Анаптыхія раснічастая

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Анаптыхія раснічастая
Anaptychia ciliaris (8650794004).jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Anaptychia ciliaris (L.) Körb.

Сінонімы
  • Lichen ciliaris L., 1753
  • Lichenoides ciliare (L.) Hoffm.
  • Lobaria ciliaris (L.) Hoffm.
  • Parmelia ciliaris (L.) Ach.
  • Physcia ciliaris (L.) DC.
  • Platyphyllum ciliare (L.) J. St.-Hil.
  • Borrera ciliaris (L.) Ach.
  • Hagenia ciliaris (L.) W. Mann, 1825
  • Dimelaena ciliaris (L.) Norman, 1853
  • Xanthoria ciliaris (L.) Horw.
  • Borrera ciliaris var. glabrissima Bory
  • Borrera ciliaris var. tomentella Bory
  • Borrera ciliaris var. nigrescens Bory
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
NCBI  116788
EOL  6562095
MB  376081

Анапты́хія раснічастая[1] (Anaptychia ciliaris) — від лішайнікаў з роду Анаптыхія (Anaptychia) сямейства Фісцыевыя (Physciaceae).

Батанічнае апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Батанічная ілюстрацыя з кнігі Яна Копса «Flora Batava», 1800—1934

Слаявіна лішайніка буйная, цвёрдая, ляжачая або крыху прыўзнятая над субстратам у выглядзе кусцікаў карычнева-шэрага ці бураватага колеру. Часам утвараюцца падушачкі дыяметрам да 20 см. Лопасці з хвалістым краем, павіслыя, вілавата разгалінаваныя, з цёмнымі раснічкамі да 6 мм у даўжыню. Пладовыя целы (апатэцыі) шматлікія, дыяметрам 4—6[2] мм (да 8 мм[3]), сподкападобныя, сядзячыя або прыўзнятыя. Дыск апатэцыю пляскаты або ўвагнуты, карычнева-шэры, з тоўстым, часта зубчастым краем, голы ці з белым налётам. У сумцы 8 двухклетачных спор карычневага колеру[1].

Распаўсюджанне і экалогія[правіць | правіць зыходнік]

Анаптыхія раснічастая распаўсюджана на тэрыторыі Еўропы, Паўночнай Амерыкі і Афрыкі[3]. Расце на кары і галінах лісцевых парод дрэў, пераважна асіны. Зрэдку сустракаецца на імшыстых скалах[2]. Аддае перавагу адкрытым месцам (узлескі, лясныя паляны, берагі вадаёмаў).

Індыкатарная расліна на забруджанне атмасфернага паветра[1]. Ахоўваецца на тэрыторыі Еўрапейскай часткі Расіі і ў Херсонскай вобласці Украіны[3].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]