Анатоль Мікалаевіч Байдачны

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Анатоль Байдачны
Anatoly Baidachniy.jpg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Анатоль Мікалаевіч Байдачны
Нарадзіўся 1 кастрычніка 1952(1952-10-01)[1][2] (66 гадоў)
Грамадзянства Сцяг СССР СССРСцяг Расіі Расія
Рост 172 см
Вага 70 кг
Пазіцыя нападнік
Інфармацыя пра клуб
Клуб завяршыў кар’еру
Кар’ера
Клубная кар’ера*
1969 — 1974 Сцяг СССР Дынама (Масква) 64 (17)
1974 — 1979 Сцяг СССР Дынама (Мінск) 156 (37)
Нацыянальная зборная**
1972 Сцяг СССР СССР 5 (0)
Трэнерская кар’ера
1980 — 1985 Сцяг СССР Дняпро (Магілёў)
1988 — 1989 Сцяг СССР Зара (Варашылаўград)
1990 — 1991 Сцяг СССР Крышталь (Херсон)
1992 — 1993 Сцяг Кіпра Анагенісі (Дэрынья)
1993 — 1995 Сцяг Сірыі Сірыя (да 21)
1995 — 1996 Сцяг Кувейта Аль-Ярмук (Кувейт)
1996 Сцяг Малдовы Цілігул (Ціраспаль)
1997 Сцяг Беларусі Дынама (Мінск)
1998 — 1999 Сцяг Расіі Жамчужына (Сочы)
2000 — 2001 Сцяг Расіі Чарнаморац (Новарасійск)
2001 — 2002 Сцяг Расіі Растсельмаш (Растоў-на-Доне)
2003 Сцяг Беларусі Дынама (Мінск)
2003 — 2005 Сцяг Беларусі Беларусь
2007 Сцяг Беларусі Дарыда (Ждановічы)
2010 Сцяг Расіі Церак (Грозны)
2011 — 2012 Сцяг Расіі Факел (Варонеж)
2012 Сцяг Расіі Растоў
Міжнародныя медалі
Чэмпіянаты Еўропы
Срэбра Бельгія 1972

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў

** Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў
афіцыйных матчах

Анатоль Мікалаевіч Байдачны (нар. 1 кастрычніка 1952, Масква, РСФСР, СССР) — савецкі футбаліст (нападнік), трэнер.

Кар’ера футбаліста[правіць | правіць зыходнік]

Выхаванец футбольнай школы горада Обнінска, вучань Юрыя Аляксеевіча Шуванава. З 1969 па 1974 год гуляў за маскоўскае «Дынама». З-за канфлікту з кіраўніцтвам быў вымушаны сысці ў мінскае «Дынама». У 1979 годзе падчас матчу з маскоўскім «Спартаком» атрымаў сур'ёзную траўму нагі, з-за чаго быў вымушаны рана скончыць кар’еру гульца.

У 1972 годзе выклікаўся ў зборную СССР, у складзе якой на чэмпіянаце Еўропы 1972 правёў 5 матчаў і заваяваў срэбныя медалі.

Мае журналісцкую адукацыю.

Кар’ера трэнера[правіць | правіць зыходнік]

У 1980 годзе пачаў кар’еру трэнера. Узначальваў магілёўскі «Дняпро» (1980—1985), «Зару» з Варашылаўграда (1988—1989), херсонскі «Крышталь» (1990—1991), кіпрскі «Анагенісі» (1992—1993), алімпійскую і моладзевую зборную Сірыі па футболе (1993—1995), кувейцкі «Ярмук» (1995—1996), малдаўскі «Цілігул»(1996), мінскае «Дынама» — 1997, расійскія клубы «Жамчужына» (1998—1999), «Чарнаморац» (2000—2001), «Растсельмаш» (2001—2002).

У 2003 годзе вярнуўся ў Беларусь. Трэніраваў мінскае «Дынама» (2003), нацыянальную зборную Беларусі па футболе (2003—2005), «Дарыду» (Ждановічы) (2006—2007).

Пасля працяглага перапынку працаваў галоўным трэнерам грозненскага «Церака» (2010), старшым трэнерам «Факела», дзе складаў тандэм з Канстанцінам Сарсанія (2011).

Вядомы вострымі выказваннямі на пасляматчавых прэс-канферэнцыях.

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі