Аляксандр Цімафеевіч Караткевіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксандр Цімафеевіч Караткевіч
Дата нараджэння 20 сакавіка 1922(1922-03-20)
Месца нараджэння
Дата смерці 2005
Грамадзянства
Род дзейнасці гісторык
Месца працы
Навуковая ступень кандыдат гістарычных навук (1954)
Навуковае званне
Альма-матар
Узнагароды і прэміі
ордэн Айчыннай вайны II ступені ордэн Айчыннай вайны II ступені ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга ордэн Дружбы народаў ордэн Чырвонай Зоркі

Аляксандр Цімафеевіч Караткевіч (20 сакавіка 1922, вёска Стрыжава, Бешанковіцкі раён — 2005) — беларускі гісторык, кандыдат гістарычных навук (1954), прафесар (1977). Удзельнік партызанскага руху на Беларусі ў Вялікую Айчынную вайну.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў БДУ (1949) і Рэспубліканскую партыйную школу пры ЦК КП(б)Б (1950). У 1944—1948 гг. на камсамольскай рабоце, з 1950 г. выкладчык Мінскай ВПШ, з 1958 г. першы сакратар Ленінскага РК КПБ г. Мінска, з 1960 г. сакратар Мінскага гаркама КПБ, з 1962 г. загадчык аддзела Мінскага прамысловага абкама КПБ. У 1964—1969 гг. сакратар Мінскага абкама КПБ, у 1969—1977 гг. загадчык аддзела навукі і навучальных устаноў ЦК КПБ. У 1977—1993 гг. рэктар Мінскага педагагічнага інстытута імя М. Горкага. З 1993 г. прафесар кафедры славянскай гісторыі Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя Максіма Танка. Аўтар навуковых прац па гісторыі, народнай асвеце і педагогіцы. Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР у 1967—1990 гг.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Узнагароджаны ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга, Чырвонай Зоркі, двума ордэнамі Айчыннай вайны II ступені, Дружбы Народаў, 12 медалямі.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]