[8][36]

10 чэрвеня 2018 года абраны старшынёй Грамадскай арганізацыі «Апора Данбаса»[37]. Па прозвішчы Захарчанка была створана дзіцячая арганізацыя «захараўцы», падобная піянерскай[4].

Смерць[правіць | правіць зыходнік]

Аляксандр Захарчанка загінуў на 43-м годзе жыцця 17:28 па мясцовым часе, 31 жніўня 2018 гада ў выніку выбуху ў кафэ «Сепар» у цэнтры Данецка, атрымаўшы чэрапна-мазгавую траўму, ня сумяшчальную з жыццём[38][39][40]. Прычынай гібелі кіраўніка самаабвешчанай Данецкай народнай рэспублікі стала выбуховае прыстасаванне, закладзенае над уваходам у кафэ[41]; разам з ім загінуў адзін з целаахоўнікаў Вячаслаў Дацэнка, яшчэ 11 чалавек пацярпелі[42](сярод іх міністр падаткаў і даходаў ДНР Аляксандр Цімафееў і кіраўнік моладзевага крыла арганізацыі «Апора Данбаса» Наталля Волкава). Пазней увечары таго ж дня з’явілася інфармацыя аб тым, што праваахоўныя органы самаабвешчанай Данецкай Народнай Рэспублікі затрымалі некалькіх падазраваных у замаху, якіх лічаць украінскімі дыверсантамі[43].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 https://www.lemonde.fr/europe/article/2018/08/31/alexandre-zakhartchenko-le-principal-chef-separatiste-ukrainien-tue-a-donetsk_5348729_3214.html
  2. http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/ALL/?uri=CELEX:32015R0427
  3. В Донецке погиб глава ДНР Александр Захарченко. Коммерсантъ (31 жніўня 2018). Праверана 31 жніўня 2018.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 Александр Захарченко // Свободная пресса
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Камзин Н. От шахтёра до главы республики. Кем был Александр Захарченко // Вечерняя Москва, 31.08.2018
  6. 6,0 6,1 6,2 [https://www.vesti.ru/doc.html?id=1875179 Бородай ушел в отставку, его место займет Захарченко
  7. 7,0 7,1 Захарченко назначен новым премьер-министром ДНР // Сегодня.ру, 07.08.2014
  8. 8,00 8,01 8,02 8,03 8,04 8,05 8,06 8,07 8,08 8,09 8,10 8,11 8,12 Андрей Гатинский, Екатерина Костина. В ДНР назвали имя нового главы республики // РБК, 31.08.2018
  9. Марина Перевозкина «Если Донбасс поднимется, места всем будет мало» // Московский комсомолец. — № 26503. — 15.04.2014
  10. 10,0 10,1 Сергій Щербина Связи ДНР: тень «хозяев Донбасса». Insider (12 верасня 2014).
  11. 11,0 11,1 Донецкий горсовет захвачен людьми в масках // The Russian Times, 16.04.2014
  12. Глава «Оплота» рассказал о лоббировании кандидатуры Захарченко на пост главы «ДНР»
  13. Григорий Набережнов, Ася Сотникова, Александр Артемьев Премьер-министром ДНР стал политолог из России // РБК, 16.05.2014
  14. В псевдокабмин сепаратистов вошли люди, близкие к «регионалам» // Украинская правда, 16.05.2014
  15. Ополченцы сообщают о боях в районе КПП «Мариновка» на границе с Россией // Интерфакс/Ведомости, 24.07.2014
  16. Пресс-конференция Александра Бородая, Александра Захарченко и Бориса Литвинова — dnr today, 7 авг. 2014 г.
  17. Сводка от Стрелкова 24.07.2014 1:33 мск Архівавана 27 ліпеня 2014 года.
  18. Стрелков: Ополчение уничтожило установку «Град» на подъезде к Донецку // РИА Новости/Ведомости, 24.07.2014
  19. Премьер-министр ДНР Александр Бородай подал в отставку по собственному желанию // ИТАР-ТАСС, 07.08.2014
  20. Верховный совет ДНР утвердил Александра Захарченко новым премьером // РИА Новости, 08.08.2014
  21. Александр Захарченко принял присягу. Пресс-центр ДНР (8 жніўня 2014).
  22. Александр Захарченко утверждён в должности премьера Донецкой Народной Республики // [lИТАР-ТАСС, 08.08.2014
  23. На премьера ДНР совершено покушение, один человек получил ранения // РИА Новости, 30.08.2014
  24. Владислав Гордеев Власти ДНР опровергли информацию об отставке Захарченко с поста премьера (руск.) . РБК (8 кастрычніка 2014). Праверана 8 кастрычніка 2014.
  25. Захарченко победил на выборах главы ДНР (руск.) . Lenta.ru (3 лістапада 2014).
  26. Захарченко лидирует на выборах главы ДНР после обработки 100 % протоколов
  27. Заявление МИД России о выборах 2 ноября в Донецкой и Луганской областях (руск.) . Министерство иностранных дел Российской Федерации (3 лістапада 2014).
  28. ЕС и Киев осудили так называемые «выборы» в ДНР и ЛНР (руск.) . Русская служба BBC (3 лістапада 2014).
  29. Порошенко назвал выборы в ДНР и ЛНР «фарсом под дулами танков» (руск.) . Интерфакс (2 лістапада 2014).
  30. Глава ООН осудил планы вооруженных повстанцев на востоке Украины провести свои собственные «выборы». Центр новостей ООН (29 кастрычніка 2014). Архівавана з першакрыніцы 1 лістапада 2014. Праверана 1 лістапада 2014.
  31. Захарченко официально вступил в должность главы ДНР (руск.) . НТВ (4 лістапада 2014).
  32. Елизавета Антонова Лидеры ДНР и ЛНР подписали мирный план по Украине (руск.) . РБК (12 лютага 2015).
  33. СМИ: глава ДНР Захарченко ранен в Дебальцево (руск.) . РИА Новости (17 лютага 2015).
  34. В Донбассе прошел первый съезд общественного движения «Донецкая республика» (руск.) , Пятый канал . Праверана 13 чэрвеня 2018.
  35. В ДНР заявили о предотвращении покушения на Захарченко // РБК, 29.04.2016
  36. Глава ДНР Захарченко попал под обстрел под Донецком // РБК, 15.07.2016
  37. А.Захарченко стал председателем ОО «Оплот Донбасса» (ru-RU), DNR LIVE (2018-06-11). Праверана 13 чэрвеня 2018.
  38. [1]
  39. Стали известны обстоятельства гибели Захарченко // Лента.ру, 31.08.2018
  40. Глава ДНР Александр Захарченко погиб в результате теракта (руск.) , РИА Новости (20180831T1821+0300Z). Праверана 31 жніўня 2018.
  41. Бомбу заложили в ночь перед покушением на Захарченко // Интерфакс, 01.09.2018 года
  42. При покушении на Захарченко в Донецке пострадали 11 человек// Интерфакс, 31.08.2018
  43. Подозреваемые в покушении на Захарченко диверсанты задержаны // Интерфакс, 31.08.2018

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]