Аляксей Віктаравіч Гаўрыловіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Аляксей Гаўрыловіч)
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Аляксей Гаўрыловіч
Алексей Гаврилович.jpg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Аляксей Віктаравіч Гаўрыловіч
Нарадзіўся 5 студзеня 1990(1990-01-05)[1] (29 гадоў)
Грамадзянства Сцяг Беларусі Беларусь
Рост 184 см
Вага 80 кг
Пазіцыя абаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб Сцяг Беларусі Дынама (Мінск)
Нумар 25
Кар’ера
Клубная кар’ера*
2008 — 2012 Сцяг Беларусі Дынама (Мінск) 32 (0)
2012   Сцяг Беларусі Нафтан (Наваполацк) 25 (0)
2013 — 2015 Сцяг Беларусі Гомель 71 (2)
2015 Сцяг Беларусі Слуцк 12 (0)
2016 Сцяг Беларусі Белшына (Бабруйск) 14 (1)
2016 — 2018 Сцяг Беларусі Дынама-Брэст 46 (1)
2018 — Сцяг Беларусі Дынама (Мінск) 13 (2)
Нацыянальная зборная**
2009 Сцяг Беларусі Беларусь (да 19) 3 (0)
2010 — 2012 Сцяг Беларусі Беларусь (да 21) 12 (0)
2011 — 2012 Сцяг Беларусі Беларусь (алімпійская) 7 (0)
2017 — Сцяг Беларусі Беларусь 3 (0)

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 26 снежня 2018.

** Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў
афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 9 чэрвеня 2018.

Аляксей Гаўрыловіч (нар. 5 студзеня 1990, Пінск) — беларускі футбаліст, абаронца мінскага «Дынама» і нацыянальнай зборнай Беларусі.

Кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Клубная[правіць | правіць зыходнік]

Выхаванец пінскай СДЮШАР-3, з 2008 года гуляў за мінскае «Дынама», у асноўным за дубль. У другой палове сезону 2011, калі галоўным трэнерам быў Сяргей Аўчыннікаў, трывала трапляў у асноўны склад мінскай каманды.

У сакавіку 2012 года быў аддадзены ў арэнду наваполацкаму «Нафтану». Здолеў стаць іграком асновы наваполацкага клуба. 20 мая 2012 года, забіўшы апошні пасляматчавы пенальці ў браму «Мінска», дапамог «Нафтану» выйграць Кубак Беларусі 2012.

У студзені 2013 года перайшоў у «Гомель»[2], дзе адразу стаў іграком асновы. Звычайна гуляў на пазіцыі цэнтральнага абаронцы, часам выкарыстоўваўся як апорны паўабаронца ці флангавы абаронца.

Сезон 2014 распачаў у якасці правага абаронцы, але неўзабаве быў пераведзены на левы фланг і замацаваўся на новай пазіцыі. У студзені 2015 года падоўжыў кантракт з «Гомелем»[3]. Неўзабаве адправіўся на прагляд у клуб расійскай Прэм’ер-лігі «Мардовія», але ў выніку застаўся ў «Гомелі»[4]. У сезоне 2015 года стаў адным з лідараў каманды, стаў выступаць у цэнтры абароны. У ліпені 2015 года з-за нявыплат з боку клуба звярнуўся ў АБФФ[5], а неўзабаве па ўзаемнай згодзе пакінуў «Гомель»[6].

У жніўні 2015 года падпісаў кантракт са «Слуцкам»[7]. Замацаваўся ў аснове «Слуцка», але па заканчэнні сезону ў лістападзе 2015 года пакінуў клуб[8].

У студзені 2016 года далучыўся да складу «Белшыны»[9], а ў ліпені таго ж года перайшоў у брэсцкае «Дынама»[10], дзе стаў асноўным цэнтральным абаронцам, а неўзабаве і капітанам. У чэрвені і ліпені 2017 года не гуляў з-за траўмы, пасля вярнуўся ў стартавы склад. У ліпені 2018 года па пагадненні бакоў пакінуў брэсцкі клуб[11] і неўзабаве стаў іграком мінскага «Дынама»[12], дзе таксама неўзабаве замацаваўся ў стартавым складзе.

Міжнародная[правіць | правіць зыходнік]

Гуляў за моладзевую зборную Беларусі. У 2011 годзе разам з Арцёмам Салаўём увайшоў у канфлікт з галоўным трэнерам Юрыем Шуканавым, з-за чаго перастаў выклікацца ў зборную. Пасля адстаўкі Шуканава ў чэрвені 2012 года новы трэнер Аляксей Вяргеенка вярнуў Гаўрыловіча ў моладзевую зборную.

Таксама выступаў у алімпійскай зборнай. На Алімпійскіх гульнях 2012 выйшаў на замену ў адным матчы.

9 лістапада 2017 года дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі, выйшаўшы на замену ў другім тайме таварыскага матчу супраць Арменіі (1:4).

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Статыстыка выступленняў[правіць | правіць зыходнік]

Сезон Дывізіён Клуб Краіна Матчы Галы
2008 дубль Дынама Мінск Сцяг Беларусі 23 6
2009 Д1 Дынама Мінск Сцяг Беларусі 1 0
2010 Д1 Дынама Мінск Сцяг Беларусі 7 0
2011 Д1 Дынама Мінск Сцяг Беларусі 24 0
2012 Д1 Нафтан Сцяг Беларусі 25 0
2013 Д1 Гомель Сцяг Беларусі 30 1
2014 Д1 Гомель Сцяг Беларусі 28 0
2015 (1) Д1 Гомель Сцяг Беларусі 13 1
2015 (2) Д1 Слуцк Сцяг Беларусі 12 0
2016 (1) Д1 Белшына Сцяг Беларусі 14 1
2016 (2) Д1 Дынама-Брэст Сцяг Беларусі 14 0
2017 Д1 Дынама-Брэст Сцяг Беларусі 19 0
2018 (1) Д1 Дынама-Брэст Сцяг Беларусі 13 1
2018 (2) Д1 Дынама Мінск Сцяг Беларусі 13 2

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

Жонка — беларуская гімнастка Алеся Бабушкіна, бронзавая прызёрка Алімпійскіх гульняў 2008 года ў Пекіне. Сям’я выхоўвае двух дзяцей[13].

Зноскі

  1. Aleksey Gavrilovich // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Кузьменок переходит в "Динамо" Минск, Гаврилович станет игроком ФК "Гомель"
  3. "Гомель" продлил контракт с Гавриловичем
  4. Переход Гавриловича в "Мордовию" не состоится
  5. Алексей Гаврилович: «Обращение в АБФФ? Поболовец сказал: «Пишите, это ваше право»
  6. Павел Ситко и Алексей Гаврилович расстались с "Гомелем"
  7. Алексей Гаврилович подписал контракт со "Слуцком"
  8. Милько, Бамба, Куаджа, Себаи и Гаврилович покинули "Слуцк"
  9. Матвеенко, Булыга, Комаровский, Хачатурян и еще пять игроков подписали контракты с "Белшиной"
  10. Торрес, Букаткин, Фамейе, Гаврилович и еще пять игроков подписали контракты с брестским "Динамо"
  11. Брестское "Динамо" объявило о расторжении контрактов с Милевским и Гавриловичем
  12. Алексей Гаврилович подписал контракт с минским "Динамо"
  13. «Никогда не выложу фото в бикини». У капитана брестского «Динамо» скромная и титулованная жена

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]