Андрэй Аляксандравіч Уцюрын

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Андрэй Аляксандравіч Уцюрын
Дата нараджэння 1971
Месца нараджэння
Альма-матар
Камандаваў Служба бяспекі прэзідэнта Рэспублікі Беларусь
Узнагароды і прэміі
ордэн «За службу Радзіме»

Андрэй Аляксандравіч Уцюрын (руск.: Андрей Александрович Втюрин; 1971, Пенза, Пензенская вобласць, РСФСР, СССР) — ваенны дзеяч Рэспублікі Беларусь.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарарадзіўся у 1971 годзе ў Пензе. У 1992 годзе скончыў Саратаўскае вышэйшае ваеннае каманднае вучылішча МУС Расіі, а ў 2002 годзе — Акадэмію МУС Беларусі.

Ад 1995 года — у Службе бяспекі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.

Шэф-рэдактар «Нашай Нівы» Андрэй Дынько ўспамінаў, што ў сакавіку 2006 года, калі яго арыштавалі пасля прэзідэнцкіх выбараў, у камеру да арыштантаў заходзіў Андрэй Уцюрын:[1]

"

Уцюрын, не зняўшы норкавай шапкі, пытаўся нас, хто мы, а мы, васьмёра нас было ў камеры, стаялі перад імі і адказвалі. І калі хто адказваў яму па-беларуску, нянавісць закіпала ў ім і аж вусны яму крывіла…

"

Кіраўнік Службы бяспекі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь з 2007 года[2]. 11 верасня 2014 года Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка назначыў палкоўніка Андрэя Уцюрына намеснікам дзяржаўнага сакратара Савета бяспекі, вызваліўшы яго ад пасады начальніка Службы бяспекі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь[3].

Крымінальная справа[правіць | правіць зыходнік]

Пад канец красавіка 2019 года з’явілася інфармацыя, што КДБ Беларусі затрымаў Андрэя Уцюрына[4], а катэдж Уцюрына ў Драздах-2 апячатаны[5]. 30 красавіка стала вядома, што сваім указам ад 24 красавіка Аляксандр Лукашэнка звольніў палкоўніка Андрэя Уцюрына з пасады Намесніка Дзяржаўнага сакратара Савета бяспекі «за ўчыненне праступкаў, якія дыскрэдытуюць званне ваеннаслужачага»[6][7]. 4 мая Следчае ўпраўленне КДБ паведаміла, што Андрэй Уцюрын быў напярэдадні затрыманы з доказамі злачынства пры атрыманні 148600 долараў ЗША ад прадстаўніка расійскай камерцыйнай структуры за садзейнічанне ў прасоўванні яе інтарэсаў у Беларусі[8][9].

11 мая 2019 года Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка пракаменціраваў затрыманне Андрэя Уцюрына, заявіўшы, што ён трапіў у поле зроку праваахоўнікаў яшчэ да пераводу ў Савет бяспекі і каля паўтара-двух гадоў знаходзіўся пад кантролем спецслужбаў, у якіх было шмат фактаў аб яго проціпраўнай дзейнасці. Яго ўзялі з доказамі злачынства, калі «150 тысяч долараў яму чарговы раз прывезлі расіяне»[7].

Справу Андрэя Уцюрына Вярхоўны суд пачаў разглядаць 10 сакавіка 2020 года, у працэсе некалькі разоў абвяшчаліся працяглыя перапынкі. Агулам на лаве падсудных апынулася 16 чалавек.

27 ліпеня 2020 года Вярхоўны суд Рэспублікі Беларусь прызнаў Андрэя Уцюрына вінаватым у атрыманні і падбухторванні да дачы хабару і па сукупнасці злачынстваў пастанавіў прызначыць яму 12 гадоў пазбаўлення волі ў калоніі ўзмоцненага рэжыму. Акрамя таго, прысудам суда Уцюрын быў пазбаўлены звання палкоўніка, яму таксама забаронена на працягу пяці гадоў займаць пэўныя пасады[10].

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Узнагароджаны медалём «За бездакорную службу», ордэнам «За службу Радзіме»[2].

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]