Анатоль Ізотавіч Зелянкоў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Анатоль Ізотавіч Зелянкоў
Дата нараджэння 24 студзеня 1947(1947-01-24) (73 гады)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Род дзейнасці вучоны
Навуковая сфера Філасофія, метадалогія навукі, сацыялогія
Месца працы Загадчык кафедры філасофіі і метадалогіі навукі БДУ
Навуковая ступень доктар філасофскіх навук
Навуковае званне Прафесар
Альма-матар
Вядомы як Спецыяліст у галіне філасофіі і метадалогіі навукі, сацыяльнай экалогіі
Узнагароды і прэміі Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь (1996 г.),
Заслужаны работнік Беларускага дзяржаўнага універсітэта
Нагрудны знак "Выдатнік адукацыі Рэспублікі Беларусь "(2007 г.)
Прэмія імя Уладзіміра Іванавіча Пічэты

Зелянкоў Анатоль Ізотавіч (нар. 24 студзеня 1947, вёска Крупец, БССР) — савецкі і беларускі філосаф, прафесар, доктар філасофскіх навук, заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь, загадчык кафедры філасофіі і метадалогіі навукі факультэта філасофіі і сацыяльных навук Беларускага дзяржаўнага універсітэта.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 24 студзеня 1947 гады ў вёсцы Крупец Добрушскага раёна Гомельскай вобласці. У 1971 г. скончыў аддзяленне філасофіі гістарычнага факультэта БДУ, а ў 1974 годзе Інстытут філасофіі і права (ІФП) АН БССР ((з 1991 — НАН Беларусі). у 1975—1992 гг. -выкладчык, дацэнт, прафесар (1987), загадчык кафедры філасофіі ў БДУ. З 1992 г.па 1996 — прарэктар па вучэбнай рабоце БДУ. з 1996 г. па 2005 г. з’яўляўся дэканам філасофска-эканамічнага факультэта (з 2000 г. — факультэта філасофіі і сацыяльных навук). З 1987 года і па цяперашні час — загадчык кафедры філасофіі і метадалогіі навукі БДУ.

Педагагічная дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

За больш чым 40-гадовы перыяд прафесійнай дзейнасці чытаў розныя лекцыйныя курсы па філасофіі і метадалогіі навукі, эпістэмалогіі, сацыяльнай філасофіі для студэнтаў і аспірантаў БДУ, а таксама ва ўніверсітэтах Польшчы, Балгарыі, Украіны, [ [Расія | Расіі]], ЗША, Германіі, Францыі, Грэцыі, Іспаніі, Бельгіі , Кітая і іншых краін. Чытаныя курсы: «Філасофія», «Філасофія ў сучасным свеце», «Тэорыя дыялектыкі», «Тэорыя пазнання», «Асновы сучаснай эпістэмалогіі», «Асновы сацыяльнай экалогіі», «Філасофія навукі», «Экалогія і культура», "Філасофія і метадалогія навукі ", " Філасофія цывілізацый ". З верасня 1989 г. па люты 1990 года — запрошаны прафесар Вашынгтонскага дзяржаўнага універсітэта (WSU, USA) і Фулбрайтаўскі стыпендыят; чытаў курс «Philosophy of Science and Social Values». Падрыхтаваў 1 доктара і больш за 20 кандыдатаў філасофскіх навук.

Навуковая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Сфера навуковых інтарэсаў: Праблемы філасофіі і метадалогіі навукі, сацыяльнай экалогіі, глабалістыкі і філасофіі цывілізацый, сучаснай гуманітарнай адукацыі. З 1991 года — навуковы кіраўнік НДЛ сацыяльна-экалагічных і філасофска-культуралагічных даследаванняў, у рамках якой ажыццяўляюцца навуковыя даследаванні па актуальных праблемах метадалогіі сацыяльна-гуманітарнага пазнання; дынамікі культурных традыцый; сучаснага цывілізацыйнага працэсу і глабалізацыі; сацыяльнай экалогіі і культурнай кампаратывістыкі. Анатоль Ізотавіч Зелянкоў — член рэдкалегіі шэрагу навуковых часопісаў — «Весці НАН Беларусі», «Веснік БДУ», «Веснік ГДУ» «Філасофія і сацыяльныя навукі»; намеснік старшыні секцыі сацыяльна-гуманітарных навук Фонду фундаментальных даследаванняў НАН Рэспублікі Беларусь. На працягу 23 гадоў выконваў абавязкі старшыні Савета па абароне доктарскіх дысертацый па філасофскіх навуках пры БДУ. Прафесар Анатоль Ізотавіч Зелянкоў — аўтар больш за 240 навуковых прац, многія з якіх апублікаваны ў Расіі, Украіне, Германіі, Балгарыі, Польшчы і ў іншых краінах.

Узнагароды, прэміі, навуковыя ступені, навуковыя і ганаровыя званні, кваліфікацыі[правіць | правіць зыходнік]

  • У красавіку 1975 г. абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Адмаўленне як метадалагічны прынцып навуковага пазнання».
  • У кастрычніку 1986 г. абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «Філасофска-метадалагічны аналіз праблемы пераемнасці ў навуковым пазнанні».
  • У 1987 г. прысвоена вучонае званне прафесар а па спецыяльнасці «Філасофія».
  • У 1993 годзе рашэннем Міжнароднага біяграфічнага цэнтра пры Кембрыджскім універсітэце (Вялікабрытанія) удастоены Ганаровай Узнагароды XX стагоддзя за дасягненні ў галіне філасофіі навукі.
  • З 1994 года — Сапраўдны сябра Пятроўскай Акадэміі навук і мастацтваў (г. Санкт-Пецярбург).
  • З 1995 года — Сапраўдны сябра Украінскай Акадэміі палітычных навук (г. Кіеў).
  • У 1996 годзе ўдастоены Ганаровага звання Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь.
  • Лаўрэат Прэміі імя Уладзіміра Іванавіча Пічэты за цыкл работ па філасофіі і метадалогіі навукі.
  • У 2007 годзе ўзнагароджаны Нагрудным Знакам «Выдатнік адукацыі Рэспублікі Беларусь».
  • У 2012 годзе ўзнагароджаны Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь

Неаднаразова ўзнагароджваўся Ганаровымі граматамі Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь, Фонду фундаментальных даследаванняў НАН Рэспублікі Беларусь і Беларускага дзяржаўнага універсітэта.

Навуковыя працы[правіць | правіць зыходнік]

  • Зелянкоў, А. І. Прынцып адмаўлення ў філасофіі і навуцы / А. І. Зелянкоў. — Мн .: Выд-ва БДУ, 1981. — 176 с.
  • Зелянкоў, А. І. Чалавек ва ўмовах сучаснага этапу НТР / А. І. Зелянкоў. — Мн .: агул-ва «Веды», 1986. — 22 с.
  • Зелянкоў, А. І. Дынаміка біясферы і сацыякультурныя традыцыі / А. І. Зелянкоў, П. А. Водопьянов. — Мн .: Універсітэцкае, 1987. — 240 с.
  • Зелянкоў, А. І. Грамадскія навукі і чалавечыя каштоўнасці / А. І. Зелянкоў. — Мн .: агул-ва «Веды», 1991. — 1 д.а.
  • Зелянкоý, А.I. Глабалiзацыя i палiлог культур / А.I. Зелянкоý // Беларуска-амерыканскi культурны дыялог : стратэгiя развiцця. — Мiнск : Тэсей, 2012. — С. 25 — 34.

Cпасылкі[правіць | правіць зыходнік]