Аляксей Дзмітрыевіч Спяранскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксей Дзмітрыевіч Спяранскі
руск.: Алексе́й Дми́триевич Спера́нский
Дата нараджэння 11 (23) студзеня 1888
Месца нараджэння
Дата смерці 23 ліпеня 1961(1961-07-23)[1] (73 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Дзеці: Настасся Аляксееўна Спяранская[d]
Род дзейнасці патолагаанатам
Навуковая сфера медыцына
Месца працы Ленінградскі інстытут эксперыментальнай медыцыны, Іркуцкі ўніверсітэт, Усесаюзны інстытут эксперыментальнай медыцыны, Інстытут нармальнай і паталагічнай фізіялогіі АМН СССР
Навуковае званне Акадэмік АН СССР, акадэмік АМН СССР
Альма-матар
Вядомыя вучні А. Ю. Бранавіцкі
Партыя
Член у
Узнагароды і прэміі

Ордэн Леніна Ордэн Леніна
Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга

Сталінская прэмія

Аляксей Дзмітрыевіч Спяран́скі (30 снежня 1887 (11 студзеня 1888), Уржум, Вяцкая губерня — 23 ліпеня 1961, Масква) — вучоны ў галіне паталагічнай фізіялогіі. Акадэмік АН СССР (1939). Акадэмік АМН СССР (1944).

А. Д. Спяранскі нарадзіўся ў горадзе Уржум Вяцкай губерні (зараз у Кіраўскай вобласці Расіі). У 1911 годзе скончыў Казанскі ўніверсітэт. Падчас Першай сусветнай вайны ваенны ўрач. З 1920 г. прафесар кафедры аперацыйнай хірургіі і тапаграфічнай анатоміі ў Іркуцкім універсітэце. У 1923—1928 гг. асістэнт І. П. Паўлава. З 1926 г. арганізатар і кіраўнік эксперыментальнага аддзела ў Ленінградскім інстытуце хірургічнай неўрапаталогіі. У 1928—1934 гг. загадчык аддзелам патафізіялогіі ў Ленінградскім інстытуце эксперыментальнай медыцыны. З 1934 г. А. Д. Спяранскі ў Маскве, ва Усесаюзным інстытуце эксперыментальнай медыцыны, з 1945 года ў Інстытуце агульнай і эксперыментальнай паталогіі АМН СССР (у 1954 г. пераўтвораны ў Інстытут нармальнай і паталагічнай фізіялогіі АМН СССР), дырэктар інстытута ў 1945—1954 гг. З 1954 г. загадчык аддзелам агульнай паталогіі.

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

А. Д. Спяранскаму належаць навуковыя працы па пытаннях трафічнай функцыі нервовай сістэмы ў паталагічных працэсах. Займаўся распрацоўкай праблем этыялогіі працэсаў запалення, інфекцыі, імунітэту, пухліннага росту і інш.

Сярод апублікаваных прац:

  • Нервная система в патологии, М. — Л., 1930;
  • Элементы построения теории медицины, М. — Л., 1935; Избр. труды, М., 1955.

Узнагароды і прэміі[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Сперанский Алексей Дмитриевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — С. 122. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]