Аналітычныя мовы
Выгляд
Аналіты́чныя мо́вы — мовы, у якіх граматычныя значэнні выражаюцца не формамі слоў (як у сінтэтычных мовах), а галоўным чынам службовымі словамі, парадкам слоў, інтанацыяй і іншымі сродкамі[1].
Да аналітычных моў належаць англійская, французская, новаперсідская, балгарская і іншыя[1].
Аналітызм у сінтэтычных мовах
[правіць | правіць зыходнік]Аналітычныя спосабы часткова выкарыстоўваюцца і сінтэтычнымі мовамі, у тым ліку і беларускай. Напрыклад, пры ўтварэнні[1]:
- складаных формаў ступеней параўнання прыметнікаў і прыслоўяў («самы цікавы», «больш прыгодны», «надзвычай вясёлы», «найбольш поўна»);
- будучага і прошлага часу дзеяслоўаў («буду пісаць», «пайшоў быў»);
- загаднага ладу («давай спяваць», «няхай квітнее»);
- складаных тыпаў выказніка («працаваць аграномам», «станавіцца мацнейшым»).
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- 1 2 3 Беларуская энцыклапедыя 1996, с. 335.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Аналітычныя мовы // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 1: А — Аршын / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 1. — С. 335. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0036-6 (т. 1).